Στις επικείμενες εκλογές του Νοεμβρίου, οι Αμερικανοί πολίτες θα κληθούν να εκλέξουν τα 435 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ωστόσο, το αποτέλεσμα σε πολλές εκλογικές περιφέρειες φαίνεται να είναι ήδη προκαθορισμένο, καθώς οι πρόσφατες αλλαγές στον εκλογικό χάρτη των ΗΠΑ έχουν επηρεάσει σημαντικά τη διαδικασία, σύμφωνα με αναλύσεις του Cook Political Report.
Η πρακτική της ανακατανομής των εκλογικών περιφερειών, γνωστή ως gerrymandering, αποτελεί διαχρονική τακτική στις ΗΠΑ με στόχο την ενίσχυση του ενός ή του άλλου κόμματος. Το φαινόμενο αυτό έχει οδηγήσει στο να θεωρούνται πραγματικά αμφίρροπες μόλις 38 από τις 435 έδρες. Όπως επισημαίνει ο Άντριου Κονεσούσκι, πρώην σύμβουλος των Δημοκρατικών στη Γερουσία, το gerrymandering «υπονομεύει τη βασική αρχή της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας».
Το προηγούμενο έτος, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προέβη σε πιέσεις προς αρκετές ρεπουμπλικανικές πολιτείες για να επαναχαράξουν τις εκλογικές τους περιφέρειες, με σκοπό την ενίσχυση της πλειοψηφίας του κόμματος στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το Τέξας ήταν η πρώτη πολιτεία που άλλαξε τον εκλογικό της χάρτη, με στόχο να προσθέσει πέντε Ρεπουμπλικάνους βουλευτές, ενώ η Καλιφόρνια απάντησε με αντίστοιχες κινήσεις υπέρ των Δημοκρατικών.
Ακολούθησαν οι πολιτείες Μιζούρι, Φλόριντα και Τενεσί, με τους Ρεπουμπλικάνους να εκτιμάται ότι κερδίζουν συνολικά 10 έδρες. Απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ τον Απρίλιο επέτρεψε περαιτέρω αλλαγές στους εκλογικούς χάρτες, κυρίως στις νότιες πολιτείες όπου κυριαρχούν οι συντηρητικοί.
Οι αλλαγές αυτές έχουν οδηγήσει πολλούς πολιτικούς να μην αναγνωρίζουν πλέον τις εκλογικές τους περιφέρειες. Για παράδειγμα, ο Δημοκρατικός βουλευτής στο Τενεσί, Στιβ Κόεν, είδε την περιφέρειά του να κατακερματίζεται και επέλεξε να μην είναι ξανά υποψήφιος, κατηγορώντας τον Τραμπ για επίθεση «στη δύναμη των μαύρων ψηφοφόρων».
Παρόμοιες αντιδράσεις υπήρξαν και από τη Δημοκρατική βουλευτή Σομάρι Φιγκούρες, της οποίας η περιφέρεια στην Αλαμπάμα τροποποιήθηκε προς όφελος των Ρεπουμπλικάνων. Η ίδια προειδοποίησε κατά της επιστροφής «στις δεκαετίες του 1950 και 1960».
Εκτός από τον Στιβ Κόεν, άλλοι πέντε Δημοκρατικοί βουλευτές αποφάσισαν να μην είναι υποψήφιοι ή έχασαν στις προκριματικές εκλογές μετά την ανακατανομή των περιφερειών.
Το φαινόμενο δεν περιορίζεται στους Δημοκρατικούς. Στην Καλιφόρνια, η εκλογική περιφέρεια του ανεξάρτητου βουλευτή Κέβιν Κάιλι διασπάστηκε, με τον ίδιο να έχει προειδοποιήσει για τις συνέπειες ενός «πολέμου ανακατανομής» χωρίς σαφή νικητή.
Οι αναλυτές εκτιμούν ότι οι συνέπειες των αλλαγών στους εκλογικούς χάρτες θα έχουν διάρκεια πέραν των ενδιάμεσων εκλογών. Σε πολλές περιφέρειες, οι προκριματικές εκλογές καθορίζουν πλέον ποιος θα εκλεγεί, ενισχύοντας την πόλωση και δυσχεραίνοντας τους συμβιβασμούς στο Κογκρέσο.
Σύμφωνα με τον Άντριου Κονεσούσκι, η ανακατανομή των περιφερειών έχει φτάσει στα άκρα, μετατρέποντας τις εκλογές σε μάχη για τους χάρτες και όχι για τις πολιτικές και τις ιδέες.
Για πολλούς ψηφοφόρους, οι πιο κρίσιμες εκλογές δεν διεξάγονται πλέον τον Νοέμβριο, αλλά είναι οι προκριματικές εκλογές του κόμματός τους που διαδραματίζουν τον καθοριστικό ρόλο.