Νέες δυνατότητες για τη βιώσιμη παραγωγή υφασμάτων δημιουργεί η αξιοποίηση των υπολειμμάτων μαγιάς από τη ζύμωση μπύρας ή κρασιού, σύμφωνα με μελέτη που πραγματοποίησαν ερευνητές του Penn State University και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Proceedings of the National Academy of Sciences».
Η βιομάζα που απομένει μετά την παραγωγή αλκοόλ ή φαρμακευτικών προϊόντων, αποτελούμενη από πρωτεΐνες, λιπίδια και σάκχαρα, θεωρείται συνήθως απόβλητο. Ωστόσο, η επιστημονική ομάδα διαπίστωσε ότι μπορεί να επαναξιοποιηθεί για την παραγωγή ινών υφασμάτων, αξιοποιώντας υπάρχουσα τεχνολογία για ίνες πρωτεϊνών.
Η πιλοτική παραγωγή αυτών των ινών πραγματοποιήθηκε σε εργοστάσιο στη Γερμανία. Κατά την αξιολόγηση της διαδικασίας και του τελικού προϊόντος, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα πως πρόκειται για ίνα υψηλής αντοχής, ικανή να ανταγωνιστεί το μαλλί και άλλα φυσικά υλικά, αλλά με σημαντικά μικρότερη χρήση πόρων.
Το πλεονέκτημα αυτό παραμένει ακόμη και όταν λαμβάνεται υπόψη η γη που απαιτείται για την καλλιέργεια φυτών για ζύμωση. Εκτιμάται πως η νέα ίνα μπορεί να παραχθεί με κόστος κάτω των έξι δολαρίων ανά κιλό, έναντι 10-12 δολαρίων για το μαλλί, ενώ απαιτεί λιγότερο νερό και καλλιεργήσιμη γη, μειώνοντας σχεδόν στο μηδέν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.
Σύμφωνα με ανακοίνωση των ερευνητών, η μετάβαση από τις ίνες που προέρχονται από καλλιέργειες θα μπορούσε να ελευθερώσει σημαντικές εκτάσεις γης για παραγωγή τροφίμων. Αυτή η αλλαγή θα συνέβαλε στην αντιμετώπιση της επισιτιστικής ανασφάλειας που επηρεάζει περίπου έναν στους δώδεκα ανθρώπους παγκοσμίως.
Η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει να εξετάσει περαιτέρω την εμπορική βιωσιμότητα των ινών που προέρχονται από ζύμωση.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
