Ευ. Βενιζέλος: Υπήρξε βιασύνη στην κήρυξη του τέλους της πανδημίας

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, σε σημερινή συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» σημειώνει, ότι «υπήρξε βιασύνη στην κήρυξη του τέλους της κρίσης και της επιστροφής στην λεγόμενη κανονικότητα» ενώ κάνει λόγο και για καθυστέρηση στην εκ νέου λήψη μέτρων.

Ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο ΑΠΘ και πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αναφέρει ότι σε πολλές χώρες «έχει ήδη επεκταθεί η υποχρέωση εμβολιασμού σε κρίσιμες κατηγορίες» σημειώνοντας ότι «ο «υποχρεωτικός» εμβολιασμός δεν συνίσταται στη διενέργεια μιας ιατρικής πράξης διά της βίας, αλλά στη λήψη μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας που ασκούν πίεση ώστε ένας ανεμβολίαστος να αντιληφθεί ότι είναι συνταγματικό του καθήκον να εμβολιαστεί για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας και γιατί αυτό επιβάλλει η συνείδηση κοινωνικής αλληλεγγύης και ευθύνης».

Προσθέτει ότι «κανείς δεν θέλει ένα νέο καθολικό lockdown», ωστόσο «η πραγματικότητα είναι διαφορετική και οι υγειονομικοί και δημοσιονομικοί σχεδιασμοί πρέπει να προσαρμοστούν», ενώ «η προφανής προτεραιότητα είναι η συνολική αύξηση του ποσοστού των εμβολιασμένων».

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο να κατηγορηθει ως «φιλο-ΣΥΡΙΖΑ εχθρός της κυβέρνησης» εξαιτίας της κριτικής του για ορισμένα ζητήματα, απάντησε «έχω πολύ ισχυρά αντισώματα απέναντι στην "ακίδα" αυτή».

Ο Ε. Βενιζέλος παραδέχεται την «παντοδυναμία της κυβέρνησης στο επίπεδο του κομματικού συστήματος και των δημοσκοπικών συσχετισμών», προσθέτοντας «όταν το ερώτημα αφορά επιμέρους τομείς πολιτικής και την προσωπική κατάσταση του καθενός, η κοινή γνώμη είναι πολύ πιο απαιτητική, ανήσυχη και αυστηρή».

Σχετικά με το κριτήριο προσφυγής στις κάλπες αναφέρει, ότι «αν το κριτήριο είναι δημοσιονομικό, τότε είναι προφανές ότι δεν πρόκειται να ληφθούν δυσάρεστα δημοσιονομικά μέτρα. Επιστρέψαμε, με τη συμφωνία όλων των κομμάτων, στην προ του 2010 εποχή, όταν κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να αναλάβει πολιτικό κόστος».

«Ο συνδυασμός των γενναίων και επί της αρχής απολύτως αναγκαίων μέτρων οικονομικής στήριξης λόγω πανδημίας, με τη διαθεσιμότητα ευρωπαϊκών κονδυλίων εντυπωσιακού ύψους για τα επόμενα χρόνια, δημιουργούν την εντύπωση ότι η Ελλάδα ξεπέρασε οριστικά το δημοσιονομικό της πρόβλημα, ότι δεν υπάρχει ο κίνδυνος νέας οικονομικής κρίσης, ότι όλα θα κινούνται μέσα στο ασφαλές πλαίσιο της ανάκαμψης, της ανάπτυξης, της κανονικότητας. Θα ήταν όμως κρίμα να χαθεί έτσι η αίσθηση δημοσιονομικής επίγνωσης που απόκτησε η ελληνική κοινωνία με δραματικές θυσίες τα χρόνια 2010-2019» προσθέτει.

Ο Ευ. Βενιζέλος σημειώνει ότι με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής «ανάλογα με το άθροισμα των ποσοστών των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής, απαιτείται το πρώτο κόμμα να συγκεντρώσει ποσοστό πολύ κοντά στο 38% προκειμένου να διαθέτει 151 έδρες».

Σχετικά με το κύμα ακρίβειας ο Ε. Βενιζέλος εκφράζει την ανησυχία του κυρίως για το βάθος της ενεργειακής ανασφάλειας.

Θεωρεί ότι πέραν των τεχνολογικών καινοτομιών Πιερρακάκη δεν υπάρχει «ιδιαίτερη μεταρρυθμιστική διάθεση» στην κυβέρνηση, τονίζοντας ότι «ο φόβος του πολιτικού κόστους είναι κυρίαρχο αίσθημα στην κυβέρνηση και σε όλο το κομματικό σύστημα».

Στην συνέντευξή του επισημαίνει το μόνιμο μοτίβο της τουρκικής πολιτικής «εξαγωγής της έντασης για εσωτερικούς λόγους» υπενθυμίζοντας οτι η αντιπολίτευση στη γείτονα χώρα «υιοθετεί τις βασικές παραδοχές της εξωτερικής πολιτικής Ερντογάν».

Αντίστοιχα, για την Β. Μακεδονία, αναφέρει ότι ο ίδιος δεν ψήφισε την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, ωστόσο «το ελληνικό εθνικό συμφέρον επιβάλλει τον σεβασμό και την εφαρμογή της Συνθήκης».

Σχετικά με το στοίχημα των εσωκομματικών εκλογών στο ΚΙΝΑΛ, σημειώνει ότι προϋπόθεση της ανόδου της παράταξης είναι «να υπερασπίζεται και να προβάλλει την επώδυνη προσπάθειά της χωρίς λαϊκίστικες υπαναχωρήσεις, βλέποντας προς το μέλλον».

Τέλος, μιλώντας για την έκδοση του νέου βιβλίου του «Παλιγγενεσία και Αναστοχασμός. Κείμενα για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση» και απαντώντας σχετικά με το αν κυριαρχείται πλέον από την πολιτική ή την επιστημονική ιδιότητα, ο Ευ. Βενιζέλος είπε πως «η Ιστορία είναι η πολιτική στο μακρύ ιστορικό χρόνο. Όλα δε τα σοβαρά πράγματα, όπως η πολιτική, απαιτούν κατά βάθος πειθαρχία επιστημονική».