Εξήντα τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό της, η Μέριλιν Μονρόε εξακολουθεί να αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές φιγούρες του Χόλιγουντ. Με αφορμή την επέτειο αυτή, έρχεται ξανά στο φως μια ιστορική συνέντευξη που παραχώρησε η διάσημη ηθοποιός το 1954 στον δημοσιογράφο και θεατρικό συγγραφέα Αλέκο Λιδωρίκη. Μέσα από τις ερωτήσεις του Έλληνα δημοσιογράφου, η Μέριλιν αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς της, μιλώντας για την επιτυχία, την ευτυχία, τον έρωτα, την Ελλάδα και το όνειρό της να αποκτήσει οικογένεια.
Στις 5 Αυγούστου 1962, η είδηση του θανάτου της Μέριλιν Μονρόε συγκλόνισε τον κόσμο. Η σταρ βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της στο Μπρέντγουντ του Λος Άντζελες, σε ηλικία μόλις 36 ετών. Ο θάνατός της, που σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία σημειώθηκε το προηγούμενο βράδυ, σηματοδότησε το τέλος μιας ζωής άμεσα συνδεδεμένης με τη λάμψη και τη μυθολογία του αμερικανικού κινηματογράφου.
Οκτώ χρόνια νωρίτερα, ο Αλέκος Λιδωρίκης είχε την ευκαιρία να γνωρίσει μια διαφορετική Μέριλιν. Κατά τη διάρκεια ενός δημοσιογραφικού του ταξιδιού στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνάντησε τη νεαρή τότε σταρ και κατέγραψε μια συνέντευξη που ξεπερνούσε τα στενά όρια της επαγγελματικής της πορείας. Η συζήτηση εξελίχθηκε σε προσωπική εξομολόγηση για τη ζωή, τις ανησυχίες, την Ελλάδα και τους ανθρώπους που σημάδεψαν τα παιδικά της χρόνια.
Ο ίδιος ο Λιδωρίκης είχε γνωρίσει τη Μέριλιν ήδη από το 1947, όταν εκείνη προσπαθούσε να ανοίξει τον δρόμο της στα κινηματογραφικά στούντιο. Τότε του είχε μιλήσει για τη δύσκολη παιδική της ηλικία, τον πρόωρο χαμό του πατέρα της, τη μητέρα της που αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά και τα χρόνια που πέρασε σε ορφανοτροφείο και ανάδοχες οικογένειες. Από εκείνη τη συνάντηση, ο δημοσιογράφος είχε κρατήσει την εικόνα ενός αποφασισμένου κοριτσιού.
Όταν τη συνάντησε ξανά το 1954, η Μέριλιν Μονρόε βρισκόταν πλέον στην κορυφή της καριέρας της. Οι ταινίες της σημείωναν τεράστια επιτυχία και το όνομά της είχε γίνει συνώνυμο της κινηματογραφικής γοητείας.
Η ανθρώπινη πλευρά της Μέριλιν Μονρόε
Ο Λιδωρίκης περίμενε να ολοκληρώσει τα γυρίσματά της για να τη συναντήσει. Περιγράφει μια γυναίκα που χαμογελούσε με αφοπλιστική φυσικότητα, σημειώνοντας: «Δεν είναι η Μέριλιν Μονρόε. Είναι ένα κοριτσάκι. Αυτό είναι το μυστικό της.»
Η συνέντευξη ξεκινά με ερώτηση για την ξαφνική επιτυχία. Πώς αισθάνεται μια γυναίκα που γίνεται το πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο του Χόλιγουντ σε τόσο σύντομο χρόνο; Η απάντησή της είναι μονολεκτική: «Ίλιγγος.» Στη συνέχεια εξηγεί: «Κάτι που σε ζαλίζει και προσπαθείς να κρατήσεις την ισορροπία σου, για να μη χαθείς μέσα στο ξεφρένιασμα της φαντασίας σου, που τρέχει προς τα πιο τολμηρά όνειρα.»
