Ο Όλιβερ Στόουν, που υπηρέτησε το 1967 και το 1968, υπήρξε ο πρώτος βετεράνος του Βιετνάμ που μετέφερε στη μεγάλη οθόνη την εμπειρία του, προσδίδοντας στο «Platoon» μοναδική αυθεντικότητα.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 40 ετών από την ταινία, ο Στόουν μίλησε στο Variety για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο, για τη θλίψη του απέναντι στην αδιάκοπη έλξη της Αμερικής προς τις ξένες συγκρούσεις και για τους φόβους του ότι οι ειλικρινείς του πεποιθήσεις επηρέασαν αρνητικά την καριέρα του στο Χόλιγουντ.
«Μας απέρριπταν για 10 χρόνια. Ο κόσμος θεωρούσε το σενάριο απογοητευτικό. Πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι αυτή η ταινία γυρίστηκε σε μια αγορά που δεν ήταν φιλική προς τις δηλώσεις κατά του Βιετνάμ. Έλεγα την αλήθεια και ξεκαθάριζα μερικά από τα ψέματα που λέγονταν για το Βιετνάμ», εξήγησε ο Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός και σεναριογράφος.
«Είναι απλώς γελοίο που επιστρέφουμε σε αυτή την κατάσταση αγάπης για τον πόλεμο. Δεν έχουμε μάθει τίποτα από το Βιετνάμ - απλώς συνεχίζουμε να στρατιωτικοποιούμαστε και να ενισχύουμε τον αμυντικό μας προϋπολογισμό», υπογράμμισε ο Στόουν.
Ο σκηνοθέτης συνέχισε: «Συνεχίσαμε να κυριαρχούμε, να εκφοβίζουμε και να απειλούμε. Ο πόλεμος στο Ιράκ ήταν η μεγαλύτερη καταστροφή από το Βιετνάμ. Και τώρα ο κ. Τραμπ [ξεκινά] πόλεμο στο Ιράν και παίζει το ίδιο παιχνίδι με την Κούβα και τη Βενεζουέλα. Είναι σαν τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Δεν μαθαίνουμε ποτέ το μάθημά μας».
Οι αναφορές σε άλλες ταινίες και η επιλογή του πρωταγωνιστή
Αναφερόμενος σε άλλες ταινίες για τον πόλεμο του Βιετνάμ, ο Στόουν χαρακτήρισε το «Coming Home» ιδιαίτερα δυνατό, επισημαίνοντας ωστόσο πως η ιστορία παρουσιάστηκε μέσα από την οπτική της Τζέιν Φόντα. Παράλληλα, δήλωσε ότι θαύμασε το «Apocalypse Now», αν και το θεώρησε περισσότερο μυθολογικό, χωρίς άμεση σύνδεση με τη δική του εμπειρία ως στρατιώτης.
Για την επιλογή του πρωταγωνιστή, αποκάλυψε ότι αρχικά, το 1984, είχε επιλεγεί ο Εμίλιο Εστέβεζ, αδελφός του Τσάρλι Σιν. «Αλλά η ταινία τελικά γυρίστηκε το 1986, ο Εμίλιο ήταν μεγαλύτερος. Ο Τσάρλι ήταν 19 ή 20 ετών και είχε την ίδια συμπεριφορά με τον Εμίλιο. Και μου άρεσε πολύ. Δεν είχε κάνει πολλή δουλειά. Αλλά είχε μια αφελή ποιότητα, όπως εγώ όταν ήμουν πίσω στο Βιετνάμ», σημείωσε.
Η επιτυχία και η προσωπική δικαίωση
«Κάθε μέρα ήταν αξέχαστη. Αλλά την τελευταία μέρα των γυρισμάτων, είχα την αίσθηση ότι είχαμε κάνει κάτι σημαντικό. Δεν ήξερα αν κάποιος θα έβλεπε την ταινία. Δεν ήξερα ότι θα ήταν επιτυχία. Αλλά η συνείδησή μου ήταν καθαρή. Ένιωθα ότι είχα πετύχει κάτι στη ζωή μου που θα μπορούσε να αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου», ανέφερε ο Στόουν για την ταινία, η οποία γυρίστηκε με προϋπολογισμό 6 εκατ. δολαρίων και απέφερε 137,9 εκατ. δολάρια, με καστ τότε άγνωστων ηθοποιών όπως οι Γουίλεμ Νταφόε, Φόρεστ Γουίτακερ και Τζόνι Ντεπ.
Ο δημιουργός δεν έκρυψε την απογοήτευσή του: «Σίγουρα έχω μιλήσει φωναχτά για τις πεποιθήσεις μου όλα αυτά τα χρόνια και η καριέρα μου έχει πληγεί εξαιτίας αυτού. Πήρα το μάθημά μου: Κράτα τις απόψεις σου κρυφές».
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
