Το Μόνιμο Διαιτητικό Δικαστήριο (PCA), με έδρα τη Χάγη, κάλεσε την Ινδία να τηρήσει τις δεσμεύσεις της βάσει της συμφωνίας με το Πακιστάν για την κατανομή των νερών του Ινδού και άλλων ποταμών. Η συνθήκη αυτή, που υπογράφηκε το 1960, παραμένει κομβικής σημασίας για εκατομμύρια ανθρώπους που εξαρτώνται από τη λεκάνη του Ινδού στην ευρύτερη περιοχή.
Το PCA απαγόρευσε επίσης στην Ινδία να συνεχίσει τα έργα σε δύο υδροηλεκτρικούς σταθμούς, τα οποία θα μπορούσαν να παραβιάσουν τη συγκεκριμένη συνθήκη. Η απόφαση αυτή αφορά τη χρήση των υδάτων έξι ποταμών, οι πηγές των οποίων βρίσκονται στην Ινδία, αλλά αρδεύουν και το Πακιστάν.
Ο ποταμός Ινδός διέρχεται από τη διαφιλονικούμενη περιοχή του Κασμίρ, όπου υπάρχει διαρκής ένταση μεταξύ των δύο χωρών. Τον Μάιο του 2025, η Ινδία ανακοίνωσε την απόσυρσή της από τη συμφωνία, κατηγορώντας το Πακιστάν για μια πολύνεκρη επίθεση εναντίον τουριστών στο ινδικό Κασμίρ, κατηγορία που το Ισλαμαμπάντ απορρίπτει.
Το Νέο Δελχί απέρριψε άμεσα και κατηγορηματικά την απόφαση του Δικαστηρίου, τονίζοντας ότι δεν αναγνωρίζει το αυτοαποκαλούμενο Διαιτητικό Δικαστήριο και ότι η απόφασή του για ακύρωση της συμφωνίας παραμένει σε ισχύ.
Από την άλλη πλευρά, το Πακιστάν χαιρέτισε την απόφαση και τα μέτρα του Δικαστηρίου, όπως τη διακοπή εργασιών σε φράγμα που κατασκευάζει η Ινδία και την τακτική ενημέρωση για το έργο μέχρι να υπάρξει τελεσίδικη απόφαση από εμπειρογνώμονα, κάτι που αναμένεται το 2027.
Ο αντιπρόεδρος της πακιστανικής κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Ισάκ Νταρ ανέφερε στην πλατφόρμα Χ ότι η απόφαση επιβεβαιώνει τη θέση του Πακιστάν πως μια δεσμευτική διεθνής συνθήκη δεν μπορεί να ακυρωθεί μονομερώς, υπογραμμίζοντας την πρόθεση της χώρας να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της.
Ο Ινδός υπουργός Υδάτινων Πόρων Σ.Ρ. Πατίλ δήλωσε ότι η Ινδία θα διασφαλίσει να μην περάσει ούτε σταγόνα νερού στο Πακιστάν, ενώ το Πακιστάν κατηγορεί την Ινδία ότι χρησιμοποιεί το νερό ως «όπλο».
Το Πακιστάν έχει προειδοποιήσει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια αλλαγής του ρου των ποταμών θα θεωρηθεί «πράξη πολέμου».
Στην ανακοίνωσή του, το PCA τόνισε πως ομόφωνα κατέληξε ότι κανένα επιχείρημα της Ινδίας δεν δικαιολογεί την αναστολή της συνθήκης. Υπογράμμισε ότι τα υδροηλεκτρικά έργα πρέπει να συνάδουν με τη συμφωνία του 1960, η οποία παραμένει σε πλήρη ισχύ και απαιτεί από την Ινδία να σεβαστεί τις υποχρεώσεις της.
Σύμφωνα με ειδικούς, το νερό αποτελεί πηγή έντασης σε μια περιοχή που δοκιμάζεται από κλιματική αλλαγή και πληθυσμιακή αύξηση, παράγοντες που πιέζουν τον αγροτικό τομέα και κατά συνέπεια την οικονομία τόσο της Ινδίας όσο και του Πακιστάν.
Η συνθήκη του 1960 είχε αποτελέσει έναν από τους λίγους δίαυλους διπλωματικού διαλόγου μεταξύ των δύο χωρών, μέχρι που η Ινδία ανακοίνωσε την αποχώρησή της.