Ένα σπάνιο χρυσό δαχτυλίδι, διακοσμημένο με μια μοναδική παράσταση γυναίκας σε θηλασμό, αναδεικνύεται ως το «Έκθεμα του Μήνα» για τον Αύγουστο στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.
Ο θεσμός αυτός, που ξεκίνησε το 2017, έχει στόχο να φέρει στο προσκήνιο αντικείμενα με ιδιαίτερη ιστορική σημασία και μοναδική αισθητική, προσφέροντας στους επισκέπτες μια βαθύτερη ματιά στην ανθρώπινη πλευρά της αρχαιότητας μέσω της αφήγησης των αντικειμένων.
Το δαχτυλίδι ήρθε στο φως τον Φεβρουάριο του 1938, όταν κατά τη διάρκεια εργασιών στην περιοχή του αεροδρομίου Σέδες στη Θέρμη, αποκαλύφθηκε ένας άθικτος κιβωτιόσχημος τάφος.
Η ανασκαφή αποκάλυψε ότι ο τάφος ανήκε σε νεαρή εύπορη γυναίκα, γεγονός που φανερώνουν τα πολύτιμα κτερίσματα, κυρίως κοσμήματα, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει το εν λόγω δαχτυλίδι.
Το χρυσό, συμπαγές δαχτυλίδι, που χρονολογείται στα 330-320 π.Χ., παρουσιάζει στην ελλειψοειδή του επιφάνεια μια λεπτομερή σκηνή: Μια καθιστή γυναίκα, ενδεδυμένη με χιτώνα και ιμάτιο, θηλάζει με στοργή ένα μικρό παιδί.
Το παιδί, αποτυπωμένο γυμνό, θηλάζει στο δεξί στήθος της γυναίκας και ακουμπά τρυφερά με την παλάμη το αριστερό. Η ρεαλιστική απόδοση των εκφράσεων προσδίδει στο εύρημα ξεχωριστή συγκινησιακή αξία, καθώς, όπως σημειώνεται από το Μουσείο, «το μέγεθός του υποδηλώνει πως δεν πρόκειται για βρέφος».
Η δρ. Αναστασία Γκαδόλου, γενική διευθύντρια του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, υπογραμμίζει ότι η επιλογή των εκθεμάτων γίνεται με αυστηρά κριτήρια, συνδυάζοντας την ιστορική και αρχαιολογική αξία με την προσέλκυση του ενδιαφέροντος του κοινού.
Όπως εξηγεί, ο θεσμός προβάλλει όχι μόνο σημαντικά αντικείμενα, αλλά και εκείνα που συνήθως παραμένουν στη σκιά της κύριας συλλογής. Επιπλέον, δίνεται έμφαση σε ευρήματα που συνδέονται με «πρόσφατες μελέτες, αποκαταστάσεις ή ανασκαφικές ανακαλύψεις», καθώς και σε αντικείμενα υψηλής παιδαγωγικής αξίας, με στόχο να ενισχυθεί η εκπαιδευτική διάσταση του Μουσείου και να δημιουργηθεί διάλογος με τους επισκέπτες.
Παρότι σκηνές θηλασμού συναντώνται στην αγγειογραφία και την πλαστική, στην αρχαία ελληνική τέχνη των κοσμημάτων παραμένουν εξαιρετικά σπάνιες. Αυτό το χρυσό δαχτυλίδι ξεχωρίζει όχι μόνο για το θέμα του, αλλά και για την απαράμιλλη λεπτομέρεια και εκφραστικότητα με την οποία φιλοτεχνήθηκε.
Ο αρχαίος τεχνίτης, χειριζόμενος μια επιφάνεια μόλις 1,65 x 2,07 εκατοστών, αποτύπωσε με μοναδική δεξιοτεχνία τις πτυχώσεις του ενδύματος, τα κοσμήματα, αλλά και την άμεση σωματική και συναισθηματική επαφή μεταξύ της γυναίκας και του παιδιού.
Όπως τονίζεται στην ανακοίνωση του Μουσείου, «κατόρθωσε να αποδώσει με ευαισθησία την ιδιαίτερη συναισθηματική ποιότητα της σωματικής επαφής, της αγάπης και της τρυφερότητας του θηλασμού».
Η ταυτότητα της εικονιζόμενης γυναίκας παραμένει άγνωστη. Ενδιαφέρον, ωστόσο, παρουσιάζει το γεγονός ότι το δαχτυλίδι φέρει εμφανή σημάδια μακροχρόνιας χρήσης.
Αυτό γεννά ερωτήματα για το αν ανήκε στην ίδια τη νεκρή ως προσωπικό κόσμημα ή αν προήλθε από συγγενικό ή φιλικό πρόσωπο ως μεταθανάτιο δώρο.
Η εικονογραφία του ενδεχομένως σχετίζεται με τον ρόλο και την ταυτότητα της γυναίκας εν ζωή, αφήνοντας ανοιχτές ερμηνείες για τη μητρική ιδιότητα ή τις ελπίδες τεκνογονίας, ένα μυστικό που θα παραμείνει σιωπηλό στον χρόνο.
Το πρόγραμμα «Έκθεμα του Μήνα» έχει συμβάλει σημαντικά στην εξωστρέφεια του Μουσείου, ενώ σύντομα αναμένεται να εκδοθεί μια σειρά μικρών βιβλίων με τις πιο ξεχωριστές παρουσιάσεις, διατηρώντας πολύτιμες πληροφορίες και το πάθος των αρχαιολόγων που τις συνέλεξαν.
Το χρυσό δαχτυλίδι με αριθμό ευρετηρίου ΜΘ 5420 εκτίθεται στη «Ο Χρυσός των Μακεδόνων» μόνιμη έκθεση, στην προθήκη 34. Περισσότερες πληροφορίες διαθέσιμες στη σελίδα του Μουσείου: https://www.amth.gr/exhibitions/exhibit-of-the-month.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
