Ο Κάρλο Γκίνζμπουργκ, ο διακεκριμένος ιταλός ιστορικός και κορυφαίος εκπρόσωπος της μικροϊστορίας, απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών, σύμφωνα με πληροφορίες του Γαλλικού Πρακτορείου από το πολιτιστικό κέντρο Polo del '900 του Τορίνο.
Η κόρη του, η συγγραφέας, φιλόσοφος και μεταφράστρια Λίζα Γκίνζμπουργκ, ανήρτησε στο Instagram φωτογραφία με τον πατέρα της, συνοδεύοντάς την με το μήνυμα "Ciao papà mio" ("Γειά σου μπαμπά μου").
«Με τον Κάρλο Γκίνζμπουργκ χάνεται μία από τις πιο λαμπρές φυσιογνωμίες της ιταλικής κριτικής σκέψης, η οποία συνόδευσε τη ζωή της πόλης μας», δήλωσε ο Ματέο Λεπόρε, δήμαρχος της Μπολόνια, όπου ζούσε ο ιστορικός, όπως μετέδωσε το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA.
Ο Γκίνζμπουργκ γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1939 στο Τορίνο. Ήταν γιος της Νατάλια Γκίνζμπουργκ, γνωστής μυθιστοριογράφου και μεταφράστριας του Προυστ στα ιταλικά, και του Λεόνε Γκίνζμπουργκ, καθηγητή ρωσικής λογοτεχνίας και αντιφασίστα αγωνιστή.
«Μεγάλωσα μέσα σ' ένα σπίτι γεμάτο βιβλία, ένα προνόμιο που συνδέεται με μια εμπειρία περιθωριοποίησης: αυτήν ενός εβραίου στη φασιστική Ιταλία στη διάρκεια του πολέμου», είχε δηλώσει ο ίδιος. Το πολιτιστικό κέντρο Polo del '900 διατηρεί σήμερα τα αρχεία του Λεόνε Γκίνζμπουργκ.
Το έργο και η συμβολή του στη μικροϊστορία
Το έργο του Κάρλο Γκίνζμπουργκ συνέβαλε καθοριστικά στην ανάδειξη της λαϊκής κουλτούρας, κυρίως της Αναγέννησης, ενός πεδίου που για χρόνια είχε παραμεριστεί από τα μεγάλα ιστορικά ρεύματα. Η προσέγγισή του εντάσσεται στο πλαίσιο της μικροϊστορίας, ενός ρεύματος που γεννήθηκε ως αντίδραση στην ποσοτική ιστορία της περίφημης γαλλικής Σχολής των Annales.
Ιταλός της αριστεράς, ο Γκίνζμπουργκ υπήρξε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, στη Scuola Normale Superiore της Πίζας και στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες (UCLA). Παράλληλα, υπήρξε συγγραφέας σημαντικών θεωρητικών έργων για τη μεθοδολογία της ιστορικής έρευνας.
Διανοητική δράση και γνωστά έργα
Μαζί με άλλους διανοουμένους, ο Γκίνζμπουργκ υπερασπίστηκε τον ακροαριστερό δημοσιογράφο Αντριάνο Σόφρι, ο οποίος καταδικάστηκε για τον φόνο ενός αστυνομικού το 1972. Ο ίδιος έγραψε το 1991 το βιβλίο «Ο δικαστής και ο ιστορικός» («Il giudice e lo storico»), όπου μίλησε για δικαστικό λάθος και συνέδεσε την υπόθεση με τις δίκες μαγείας που μελετούσε ιστορικά.
Το πιο γνωστό έργο του, «Το τυρί και τα σκουλήκια» (1976), αφηγείται την ιστορία του μυλωνά Ντομένικο Σκαντέλλα, γνωστού ως Μενόκκιο, ο οποίος διώχθηκε από την Ιερά Εξέταση τον 16ο αιώνα. Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα ελληνικά το 1994 από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια (μτφρ. Κ. Κουρεμένος) και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα παραδείγματα μικροϊστορικής έρευνας.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
