Μάλικι: Μόνο η κοινοβουλευτική πλειοψηφία αποφασίζει στο Ιράκ

Ο Νούρι αλ Μάλικι, ο κύριος υποψήφιος για το αξίωμα του πρωθυπουργού στο Ιράκ, δήλωσε ότι θα αποσυρόταν εάν του το ζητούσε η συμμαχία που τον στηρίζει. Ωστόσο, προειδοποίησε πως μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να θέσει υπό αμφισβήτηση την ιρακινή εθνική κυριαρχία.

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απείλησε να διακόψει κάθε υποστήριξη της Ουάσιγκτον προς τη Βαγδάτη, αν ο κ. Μάλικι επιστρέψει στην εξουσία. Ο Μάλικι θεωρείται πρόσωπο με στενές σχέσεις με την Τεχεράνη.

Σε ερώτηση του ιρακινού τηλεοπτικού δικτύου Σαρκίγια σχετικά με το ενδεχόμενο απόσυρσης της υποψηφιότητάς του, εφόσον αυτή έθετε σε κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα, ο ίδιος απάντησε: «βεβαίως, θα αποσυρόμουν».

Παράλληλα, τόνισε ότι μια ενδεχόμενη αποχώρησή του θα μπορούσε να υπονομεύσει την ιρακινή κυριαρχία, καθώς θα αμφισβητούνταν οι αποφάσεις της πολιτικής ηγεσίας στο μέλλον. Δήλωσε επίσης την πρόθεσή του να παραμείνει υποψήφιος «μέχρι τέλους».

Την τελική απόφαση, σύμφωνα με τον 75χρονο πολιτικό, μπορεί να λάβει μόνο το πλαίσιο συντονισμού, η συμμαχία σιιτικών παρατάξεων που διαθέτει πλειοψηφία στο κοινοβούλιο. Ο Μάλικι σημείωσε: «Το πλαίσιο είναι πάνω απ’ όλα. Αν αποφασίσει τώρα να αλλάξει υποψήφιο, θα το δεχτώ με ανοικτές αγκάλες».

Η συμμαχία έχει επανειλημμένα εκφράσει την υποστήριξή της στην υποψηφιότητα του κ. Μάλικι, επιβεβαιώνοντάς την και το περασμένο Σάββατο, παρά τις αμερικανικές πιέσεις.

Η εκλογή προέδρου παραμένει σε εκκρεμότητα, με το κοινοβούλιο να αναβάλλει εκ νέου τη σχετική ψηφοφορία για την Κυριακή. Ο νέος πρόεδρος θα έχει στη διάθεσή του 15 ημέρες για να ορίσει τον επικεφαλής της κυβέρνησης.

Η πολιτική σκηνή στο Ιράκ χαρακτηρίζεται από εσωτερικές έριδες και εξωτερικές πιέσεις, κυρίως από τις ΗΠΑ και το Ιράν, γεγονός που συχνά οδηγεί σε καθυστερήσεις στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων.

Ο κ. Μάλικι έχει διατελέσει ήδη δύο φορές πρωθυπουργός (2006-2014), ενώ είχε παραιτηθεί υπό πίεση της Ουάσιγκτον. Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να ασκούν σημαντική επιρροή στην πολιτική ζωή του Ιράκ από τη στρατιωτική εισβολή του 2003 και την ανατροπή του Σαντάμ Χουσέιν.