Σύμφωνα με τοπικό αξιωματούχο και πηγή του ΟΗΕ, συμμορία στη Νιγηρία άφησε ελεύθερα 48 παιδιά ηλικίας 7 έως 12 ετών, τα οποία είχαν απαχθεί πριν από τρεις εβδομάδες στο κεντρικό τμήμα της χώρας, έπειτα από την καταβολή λύτρων. Το περιστατικό υπογραμμίζει το διαρκές πρόβλημα των απαγωγών και της ανασφάλειας που επικρατεί σε πολλές περιοχές της Νιγηρίας.
Οι συμμορίες που δραστηριοποιούνται κυρίως στη βορειοδυτική και κεντρική Νιγηρία έχουν μακρά ιστορία σε απαγωγές και ζωοκλοπές, ενώ συχνά επιβάλλουν φόρους σε γεωργούς ή μεταλλεία. Οι επιθέσεις σε χωριά και οι λεηλασίες αποτελούν καθημερινότητα για τους κατοίκους.
Ο Αμπντουλάχι Σαχονράμι, παραδοσιακός ηγέτης κοινότητας στην περιοχή Μασέγκου της πολιτείας του Νίγηρα, δήλωσε ότι «σαράντα παιδιά απελευθερώθηκαν την περασμένη νύχτα και τα οκτώ που απέμεναν σήμερα, αφού πληρώσαμε λύτρα».
Το περιστατικό ξεκίνησε στις 5 Αυγούστου, όταν κακοποιοί απήγαγαν 54 παιδιά που εργάζονταν στη συγκομιδή φιστικιών σε αγρόκτημα έξω από το χωριό Σάμπον Ριτζίγια. Τα παιδιά κρατήθηκαν για τρεις ημέρες σε καταυλισμό στο εθνικό πάρκο Καΐντζι, όπου στη συνέχεια απελευθερώθηκαν, σύμφωνα με τον κ. Σαχονράμι.
Ωστόσο, στον δρόμο της επιστροφής, τα παιδιά απήχθησαν εκ νέου από διαφορετική συμμορία, που φέρεται να διατηρεί σχέσεις με την τζιχαντιστική οργάνωση Ανσάρου.
Παρότι οι περισσότερες συμμορίες δεν έχουν ιδεολογικό προσανατολισμό και στόχος τους είναι το κέρδος, ορισμένες διατηρούν επαφές με τζιχαντιστικές ομάδες που δρουν κυρίως στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας. Οι σχέσεις αυτές είναι συχνά ασταθείς, με περιστασιακές συνεργασίες ή ακόμη και συγκρούσεις για τον έλεγχο περιοχών.
Η πηγή του AFP στον ΟΗΕ επιβεβαίωσε την απελευθέρωση των 48 παιδιών που κρατούνταν όμηροι, σημειώνοντας ότι κατά τη διάρκεια των γεγονότων έχασε τη ζωή της μία ανήλικη και πέντε παιδιά κατάφεραν να διαφύγουν.
Η βία των συμμοριών και των τζιχαντιστών εντείνεται στην πολιτεία του Νίγηρα, όπου ένοπλες ομάδες φαίνεται να έχουν εγκαταστήσει καταυλισμούς σε δασικές και προστατευόμενες περιοχές. Η παρουσία του ομοσπονδιακού κράτους παραμένει περιορισμένη σε πολλές αχανείς επαρχιακές περιοχές, με τις δυνάμεις ασφαλείας να αδυνατούν να ανταποκριθούν στις αυξανόμενες προκλήσεις.