Περισσότερα από τέσσερα χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό της 27ης Σεπτεμβρίου 2021, οι κάτοικοι του Δήμου Μινώα Πεδιάδας εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα αποκατάστασης των κατοικιών τους.
Παρά τις δημόσιες δεσμεύσεις της κυβέρνησης για 100% δωρεάν κρατική αρωγή στους σεισμόπληκτους, χιλιάδες πολίτες παραμένουν σε καθεστώς αβεβαιότητας και ανεπαρκών λύσεων.
Το υφιστάμενο πλαίσιο στεγαστικής συνδρομής προβλέπει κάλυψη του 80% μέσω κρατικής ενίσχυσης και το υπόλοιπο 20% μέσω άτοκου τραπεζικού δανείου.
Ωστόσο, όπως έχει αναγνωριστεί από το Υπουργείο και τον αρμόδιο Υφυπουργό, το σκέλος της τραπεζικής χρηματοδότησης δεν λειτουργεί στην πράξη, με αποτέλεσμα οι πληγέντες να αδυνατούν να ολοκληρώσουν την αποκατάσταση των σπιτιών τους.
Σύμφωνα με δηλώσεις του Υφυπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, τόσο κατά την επίσκεψή του στην Κρήτη όσο και στη Βουλή, είχε υπάρξει σαφής δέσμευση για νομοθετική ρύθμιση που θα εξασφάλιζε 100% δωρεάν κρατική αρωγή στους σεισμόπληκτους του Δήμου Μινώα Πεδιάδας.
Όπως καταγράφηκε στα πρακτικά της Βουλής, είχε αναφερθεί ότι η σχετική τροπολογία θα προχωρούσε άμεσα.
Ωστόσο, σύμφωνα με ανακοίνωση του Συλλόγου Σεισμοπλήκτων Δήμου Μινώα «Η Ελπίδα» και επίσημη απάντηση της Γενικής Διεύθυνσης Αποκατάστασης Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών, η κυβέρνηση φαίνεται να υπαναχωρεί από αυτή τη δέσμευση.
Επιμένει στη διατήρηση του υπάρχοντος, μη λειτουργικού, χρηματοδοτικού σχήματος, γεγονός που προκαλεί αντιδράσεις και αίσθημα άνισης μεταχείρισης στους σεισμόπληκτους της περιοχής.
Η διατήρηση αυτής της πρακτικής δημιουργεί συνθήκες θεσμικής ανακολουθίας και πλήττει την αξιοπιστία της Πολιτείας, ειδικά όταν σε άλλες περιπτώσεις φυσικών καταστροφών έχει εφαρμοστεί η λύση της πλήρους κρατικής αρωγής.
Στο πλαίσιο αυτό, ομάδα βουλευτών ζητά από τους αρμόδιους υπουργούς να διευκρινίσουν αν η κυβέρνηση σκοπεύει να τηρήσει τη δημόσια δέσμευσή της και να προχωρήσει άμεσα στη θέσπιση νομοθετικής ρύθμισης για 100% δωρεάν κρατική αρωγή στους σεισμόπληκτους του Δήμου Μινώα Πεδιάδας.
Σε αντίθετη περίπτωση, ζητούν να αιτιολογηθεί η υπαναχώρηση από τη συγκεκριμένη δέσμευση και η επιμονή σε ένα αποδεδειγμένα μη λειτουργικό σχήμα, που καταδικάζει τους πολίτες σε παρατεταμένη αδυναμία αποκατάστασης των κατοικιών τους.