Οι «μνηστήρες» για τη διαδοχή Τσίπρα και ο φόβος επιστροφής στο 4%

Ήταν 10 Φεβρουαρίου του 2008, όταν τα μέλη του 5ου συνεδρίου του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ εξέλεγαν πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα με 840 ψήφους (70,4%), έναντι 342 ψήφων που είχε λάβει ο Φώτης Κουβέλης (28,7%).

Σε ηλικία 33 ετών, ο Τσίπρας γινόταν ο νεότερος αρχηγός πολιτικού κόμματος στην ιστορία της μεταπολεμικής Ελλάδας, με τον Αλέκο Αλαβάνο, τον οποίο διαδέχθηκε, να παραμένει πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ.

Το σενάριο της επανάληψης της ιστορικής αυτής λεπτομέρειας – για άλλον αρχηγό και άλλον επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας – ήταν κάτι που απασχόλησε τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα τα τρία κρίσιμα 24ωρα που προηγήθηκαν , μέχρι να καταλήξει στην οριστική απόφαση αποχώρησης από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως επίσης, απέρριψε εξαρχής κάθε συζήτηση να δώσει – όπως είχε πάρει από τον προκάτοχό του Αλέκο Αλαβάνο – δαχτυλίδι διαδοχής σε κάποιο κορυφαίο στέλεχος, χρήζοντας τον διάδοχό του.

Ορισμένοι έσπευσαν να ερμηνεύσουν αυτή του τη στάση, θυμίζοντας με νόημα τα λόγια του Αλέκου Αλαβάνου (Νοέμβριος 2016) που είχε πει: «Μετάνιωσα που έχρισα τον Τσίπρα πρόεδρο του Συνασπισμού. Αλλά κι ο Χριστός είχε τον Ιούδα μαθητή του».

Αρχίζουν τα... όργανα από το Σάββατο

Εκ των πραγμάτων, το εσωκομματικό σκηνικό αναμένεται να αρχίσει να ξεκαθαρίζει από το Σάββατο 1η Ιουλίου, όπου στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος, ανοίγουν οι διαδικασίες για την επόμενη μέρα.

Κεντρικό ζητούμενο, ποιο πρόσωπο θα ηγηθεί της νέας πορείας και πώς συλλογικά όλα τα στελέχη θα απαντήσουν στο αγωνιώδες ερώτημα της βάσης, αν με την αποχώρηση Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να πάει πάλι πίσω στο 4%.

Με το ΠΑΣΟΚ να βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ έχοντας μειώσει τη διαφορά στις 5,99% μονάδες -με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών του Ιουνίου– στην Κουμουνδούρου καλούνται να βάλουν «φρένο» στις αναπόφευκτες φυγόκεντρες τάσεις, γνωρίζοντας εκ προοιμίου ότι ακολουθούν μέσα σε 11 μήνες ακόμα δύο εκλογικές αναμετρήσεις, με τις αυτοδιοικητικές εκλογές του φθινοπώρου και τις ευρωεκλογές την άνοιξη του 2024.

Επί του παρόντος, ακόμα και η διαβεβαίωση του Αλέξη Τσίπρα ότι θα είναι παρών στις διαδικασίες για την επόμενη μέρα, δεν ήταν ικανή να κάμψει τις εσωκομματικές ανησυχίες για το ενδεχόμενο ανεξέλεγκτων καταστάσεων.

Το πολιτικό κενό που αντικειμενικά δημιουργείται στην εκπροσώπηση από τα έδρανα της Βουλής θα κληθεί να καλύψει ο μεταβατικός πρόεδρος που θα εκλεγεί πιθανότατα τη Δευτέρα  από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, με το όνομα της βουλευτού και πρώην υπουργού, Όλγας Γεροβασίλη να έχει σαφές προβάδισμα.

Τα ονόματα για την προεδρία

Ήδη στο παρασκήνιο βρίσκονται σε εξέλιξη οργιώδεις διεργασίες για τη νέα ηγεσία του κόμματος με τη λεγόμενη «νέα γενιά» στελεχών να πιάνει σειρά στην αφετηρία της κούρσας διαδοχής.

Στην κορυφή της σχετικής λίστας φιγουράρουν τα ονόματα της Έφης Αχτσιόγλου και του Αλέξη Χαρίτση, ενώ πολλοί εντός του κόμματος θεωρούν ως επιβεβλημένη την υποψηφιότητα του Ευκλείδη Τσακαλώτου και της Ρένας Δούρου.

Με το ζήτημα της ανανέωσης στο κόμμα να αποτελεί το μεγάλο ζητούμενο για την Κουμουνδούρου, το όνομα του Αχαιού δικηγόρου Διονύση Τεμπονέρα είναι ένα από αυτά που έχουν πέσει στο τραπέζι, με αρκετούς να αναγνωρίζουν τη στάση και το λόγο του κατά την προεκλογική περίοδο.

Τέλος, δεν θα πρέπει να αποκλειστούν υποψηφιότητες προσώπων από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και του Παύλου Πολάκη, που θέτει ως κυρίαρχο ζήτημα αυτό της ιδεολογικής ταυτότητας και της επιστροφής στις αριστερές καταβολές του κόμματος.