Σήμερα Τρίτη 18 Αυγούστου σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η μνήμη του Οσίου Αρσενίου του νέου ασκήσαντος εν Πάρω και Μαρτύρων Φλώρου και Λαύρου.
Ονόματα που γιορτάζουν
- Αρσένιος, Αρσένης, Αρσενία, Αρσίνα, Αρσινόη
- Λαύρος, Λαύρης, Λάουρος, Λαύρα, Λάουρα
- Φλώρα, Φλωρή, Φλωρίτσα, Φλώρος, Φλώρης
Εκκλησιαστικό πλαίσιο
Ο Όσιος Αρσένιος γεννήθηκε στα Ιωάννινα στις 31 Ιανουαρίου 1800 και κατά κόσμον ονομαζόταν Αθανάσιος. Από πολύ μικρός έμεινε ορφανός. Σε ηλικία μόλις εννέα ετών πήγε στις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας, όπου φοίτησε στη σχολή της πόλης. Εκεί είχε ως σχολάρχη τον γνωστό και σπουδαίο δάσκαλο, ιερομόναχο Γρηγόριο Σαράφη. Κατά τα τελευταία χρόνια των σπουδών του γνώρισε τον πνευματικό Γέροντα Δανιήλ από τη Ζαγορά του Πηλίου, ο οποίος ήταν ένας από τους σημαντικότερους πνευματικούς της εποχής. Ο Αθανάσιος συνδέθηκε στενά μαζί του και έγινε υποτακτικός του.
Το 1815 ο Όσιος αναχώρησε μαζί με τον Γέροντά του για το Άγιον Όρος, όπου έλαβε το μοναχικό σχήμα. Αργότερα χειροτονήθηκε Διάκονος, αν και αρχικά αντιδρούσε έντονα, καθώς θεωρούσε τον εαυτό του ανάξιο για ένα τόσο μεγάλο εκκλησιαστικό αξίωμα. Μετά από έξι χρόνια παραμονής στο Άγιον Όρος, επέστρεψε μαζί με τον Γέροντα Δανιήλ και εγκαταστάθηκαν στη Μονή Πεντέλης στην Αθήνα. Στη συνέχεια ταξίδεψαν στις Κυκλάδες, όπου ο Όσιος χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος το 1817.
Η κύρια πνευματική και διδακτική του δράση αναπτύχθηκε στην Πάρο και τη Φολέγανδρο. Από το 1829 έως το 1840 αφιερώθηκε στη διδασκαλία και στην πνευματική καθοδήγηση των ανθρώπων.
Μετά την κοίμηση του Γέροντά του, Δανιήλ, ο Όσιος Αρσένιος εγκαταστάθηκε στη Μονή Λογγοβάρδας της Πάρου και αφιερώθηκε περισσότερο στην ασκητική ζωή. Ζούσε με μεγάλη εγκράτεια, κοιμόταν και έτρωγε ελάχιστα και περνούσε πολλές ώρες της ημέρας και της νύχτας σε προσευχή και αγρυπνία. Ιδιαίτερα προσευχόταν για τα πνευματικά του παιδιά, αλλά και για τη σωτηρία όλων των ανθρώπων.
Η πνευματική του τροφή ήταν κυρίως η μελέτη της Αγίας Γραφής και των έργων των Αγίων Πατέρων. Για τον λόγο αυτό θεωρούσε τη μικρή βιβλιοθήκη του σαν έναν υπέροχο και ευχάριστο κήπο, γεμάτο καρποφόρα δέντρα που προσφέρουν πλούσιους και εύχυμους καρπούς.
Ο Όσιος Αρσένιος αγαπούσε όλους τους ανθρώπους χωρίς καμία διάκριση. Ιδιαίτερη όμως ήταν η φροντίδα και η αγάπη του προς τους ασθενείς και όσους υπέφεραν. Τους υπηρετούσε με προθυμία, ταπεινοφροσύνη και ανιδιοτελή αγάπη.
Το 1861, μετά την κοίμηση του ηγουμένου της Μονής, του ευσεβούς ιερομονάχου Ηλία, οι πατέρες της αδελφότητας εξέλεξαν ως νέο ηγούμενο και προϊστάμενό τους τον Όσιο Αρσένιο. Εκείνος ανέλαβε την ευθύνη της Μονής και ποίμανε την αδελφότητα με σοφία, αγάπη και τρόπο θεάρεστο. Μετά από λίγα χρόνια, όμως, παραιτήθηκε από το αξίωμα του ηγουμένου, προκειμένου να αφιερωθεί απερίσπαστα στο σημαντικό έργο της ιεράς εξομολογήσεως και της πνευματικής καθοδήγησης των ανθρώπων.
Ο Όσιος Αρσένιος κοιμήθηκε ειρηνικά στις 31 Ιανουαρίου 1877, ολοκληρώνοντας την επίγεια ζωή του με αφοσίωση στον Θεό και αγάπη προς τον άνθρωπο. Η ανακομιδή των ιερών λειψάνων του πραγματοποιήθηκε το 1938 και η μνήμη του τιμάται στις 18 Αυγούστου.
Τα ιερά λείψανα του Οσίου Αρσενίου φυλάσσονται με ιδιαίτερη ευλάβεια στη Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Πάρο.