Την έντονη ανησυχία της για την πορεία των θεσμών και τη λειτουργία της δημοκρατίας εξέφρασε η πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Αριστεράς, Πέτη Πέρκα, κατά την ομιλία της στη Βουλή, με αφορμή τη συζήτηση για τη σύσταση Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης σχετικά με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που αφορά τον πρώην υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Σπήλιο Λιβανό και την πρώην υφυπουργό Φωτεινή Αραμπατζή.
Η Πέρκα υπογράμμισε ότι «όταν το αδιανόητο γίνεται κανονικότητα, η δημοκρατία διολισθαίνει στον αυταρχισμό», θέτοντας το ερώτημα αν «δεν ζούμε απλώς μια κρίση του κράτους δικαίου αλλά μια προσπάθεια μετάλλαξης του πολιτεύματος προς έναν αυταρχικό φιλελευθερισμό». Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «εξουδετερώνει συστηματικά τους μηχανισμούς ελέγχου» και «μετατρέπεται από δημοκρατική κυβέρνηση σε καθεστώς».
Η πρόεδρος της ΚΟ της Νέας Αριστεράς κατηγόρησε τη Νέα Δημοκρατία πως «προπαγανδίζει δήθεν διάλογο και συναινέσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος», ενώ την ίδια στιγμή το έχει μετατρέψει σε «κουρελόχαρτο». Όπως ανέφερε, πρόκειται για «τεχνάσματα» που αποσκοπούν στη δημιουργία μιας ψευδούς εικόνας θεσμικής προσήλωσης του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης.
Η Πέρκα επεσήμανε ότι η στάση της κυβέρνησης ενισχύει το αίσθημα ατιμωρησίας στην κοινωνία, αναφέροντας ως παραδείγματα τις περιπτώσεις των Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη. Παράλληλα, σχολίασε τη μη προσέλευση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, λέγοντας πως «η έκφραση “εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη” άρχισε να κυκλοφορεί σαν ένα είδος θεσμικής μεταφυσικής».
Αναφορές σε Τέμπη και Ευρωπαϊκή Εισαγγελία
Η πρόεδρος της ΚΟ της Νέας Αριστεράς έκανε λόγο για «άλλη πατέντα» στην υπόθεση των Τεμπών, αναφερόμενη στους «Καραμανλή-Τριαντόπουλο που οδηγήθηκαν τάχα στον φυσικό δικαστή», ενώ στην πραγματικότητα, όπως είπε, παρακάμφθηκε η διαδικασία της προανάκρισης που ανήκει στη Βουλή. Επίσης, σχολίασε την «αντίδραση της Ευρωπαίας εισαγγελέως» σχετικά με την τροπολογία Φλωρίδη για την επιτάχυνση εκδίκασης ποινικών υποθέσεων βουλευτών.
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι ευθύνες
Η Πέρκα επέκρινε την κυβερνητική πλειοψηφία για την άρνησή της να στηρίξει τη σύσταση Ειδικής Επιτροπής για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, τονίζοντας ότι πρόκειται για «στοιχειώδη θεσμική και πολιτική επιταγή απέναντι σε μια κοινωνία που έχει κουραστεί από τη συγκάλυψη και την ατιμωρησία». Προειδοποίησε πως η Βουλή κινδυνεύει να «καταστεί συνένοχη στη διάβρωση της εμπιστοσύνης των πολιτών», αν λειτουργήσει ως «πλυντήριο των ευθυνών της κυβέρνησης».
Όπως ανέφερε, για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης δεν απαιτούνται «πλήρως στοιχειοθετημένες αποδείξεις», αλλά «συγκεκριμένα περιστατικά που εγείρουν σοβαρά ερωτήματα και επιβάλλουν δικαστική διερεύνηση». Παρέπεμψε στα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, σύμφωνα με τα οποία η Φωτεινή Αραμπατζή «φέρεται να ασκούσε πιέσεις προς υπηρεσιακούς παράγοντες του ΟΠΕΚΕΠΕ» για την έγκριση αιτήσεων πληρωμής που δεν πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις, ενώ ο Σπήλιος Λιβανός φέρεται να συνδέεται με «επικοινωνίες συνεργατών του με τον κ. Μελά» με σκοπό τη «διευθέτηση μεταβιβάσεων δικαιωμάτων και την αποφυγή κυρώσεων».
«Πρόκειται για παρεμβάσεις που, εφόσον επιβεβαιωθούν, δεν συνιστούν απλές εξυπηρετήσεις ρουτίνας, αλλά οργανωμένη προσπάθεια επηρεασμού κρίσιμων διοικητικών διαδικασιών», τόνισε η Πέρκα, καλώντας την κυβερνητική πλειοψηφία να «ψηφίσει την Επιτροπή» ώστε να αποδειχθεί η αθωότητα των εμπλεκομένων.
Κριτική στο αφήγημα περί “διαχρονικών παθογενειών”
Η Πέρκα απέρριψε το κυβερνητικό αφήγημα περί «διαχρονικών και διακομματικών παθογενειών», σημειώνοντας ότι «οι ευθύνες αποκτούν σαφές πολιτικό και κομματικό αποτύπωμα» και οδηγούν «στον πυρήνα του λεγόμενου επιτελικού κράτους της Νέας Δημοκρατίας». Όπως ανέφερε, «όταν όλοι οι εμπλεκόμενοι προέρχονται από τον ίδιο πολιτικό χώρο, η θεωρία της συλλογικής ευθύνης παύει να είναι εξήγηση και μετατρέπεται σε μηχανισμό πολιτικής αυτοπροστασίας».
Κλείνοντας, τόνισε ότι η επικείμενη καταψήφιση της προανακριτικής επιτροπής από την κυβερνητική πλειοψηφία συνιστά «φόβο απέναντι στην αλήθεια» και ότι όσοι εμποδίζουν τη διερεύνηση «αναλαμβάνουν ακέραια την πολιτική ευθύνη απέναντι στην κοινωνία και την ιστορία».