Η συγκινητική ιστορία της Μαρίας Χριστίνας Σούλι αναδεικνύει τη δύναμη της φροντίδας, της αγάπης και της ελπίδας. Μια διαδρομή ζωής που ξεκινά μέσα από ένα δύσκολο οικογενειακό περιβάλλον, περνά από την ουσιαστική στήριξη ανθρώπων που στάθηκαν δίπλα της και καταλήγει στη δημιουργία – όχι μόνο ως επάγγελμα, αλλά και ως στάση ζωής.
«Αυτό που μου έλειπε περισσότερο ήταν η ασφάλεια», αναφέρει η Μαρία Χριστίνα στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Τα παιδικά της χρόνια χαρακτηρίστηκαν από δυσκολίες και συναισθηματικά βάρη. «Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι υπήρξαν δύσκολες οικογενειακές στιγμές και ένα περιβάλλον με ζητήματα που, για ένα παιδί, ήταν συχνά βαρύ. Αυτό που μου έχει μείνει πιο έντονα, όμως, είναι η μεγάλη ανάγκη για ασφάλεια και φροντίδα», σημειώνει.
Η γυναίκα που της άλλαξε τη ζωή
Με ιδιαίτερη συγκίνηση, η Μαρία Χριστίνα μιλά για τη γυναίκα που αποτέλεσε το πιο σταθερό στήριγμα στη ζωή της. «Ο πιο κοντινός μου άνθρωπος είναι η “γιαγιά” μου, μια γυναίκα που δεν ήταν η βιολογική μου γιαγιά, αλλά μια γειτόνισσα που με είδε σε πολύ δύσκολες στιγμές και με αγκάλιασε σαν δικό της παιδί. Μου πρόσφερε ασφάλεια, φροντίδα και μια αγκαλιά που τότε μου έλειπε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο».
Η σχέση αυτή, όπως λέει, της έμαθε τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος για τον άλλον, χωρίς υποχρέωση ή ανταλλάγματα. «Από εκείνη έμαθα τι σημαίνει να προσφέρεις αληθινά. Αυτό προσπαθώ να κουβαλάω σε κάθε μου βήμα», υπογραμμίζει.
Το σημείο καμπής και η δύναμη του «Χαμόγελου του Παιδιού»
Οι δυσκολίες συνεχίστηκαν μέχρι τη στιγμή που αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια. «Υπήρχαν ζητήματα και καταστάσεις που, για την ηλικία μου, ήταν πολύ δύσκολες να διαχειριστώ και είχα φτάσει πραγματικά στο όριό μου. Κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να συνεχίσω έτσι και ότι χρειαζόμουν βοήθεια».
Η απόφαση αυτή την οδήγησε στο Χαμόγελο του Παιδιού, όπου βρήκε ασφάλεια και καθοδήγηση. «Για μένα, εκείνη η στιγμή ήταν σημείο καμπής. Ήταν η αρχή μιας νέας πορείας, με περισσότερη φροντίδα και ελπίδα», εξηγεί. Όπως αναφέρει, «Το Χαμόγελο δεν λειτούργησε απλώς ως δομή φιλοξενίας, αλλά ως οικογένεια. Οι άνθρωποί του δεν με είδαν ως μια δύσκολη ιστορία, αλλά ως έναν άνθρωπο με αξία και μέλλον».
Ανεξαρτησία και αυτογνωσία
Η μετάβαση στην ενήλικη ζωή συνοδεύτηκε από ανάμεικτα συναισθήματα. «Ήταν ένα μείγμα φόβου και ενθουσιασμού. Από τη μία δεν ήθελα να αποχωριστώ την οικογένεια του Χαμόγελου, από την άλλη ένιωθα ότι για πρώτη φορά μπορώ να χτίσω τη ζωή μου βήμα, βήμα».
Η θεραπεία των τραυμάτων και η πίστη στον εαυτό της υπήρξαν καθοριστικές. «Καθοριστικό ρόλο έπαιξαν και οι άνθρωποι που πίστεψαν σε μένα, ιδιαίτερα ο άνδρας μου. Ήταν εκεί από την αρχή, με ενθάρρυνε να πιστέψω στις ιδέες μου και σε όσα ονειρευόμουν», αναφέρει.
Από το Παιδαγωγικό στη δημιουργία
Η ακαδημαϊκή της πορεία ξεκίνησε στο Παιδαγωγικό, όπου άρχισε να κατανοεί βαθύτερα τη σημασία της φροντίδας και της υπομονής. Παράλληλα, η αγάπη της για τη δημιουργία και το ράψιμο, που είχε καλλιεργηθεί από μικρή ηλικία, επανήλθε στο προσκήνιο. «Αυτό που κάποτε θεωρούσα απλώς χόμπι, έγινε τελικά ο πυρήνας της επαγγελματικής μου ταυτότητας», δηλώνει.
Όταν η μνήμη γίνεται επιχειρηματικότητα
Έτσι γεννήθηκε το Crinolino, η μικρή της επιχείρηση με πιτζάμες και αξεσουάρ. «Δεν ήταν μια στρατηγική επιχειρηματική ιδέα. Γεννήθηκε από την ανάγκη μου για δημιουργία και τη σύνδεσή μου με τα μικρά πράγματα που έχουν αξία».
Για τη Μαρία Χριστίνα, το Crinolino είναι κάτι περισσότερο από επιχείρηση. «Νιώθω πως μέσα του υπάρχει και το παιδί που κρύβω ακόμα μέσα μου. Είναι η συνέχεια εκείνων των στιγμών με τη “γιαγιά” μου, μια προσπάθεια να μετατρέψω τη μνήμη, την αγάπη και τη φροντίδα σε κάτι απτό».
Το μήνυμα της δύναμης και της ελπίδας
«Το ότι δεν τα παράτησα» είναι αυτό που την κάνει πιο περήφανη. Αν μπορούσε να μιλήσει στο μικρό κορίτσι που υπήρξε, θα της έλεγε: «Θα τα καταφέρεις. Θα σταθείς στα πόδια σου, θα δημιουργήσεις τη δική σου ζωή και θα νιώσεις δυνατή και ελεύθερη».
Το μήνυμά της προς τα παιδιά που ζουν σε κακοποιητικά περιβάλλοντα είναι σαφές: «Να μιλήσουν. Να μη φοβηθούν και να ζητήσουν βοήθεια. Δεν είναι μόνα. Το να ζητήσεις βοήθεια δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη. Υπάρχει ζωή μετά τον φόβο, υπάρχει αγάπη και ελπίδα».
Η ιστορία της Μαρίας Χριστίνας Σούλι αποδεικνύει πως όταν ένα παιδί βρεθεί σε μια αληθινή αγκαλιά, μπορεί να αλλάξει ολόκληρη η πορεία της ζωής του. Από αυτή την αγκαλιά μπορεί να γεννηθεί δημιουργία, φροντίδα και φως.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news