Η ιστορία του Θωμά Νάκη, αγωνιστή από το Ελευθέρι Μαργαριτίου Θεσπρωτίας, αναδεικνύεται μέσα από τα ιδιόχειρα τετράδια του, όπως παρουσιάζονται από την εγγονή του, Ελένη Καλαμπάκα, εκπαιδευτικό στην Ηγουμενίτσα, σε μαρτυρία στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Ο Θωμάς Νάκης γεννήθηκε το 1904 και πολέμησε γενναία στο Αλβανικό Μέτωπο, αρνούμενος να παραδώσει τον οπλισμό του μετά τη συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς κατακτητές.
Στα γραπτά του, ο Νάκης περιγράφει την απόφασή του να μην παραδώσει ελληνικά όπλα στους εχθρούς, επιλέγοντας να συνεχίσει την αντίσταση. Μετά την επιστροφή του στο χωριό του, δημιούργησε δική του ομάδα και προσέφερε βοήθεια στην ελληνική αστυνομία και τον στρατό, εκτελώντας αποστολές στα σύνορα με την Αλβανία.
Η αντίστασή του τον έθεσε στο στόχαστρο των Ιταλών και των συνεργατών τους. Σε επιστολή των κατακτητών να παραδώσει οπλισμό, απάντησε πως «Ιταλικά όπλα δεν έχω να παραδώσω. Τα Ελληνικά δεν τα παραδίδω, υπακούοντας στον όρκο του Έλληνα Στρατιώτη». Οι Ιταλοί συνέλαβαν τον αδελφό του, ενώ ο ίδιος κατάφερε να διαφύγει, συνεχίζοντας τον αγώνα.
Σημαντική μαρτυρία αποτελεί και η καταγραφή του συγγενή του, Θανάση Αηδόνη Νάκη, που περιγράφει το Πάσχα του 1941, όταν ο Θωμάς Νάκης δήλωσε πως δεν θα παραδοθεί, αλλά θα συνεχίσει να αγωνίζεται με το όπλο στο χέρι για την ελευθερία.
Ο Θωμάς Νάκης, μαζί με άλλους αγωνιστές, συγκρότησαν εθνική ομάδα για την προστασία των χωριών από τους Αλβανοτσάμηδες και τη μάχη κατά των Ιταλών. Η ομάδα του συμμετείχε σε πολλές μάχες μέχρι το τέλος της Κατοχής, ενώ ο ίδιος υπηρέτησε στο 40ο Σύνταγμα Ευζώνων του Ελληνικού Στρατού. Απεβίωσε το 1977, αφήνοντας πίσω του μια σημαντική παρακαταθήκη αντίστασης και προσφοράς στην πατρίδα.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