Η κουβέντα προχωρά με ερωτήσεις για την προσωπική της ευτυχία. Η Μέριλιν απαντά χωρίς δισταγμό: «Όχι… Δεν είμαι απόλυτα ευτυχισμένη.» Εκφράζει την επιθυμία να είχε περισσότερο χρόνο για διάβασμα, ώστε να ανακαλύψει τη βαθύτερη σοφία του ανθρώπου.
Η εξομολόγηση αυτή εντυπωσιάζει τον Έλληνα δημοσιογράφο, που διαπιστώνει πως η σταρ επιλέγει να μιλήσει για τη γνώση και την προσωπική ολοκλήρωση, αντί για τη δόξα. Στη συνέχεια, η συζήτηση στρέφεται στις προσωπικές σχέσεις. Η Μέριλιν μιλά με εκτίμηση για τον Τζο Ντι Μάτζιο και δηλώνει την πίστη της ότι κάπου υπάρχει ο άνθρωπος που θα μπορέσει να μοιραστεί τη ζωή της. «Δεν έχω απελπισθεί καθόλου. Κρατώ ορθάνοιχτα τα μάτια μου και διαρκώς τον αναζητώ.»
Η Ελλάδα στη ζωή της Μέριλιν Μονρόε
Όταν η συζήτηση περνά στην Ελλάδα, η Μέριλιν απαντά: «Θα ήθελα να είχα γεννηθεί στον τόπο σας.» Εξηγεί ότι θαυμάζει τους Έλληνες για το θάρρος, την ξενοιασιά και τη διάθεσή τους να αγωνίζονται για το καλύτερο, ακόμη και αν αντιμετωπίζουν δυσκολίες.
Μοιράζεται μια προσωπική ανάμνηση από τα παιδικά της χρόνια, όταν γνώρισε ένα ελληνόπουλο στο ορφανοτροφείο του Λος Άντζελες. Το παιδί αυτό μάζευε όστρακα και κοχύλια, και η ίδια του είχε δώσει το όνομα «Απόλλωνας». Θυμάται με συγκίνηση τη μοναδική τους συνάντηση και αναρωτιέται πώς να είναι σήμερα.
Η Μέριλιν επισημαίνει: «Εγώ τους Έλληνες τους αγαπώ πολύ. Και σε όσα κείμενα τους διάβασα σε μετάφραση, αλλά και σαν ανθρώπους με σάρκα και οστά.» Η αναφορά αυτή δείχνει ότι η σχέση της με την Ελλάδα δεν περιορίζεται στη γνώση της ιστορίας, αλλά έχει και προσωπικό χαρακτήρα.
Όνειρα και μηνύματα
Προς το τέλος της συνέντευξης, ο Λιδωρίκης τη ρωτά για τη μεγαλύτερη επιθυμία της για το μέλλον. Η Μέριλιν απαντά: «Η επιθυμία μου είναι να κάνω μερικές εξαιρετικές ταινίες και έπειτα ν' αποσυρθώ για να κάνω… παιδιά.»
Σε ερώτηση για το μήνυμα που θα ήθελε να στείλει στους θαυμαστές της, η Μέριλιν προτρέπει: «Πέστε τους ότι, αν δεν μπορούν να κάνουν κάτι το σοφό, να περιορισθούν στο να θαυμάζουν και να απολαμβάνουν τη γυναικούλα ή τη φιλενάδα τους, που ασφαλώς θα αξίζει κάτι περισσότερο. Τότε ας κλείσουν τα μάτια τους λίγο… ας είναι τρυφεροί μαζί τους κι ας συλλογίζονται εμένα.»
Η συνέντευξη ολοκληρώνεται με τη Μέριλιν να εκφράζει για ακόμη μια φορά τη συμπάθειά της προς τους Έλληνες. Ο Αλέκος Λιδωρίκης σημειώνει ότι έφυγε από τη συνάντηση αυτή κρατώντας ως πολύτιμο ενθύμιο τα λόγια της για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Η συνέντευξη του 1954 παραμένει μέχρι σήμερα ένα σπάνιο δημοσιογραφικό τεκμήριο, μέσα από το οποίο η μεγάλη σταρ μιλά για την επιτυχία, την αγάπη και τα όνειρά της, σε μια εποχή που ο μύθος της μόλις είχε αρχίσει να κατακτά τον κόσμο.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
