Στη Μάρπησσα της Πάρου, ένα σπίτι διατηρεί ζωντανή την παράδοση της υφαντουργίας, με έναν αργαλειό ηλικίας περίπου 200 ετών. Η Μαριγούλα Φυσιλάνη Ανουσάκη, όπως παρουσιάζεται σε βίντεο-αφιέρωμα του ΑΠΕ-ΜΠΕ, συνεχίζει να εργάζεται στον τελευταίο από τους παλιούς αργαλειούς της Πάρου, τον οποίο αποκαλεί «κρεβαταριά» λόγω της ιδιαίτερης κατασκευής του.
Ο αργαλειός αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της οικογενειακής ιστορίας, καθώς για είκοσι γενιές οι γυναίκες του σπιτιού ύφαιναν τα απαραίτητα για την οικογένεια. Η Μαριγούλα διατηρεί μέχρι σήμερα υφαντά που έφτιαξε η μητέρα της, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν.
Η ενασχόληση με τον αργαλειό αποτελεί για τη Μαριγούλα όχι μόνο χόμπι αλλά και μια βαθιά σχέση με τις ρίζες της. Όπως επισημαίνει, κάθε δημιούργημα είναι μοναδικό και η διαδικασία απαιτεί χρόνο και αφοσίωση, γι' αυτό και δεν αντιμετωπίζει τον αργαλειό ως επιχειρηματική δραστηριότητα.
Η ιστορία του αργαλειού συνδέεται στενά με την ιστορία των ναυτικών της Πάρου. Στο σπίτι διατηρούνται παλιές φωτογραφίες καπετάνιων και οικογενειών, ενώ οι αφηγήσεις για τα ιστιοφόρα που ταξίδευαν προς την Κωνσταντινούπολη παραμένουν ζωντανές στη μνήμη της οικογένειας.
Η Μάρπησσα διαφέρει από τις τουριστικές περιοχές της Πάρου, διατηρώντας τον παραδοσιακό της χαρακτήρα. Τα τελευταία χρόνια, το χωριό προσελκύει επισκέπτες που ενδιαφέρονται για τον πολιτισμό και την ιστορία, ιδιαίτερα κατά τις «Διαδρομές της Μάρπησσας» κάθε Αύγουστο.
Η Μαριγούλα έχει ανοίξει το πατρικό της σπίτι στο κοινό, προσφέροντας τη δυνατότητα να δουν από κοντά τον αργαλειό και να ακούσουν την ιστορία του. Όπως σημειώνει, «Δεν είναι μόνο η Πάρος για τις παραλίες», αλλά και για την πλούσια παράδοση που διατηρείται ζωντανή.
Στο σπίτι σώζονται ακόμη παλιά αντικείμενα, οικογενειακές φωτογραφίες και ίχνη από ιστορίες με πειρατές, ενώ η μνήμη και η παράδοση μεταφέρονται στις νεότερες γενιές. Η Μαριγούλα καταβάλλει προσπάθεια να διδάξει την τέχνη του αργαλειού στις κόρες και τις εγγονές της, επιδιώκοντας τη συνέχεια της παράδοσης.
Όπως τονίζει, «Πρέπει να δείξουμε τις ρίζες μας». Στη Μάρπησσα, ο αργαλειός της Μαριγούλας δεν είναι μουσειακό έκθεμα, αλλά ζωντανό σύμβολο της ιστορίας και του πολιτισμού του τόπου.