Με αφορμή τα επίμονα ερωτήματα της αντιπολίτευσης σχετικά με τα όρια ηλικίας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος προτείνει, σε ανάρτησή του, να δοθεί προσοχή στις απόψεις των ίδιων των παιδιών. Η συζήτηση αυτή πραγματοποιείται ενόψει της ψήφισης του σχετικού νομοσχεδίου την επόμενη εβδομάδα.
Ο κ. Σκέρτσος τονίζει ότι η συμμετοχή των παιδιών στον διάλογο είναι απαραίτητη, επισημαίνοντας πως το επιχείρημα «αν δεν συμφωνούν τα παιδιά, δεν δικαιούστε να θεσπίσετε όρια προστασίας» δημιουργεί ένα ψευτοδίλημμα. Παρουσιάζει, μάλιστα, τα ευρήματα μεγάλων ερευνών όπου τα ίδια τα παιδιά καταθέτουν τις απόψεις τους, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Σύμφωνα με έρευνα του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου του ΙΤΕ που διεξήχθη τον Φεβρουάριο του 2025 σε 2.500 μαθητές ηλικίας 10-18 ετών από πέντε μεγάλες πόλεις, ένας στους τέσσερις μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου δηλώνει υπερβολική χρήση του διαδικτύου και ανάγκη για βοήθεια στη μείωσή της.
Παράλληλα, το 51% των μαθητών της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αναφέρει ότι ξεκίνησε τη χρήση κοινωνικών δικτύων μεταξύ 10 και 12 ετών, ενώ το 74% όσων τα χρησιμοποιούν δηλώνει ότι έδωσε ψευδή ηλικία κατά την εγγραφή.
Σε ευρωπαϊκή έρευνα ESPAD 2024 που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα από το ΕΠΙΨΥ με τη συμμετοχή 6.810 μαθητών από 488 σχολεία, το 40,5% των 16χρονων αφιερώνει τουλάχιστον τέσσερις ώρες ημερησίως στα social media τις καθημερινές, ενώ τα Σαββατοκύριακα το ποσοστό ανέρχεται στο 64,9%. Τα αντίστοιχα ποσοστά το 2019 ήταν 35,4% και 59,5%.
Επιπλέον, το 48% των μαθητών εμφανίζει ενδείξεις προβληματικής ενασχόλησης με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έναντι 47% κατά μέσο όρο στις χώρες της ESPAD, σύμφωνα με τις απαντήσεις των μαθητών και όχι βάσει κλινικής διάγνωσης εθισμού.
Ο υπουργός Επικρατείας επισημαίνει ότι τα παραπάνω δεδομένα, μαζί με πλήθος άλλων επιστημονικών ερευνών, αναδεικνύουν ένα σοβαρό πρόβλημα που απαιτεί λύσεις.
Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, «ακούμε τα παιδιά όταν παίρνουμε στα σοβαρά την άποψή τους, αλλά πρωτίστως την ανάγκη τους για βοήθεια», υπογραμμίζοντας πως χρειάζονται όρια που εφαρμόζονται, ψηφιακή παιδεία, στήριξη των οικογενειών και περισσότερες δυνατότητες για άθληση, δημιουργία και κοινωνική συναναστροφή.