Η αναζήτηση χρυσού σε ποτάμια και ρέματα της δυτικής Τουρκίας έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε ιδιαίτερο κοινωνικό φαινόμενο, με ομάδες πολιτών να συντονίζονται μέσω διαδικτύου για την ανεύρεση πολύτιμων ψήγματων.
Σε περιοχές του Αιγαίου όπως το Αϊδίνιο, η Μανίσα, το Ντενιζλί και το Ουσάκ, πολίτες σχηματίζουν ομάδες μέσω των social media για να αναζητήσουν χρυσό στα ποτάμια.
Οι συμμετέχοντες από διάφορες επαρχίες συναντώνται μέσω της ομάδας «Ege Altın Avcısı» («Κυνήγι Χρυσού στο Αιγαίο») και ενώνουν τις προσπάθειές τους σε συγκεκριμένα σημεία, όπως η κοίτη των ποταμών στην περιοχή Γκερμεντζίκ του Αϊδινίου.
Από χόμπι σε πηγή μικρού εισοδήματος
Για πολλούς η δραστηριότητα ξεκίνησε ως χόμπι, ωστόσο σταδιακά απέκτησε και οικονομική διάσταση. Μέλη της ομάδας αναφέρουν ότι περνούν τα Σαββατοκύριακα στις όχθες των ποταμών αναζητώντας ψήγματα χρυσού, με ευρήματα που κυμαίνονται από δέκατα του γραμμαρίου έως και μερικά γραμμάρια.
Όπως χαρακτηριστικά δηλώνουν οι χρυσοθήρες: «Μερικές φορές βρίσκουμε 3-5 γραμμάρια χρυσού την ημέρα, αλλά υπάρχουν και μέρες που βρίσκουμε μόλις 1 γραμμάριο».
Για αρκετούς, η ενασχόληση αυτή αποτελεί κυρίως δραστηριότητα αναψυχής και όχι επαγγελματική επιλογή. «Αντί να περνάω την ώρα μου στο καφενείο, φέρνω την οικογένειά μου στο ποτάμι. Έτσι αξιοποιώ τον χρόνο μου και παράλληλα κερδίζω κάτι», αναφέρουν στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.
Προειδοποιήσεις από ειδικούς
Ειδικοί της μεταλλευτικής επιστήμης επισημαίνουν ότι η λεγόμενη «ερασιτεχνική εξόρυξη χρυσού» δεν μπορεί να αποφέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη. Καθηγητής του Τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πανεπιστημίου 9ης Σεπτεμβρίου στη Σμύρνη εξηγεί πως η παρουσία χρυσού στα ρέματα προέρχεται από τη φυσική μεταφορά του μετάλλου από κοιτάσματα και τη συσσώρευσή του σε σημεία χαμηλής ροής.
«Δεν είναι δυνατόν να βρεθεί μεγάλος πλούτος ή σημαντικό οικονομικό όφελος από τέτοιου είδους εξορύξεις», τονίζει, υπογραμμίζοντας τον περιορισμένο χαρακτήρα αυτής της δραστηριότητας.
Οι μέθοδοι αναζήτησης
Η λεγόμενη «κρυπτο-εξόρυξη» χρυσού στα ποτάμια βασίζεται σε παραδοσιακές τεχνικές διαχωρισμού βαρέων μετάλλων από τα ιζήματα. Οι πιο διαδεδομένες μέθοδοι είναι η χρήση ειδικού δίσκου (pan) και η καθοδήγηση της ροής του νερού ώστε τα βαρύτερα σωματίδια, όπως ο χρυσός, να κατακάθονται στον πυθμένα.
Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται επίσης απλές μηχανικές κατασκευές ή αντλίες νερού για να διευκολυνθεί η διαδικασία, διατηρώντας ωστόσο τον ερασιτεχνικό χαρακτήρα της δραστηριότητας.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
