Η υπόθεση της Κρίστα Πάικ, της θανατοποινίτισσας που επέζησε μετά τη χορήγηση δύο θανατηφόρων ενέσεων, έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στο Τενεσί των ΗΠΑ. Σύμφωνα με ανακοίνωση των δικηγόρων της, η Πάικ παραμένει διασωληνωμένη και χωρίς τις αισθήσεις της σε νοσοκομείο, λίγες ημέρες μετά την αποτυχημένη εκτέλεσή της. Το περιστατικό αυτό θέτει στο επίκεντρο σοβαρά ερωτήματα για τις συνθήκες εφαρμογής της θανατικής ποινής στη συγκεκριμένη πολιτεία.
Το ιατρικό προσωπικό καταβάλλει προσπάθειες για την απομάκρυνση της πεντοβαρβιτάλης από τον οργανισμό της 50χρονης. Παράλληλα, οι συνήγοροι της Πάικ ζητούν δικαστική εντολή για να διατηρηθούν τα αποδεικτικά στοιχεία της διαδικασίας. Όπως αναφέρουν, η καταδικασμένη βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση και εξαρτάται από μηχανική υποστήριξη, καθώς της χορηγήθηκαν δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης στη φυλακή υψίστης ασφαλείας του Νάσβιλ.
Η αποτυχημένη ενδοφλέβια χορήγηση των φαρμάκων προκάλεσε σοβαρά τραύματα στα χέρια της, μεταξύ των οποίων πρήξιμο, εγκαύματα και φουσκάλες. Σύμφωνα με τους δικηγόρους της, η πεντοβαρβιτάλη διέρρευσε στους ιστούς κάτω από το δέρμα. Κατηγορούν επίσης τη Σωφρονιστική Υπηρεσία του Τενεσί ότι αγνόησε προειδοποιήσεις γιατρών σχετικά με τις δυσκολίες τοποθέτησης ενδοφλέβιων γραμμών λόγω υφιστάμενων παθήσεων της Πάικ.
Στην προσφυγή τους, οι δικηγόροι επισημαίνουν ότι κανένα μέλος της εκτελεστικής ομάδας δεν αντελήφθη την εσφαλμένη τοποθέτηση των γραμμών ή το σπάσιμο των φλεβών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η πεντοβαρβιτάλη να εισχωρήσει μερικώς ή ολικώς στους ιστούς της Πάικ. Αυτόπτες μάρτυρες στην εκτέλεση, σύμφωνα με τους δικηγόρους, άκουγαν την Πάικ να κλαίει και να αναπνέει βαριά καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.
Η αίτηση των δικηγόρων προσφέρει μέχρι στιγμής την πληρέστερη εικόνα για τις ιατρικές συνέπειες της αποτυχημένης εκτέλεσης, η οποία πραγματοποιήθηκε βάσει του πρωτοκόλλου του Τενεσί, σύμφωνα με δήλωση του κυβερνήτη Μπιλ Λι. Πρόκειται για τη δεύτερη αποτυχημένη απόπειρα εκτέλεσης στην πολιτεία εντός του ίδιου έτους, γεγονός που οδήγησε στην αναστολή των εκτελέσεων έως το τέλος του έτους και στην έναρξη σχετικής έρευνας.
Το ιστορικό της υπόθεσης
Η Κρίστα Πάικ είχε καταδικαστεί πριν από τρεις δεκαετίες για τον βασανισμό και τη δολοφονία μιας 19χρονης συμμαθήτριάς της. Το 1995, σε ηλικία 18 ετών, μαζί με τον τότε 17χρονο σύντροφό της και μία φίλη τους, παρέσυραν τη συμφοιτήτριά τους Κολίν Σλέμερ σε δασική περιοχή του Νόξβιλ, όπου τη βασάνισαν και τη σκότωσαν.
Οι δύο συνεργοί της Πάικ απέφυγαν τη θανατική ποινή: ο σύντροφός της καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, ενώ η φίλη τους έλαβε ποινή με αναστολή, καταθέτοντας εναντίον των άλλων δύο. Εάν η εκτέλεση ολοκληρωνόταν, η Πάικ θα ήταν η πρώτη γυναίκα που εκτελείται στο Τενεσί εδώ και περισσότερα από διακόσια χρόνια, και το πρώτο πρόσωπο στη σύγχρονη ιστορία των ΗΠΑ που θα εκτελούνταν στην πολιτεία για έγκλημα που διέπραξε ως έφηβη.
Η μητέρα της Κολίν Σλέμερ, Μέι Μαρτίνεζ, που ήταν παρούσα στην αποτυχημένη εκτέλεση, δήλωσε ότι η πολιτεία της εξέφρασε τη συγγνώμη της για το περιστατικό. Η ίδια είχε ξεκινήσει έρανο για να χρηματοδοτήσει το ταξίδι της στο Τενεσί, με σκοπό να παραστεί στη διαδικασία, σημειώνοντας πως «το μόνο που ήθελα ήταν να αποδοθεί δικαιοσύνη».
Όπως ανέφερε ο Ράντι Σπάιβι, δικηγόρος της Πάικ, «έχοντας υποστεί πάνω από 20 χρόνια κράτησης στην απομόνωση και μια ολοκληρωμένη απόπειρα θανάτωσής της με θανατηφόρα ένεση,
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news