Ανθεκτική ανάπτυξη, αλλά με σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών οικονομιών, προβλέπει η Morgan Stanley για το 2027, καθώς η ακριβή ενέργεια και το αυξημένο κόστος δανεισμού πιέζουν την κατανάλωση και τις επενδύσεις.
Η Γερμανία ανακτά δυναμική χάρη στις δημόσιες δαπάνες, η Γαλλία παραμένει εγκλωβισμένη στη χαμηλή ανάπτυξη και τη δημοσιονομική αβεβαιότητα, ενώ η Ισπανία συνεχίζει να υπεραποδίδει, παρά τη σταδιακή επιβράδυνσή της.
Στη νέα έκθεσή του για τις προοπτικές για την ευρωπαϊκή οικονομία το 2027, ο αμερικανικός οίκος εκτιμά ότι η ευρωζώνη θα αναπτυχθεί κατά 1,2% το 2027, από 1,1% το 2026, πριν επιστρέψει στο 1,1% το 2028.
Πίσω από αυτούς τους σχετικά σταθερούς ρυθμούς, ωστόσο, εντοπίζει κρίσιμες αλλαγές: τη σταδιακή εξασθένηση της δημοσιονομικής ώθησης, την ανάγκη ανάκαμψης των ιδιωτικών επενδύσεων και την προοπτική ενίσχυσης της παραγωγικότητας μέσω της τεχνητής νοημοσύνης.
Η δημόσια ζήτηση αναμένεται να στηρίζει την οικονομία έως το τέλος του 2027, με τις γερμανικές δαπάνες και τους ευρωπαϊκούς πόρους να λειτουργούν ως αναχώματα. Αντίθετα, η ιδιωτική κατανάλωση στην ευρωζώνη προβλέπεται να επιβραδυνθεί στο 0,8% το 2027, από 1% το 2026, καθώς τα νοικοκυριά προσαρμόζουν τις δαπάνες τους στην ενεργειακή επιβάρυνση.
Οι κερδισμένοι και οι αδύναμοι κρίκοι
Για τη Γερμανία, η Morgan Stanley προβλέπει επιτάχυνση της ανάπτυξης στο 1,3% το 2027, από 1,1% το 2026. Οι δαπάνες για άμυνα και υποδομές, μαζί με τη στήριξη των εξαγωγών από τον διεθνή επενδυτικό κύκλο, ενισχύουν την οικονομία. Ωστόσο, οι ιδιωτικές επενδύσεις παραμένουν αδύναμες και ο ανταγωνισμός από την Κίνα περιορίζει τις εξαγωγικές προοπτικές. Το 2028, με μικρότερη πρόσθετη δημοσιονομική ώθηση, η ανάπτυξη εκτιμάται ότι θα υποχωρήσει στο 1,1%.
Πιο δύσκολη είναι η εικόνα στη Γαλλία, όπου προβλέπεται ανάπτυξη μόλις 0,6% το 2027, μετά το 0,3% του 2026. Οι προεδρικές εκλογές, η επιδείνωση της αγοράς εργασίας και η αβεβαιότητα γύρω από τη φορολογική πολιτική επιβαρύνουν τις προοπτικές. Ο οίκος αναμένει ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα θα παραμείνει στο 5,4% του ΑΕΠ το 2027, με τις πολιτικές αποφάσεις να έχουν ιδιαίτερη σημασία για την εμπιστοσύνη των αγορών.
Ενδεικτικό του μεγέθους της πρόκλησης είναι ότι, σύμφωνα με τη Morgan Stanley, με τις σημερινές αποδόσεις των ομολόγων θα απαιτούνταν μείωση του ελλείμματος κατά περίπου 5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, δηλαδή 150 δισ. ευρώ, ώστε να σταθεροποιηθεί ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ. Ο οίκος δεν αναμένει να επιτευχθεί αυτό εντός του χρονικού ορίζοντα των προβλέψεών του.
Στην Ιταλία, η ανάπτυξη προβλέπεται να περιοριστεί από 0,8% το 2026 σε 0,5% το 2027 και 0,4% το 2028, καθώς εξασθενεί η κατανάλωση και η ώθηση από το Ταμείο Ανάκαμψης.
Η Ισπανία διατηρεί ισχυρότερη δυναμική, με ανάπτυξη 2,1% το 2027, από 2,6% το 2026, αν και σταδιακά περιορίζεται η στήριξη από τις μεταναστευτικές εισροές και τους ευρωπαϊκούς πόρους.
Πάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης τοποθετούνται επίσης η Ελλάδα και η Πορτογαλία, με προβλεπόμενη ανάπτυξη 2% το 2027.
Για το Ηνωμένο Βασίλειο, η εκτίμηση διαμορφώνεται στο 1,4%, με τις τεχνολογικές επενδύσεις και την υιοθέτηση της AI να στηρίζουν τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές.
Κοινός περιορισμός παραμένει ο πληθωρισμός. Η Morgan Stanley προβλέπει μέσο πληθωρισμό 3,4% στην ευρωζώνη το 2027 και 2 αυξήσεις επιτοκίων από την ΕΚΤ, τον Δεκέμβριο του 2026 και τον Μάρτιο του 2027, που θα οδηγήσουν το επιτόκιο καταθέσεων στο 3%. Η πρόβλεψη προϋποθέτει ότι οι ενεργειακές τιμές θα παραμείνουν υψηλές και η ανάπτυξη ανθεκτική. Μειώσεις επιτοκίων αναμένονται από τον Ιούνιο του 2028.
Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί σημαντική δυνητική πηγή βελτίωσης: η διάχυση των οφελών της στην ευρωπαϊκή βιομηχανία θα μπορούσε να ενισχύσει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα. Αντίθετα, απογοήτευση στις σχετικές επενδύσεις ή νέα άνοδος της ενέργειας και των αποδόσεων των ομολόγων θα δυσκόλευαν την ευρωπαϊκή πορεία.