Οι πύραυλοι κατά Ντιέγκο Γκαρσία δείχνουν αλλαγή ισορροπίας στο Ιράν

Με την εκτόξευση δύο βαλλιστικών πυραύλων προς τη βάση του Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, περίπου 4.000 χιλιόμετρα από τις ακτές του, το Ιράν επιδιώκει να στείλει το μήνυμα ότι διατηρεί στρατηγικά πλεονεκτήματα έπειτα από τέσσερις εβδομάδες πολέμου, σύμφωνα με αναλυτές.

Οι περισσότεροι ειδικοί θεωρούσαν έως σήμερα ότι η Τεχεράνη δεν είχε τη δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων σε τόσο μεγάλη απόσταση. Οι προηγούμενες εκτιμήσεις τοποθετούσαν το μέγιστο βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς (MRBM) στα 3.000 χιλιόμετρα, ενώ το εργαστήριο του Center for Strategic and International Studies (CSIS) υπολόγιζε το βεληνεκές των Khorramshahr και Sejjil στα 2.000 χιλιόμετρα.

Ειδικοί όπως ο Etienne Marcuz της Fondation pour la recherche stratégique και ο Ali Vaez του International Crisis Group εκτιμούν ότι η Τεχεράνη χρησιμοποίησε πύραυλο Khorramshahr-4 με ελαφρύτερη γόμωση, περίπου ενός τόνου, αυξάνοντας έτσι το βεληνεκές του.

Στρατηγικό μήνυμα προς ΗΠΑ και Ισραήλ

Ο ερευνητής Tom Sharpe του βρετανικού RUSI υποστηρίζει ότι το Ιράν «πάντοτε κατείχε πυραύλους τέτοιου βεληνεκούς», αν και η ύπαρξή τους δεν είχε αναγνωριστεί επισήμως. Σύμφωνα με τον ίδιο, η επίθεση κατά του Ντιέγκο Γκαρσία αποδεικνύει πως οι ιρανικές στρατιωτικές αρχές «παραμένουν ικανές να μετακινούν κινητούς εκτοξευτήρες χωρίς να εντοπίζονται και να πραγματοποιούν εκτοξεύσεις χωρίς να πλήττονται» από αμερικανικές ή ισραηλινές δυνάμεις.

Για πολλούς αναλυτές, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται τόσο στην επιχειρησιακή επιτυχία της εκτόξευσης, όσο στο μήνυμα που επιδιώκει να μεταδώσει η Τεχεράνη στον στρατηγικό της διάλογο με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Με την επίδειξη ισχύος, το Ιράν επιχειρεί να αποκαταστήσει τη θέση του, η οποία έχει κλονιστεί από τις συνεχιζόμενες επιθέσεις.

«Είναι μία επίδειξη ισχύος, ένα πολιτικό σήμα που δείχνει ότι το Ιράν διαθέτει ακόμη “μυστικές” για το ευρύ κοινό ικανότητες», σημειώνει ο Etienne Marcuz. Ο Ali Vaez προσθέτει ότι η κίνηση έχει «λιγότερη χρησιμότητα στο πεδίο της μάχης και μεγαλύτερη αξία ως στρατηγικό μήνυμα προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ», προειδοποιώντας για τον κίνδυνο εσφαλμένης εκτίμησης των ιρανικών δυνατοτήτων.

Ανακατατάξεις στην ιρανική εξουσία

Σύμφωνα με τον ισραηλινό αναλυτή Danny Citrinowicz του Institute for National Security Studies στο Τελ Αβίβ, η ενέργεια κατά του Ντιέγκο Γκαρσία αποκαλύπτει αλλαγές στη δομή της εξουσίας του Ιράν, καθώς πρόσωπα της κορυφής έχουν εξοντωθεί ένα προς ένα.

«Είναι μία άμεση συνέπεια της μεταβολής της ισορροπίας δυνάμεων στο Ιράν, κυρίως με την όλο και μεγαλύτερη κυριαρχία των Φρουρών της Επανάστασης και της εξόντωσης του Αλί Χαμενεΐ», αναφέρει ο αναλυτής. Παρότι ο Χαμενεΐ «είχε επιδείξει μεγάλη σύνεση στη χρήση των ιρανικών ικανοτήτων», αυτή η αυτοσυγκράτηση, όπως επισημαίνει, «δεν είναι πλέον εγγυημένη».

Ο Citrinowicz προειδοποιεί ότι «το αναδυόμενο Ιράν θα συμπεριφερθεί πιθανότατα λιγότερο ως συνετός και υπολογιστικός παίκτης και περισσότερο ως ένα σύστημα έτοιμο για ρίσκο, όπως η Βόρεια Κορέα».