Οι ειδικοί αμφισβητούν τη συμφωνία Τουρκίας - Λιβύης

Ενώ η Άγγελα Μέρκελ εντείνει τις προσπάθειες της να βρεθεί διπλωματική λύση στην λιβυκή σύγκρουση και πραγματοποίησε τηλεφωνικές επικοινωνίες με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν και τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν, o υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας έχει απευθύνει προειδοποίηση ότι η λιβυκή σύγκρουση θα διολισθήσει προς μία χαώδη κατάσταση, την ώρα που η Αγκυρα επιδιώκει να επιταχύνει την κοινοβουλευτική διαδικασία που θα επιτρέψει στην Τουρκία να στείλει στρατιωτικές δυνάμεις στην Λιβύη.

Ο Φόλκερ Πέρτες, διευθυντης του γερμανικού Ιδρύματος Επιστήμη και Πολιτική ανέφερε στην Deutsche Welle πως «Ένα από τα κυριότερα συμφέροντα αφορά την άσκηση επιρροής. Συγκεκριμένα, επιρροή στη Λιβύη όπου μαίνεται εμφύλιος, επιρροή στην ανατολική Μεσόγειο, επιρροή στη διελκυστίνδα μεταξύ Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και Αιγύπτου από τη μια και μεταξύ Τουρκίας και Κατάρ από την άλλη πλευρά. Αφορά όμως και την αναμέτρηση μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας σε έναν χώρο όπου κυριαρχούσαν κάποτε οι πρώην αυτοκρατορίες τους, δηλαδή η Οθωμανική και η Ρωσική».

Πέραν αυτών υπάρχουν βέβαια και τα αμιγώς οικονομικά συμφέροντα επισήμανε ο διεθνολόγος αναφερόμενος στο μνημόνιο κατανόησης που υπέγραψαν Άγκυρα και Τρίπολη για την οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, όπου σημείωσε οτι «Ο Ερντογάν διασφάλισε κάτι από μια κυβέρνηση η οποία μπορεί να διασφαλίσει ελάχιστα. Η κυβέρνηση στην Τρίπολη είναι μεν διεθνώς αναγνωρισμένη, δεν έχει όμως καμία δυνατότητα να ελέγχει τις θαλάσσιες περιοχές που βρίσκονται μπροστά στις ακτές της. Αυτό που έγινε εδώ είναι μια πολιτική συμφωνία σε βάρος τρίτων χωρών οι οποίες δεν συμμετείχαν αν και έπρεπε να είχαν συμμετάσχει. Ειδικώς η Ελλάδα και η Κύπρος αφού από τις δικές τους διεθνείς ζώνες, από τα δικά τους χωρικά ύδατα, διέρχονται οι διάδρομοι, τους οποίους έβαλαν Τουρκία και Λιβύη στο χάρτη. Σε αυτά τα συμφραζόμενα δεν πρόκειται πιθανότατα να υλοποιηθεί ποτέ αυτή η συμφωνία που υπέγραψαν Τουρκία και Λιβύη για τις θαλάσσιες περιοχές και τους θησαυρούς που κρύβουν».

Σχολιάζοντας τις διπλωματικές προσπάθειες της γερμανίδας καγκελαρίου Μέρκελ και τις δυνατότητες ουσιαστικής παρέμβασης των ευρωπαϊκών χωρών ο Φόλκερ Πέρτες εκτίμησε: «Η Λιβύη δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα που έχουν οι χώρες της ΕΕ και ειδικά η Γερμανία με την Τουρκία. Αντιθέτως, θα μπορούσαμε να πούμε ότι στο θέμα της Λιβύης η Τουρκία κάνει ή προαναγγέλλει κάτι το οποίο είναι νόμιμο σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Διότι υπάρχει έκκληση βοήθειας από μιας διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση στην Τρίπολη. Και ο Ερντογάν λέει ότι θα ανταποκριθεί σε αυτή την έκκληση. Βάσει διεθνούς δικαίου αυτό είναι θεμιτό, σε αντίθεση με όσα κάνει η Τουρκία στη βόρεια Συρία. Όταν έχεις έναν προβληματικό εταίρο, όπως την Τουρκία, τότε αυτό που κάνει η καγκελάριος, δηλαδή να παραμείνει σε επικοινωνία, είναι πιθανότατα ενδεδειγμένο ακόμη κι αν έχει περιορισμένες πιθανότητες επιτυχίας».