Κριτική στην κυβερνητική στάση απέναντι στην εξωτερική πολιτική και τη διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων άσκησε ο Δημήτρης Μάντζος, υπεύθυνος του ΚτΕ Εξωτερικών στο ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, με αφορμή τη συνέντευξη του Υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη στην εφημερίδα "Το Βήμα της Κυριακής". Ο κ. Μάντζος επεσήμανε ότι, σύμφωνα με τον ίδιο, η κυβέρνηση προσέφερε στην Τουρκία τη δυνατότητα να προωθεί τις αναθεωρητικές της επιδιώξεις υπό το πρόσχημα των «καλών προθέσεων», επιλέγοντας μια τακτική «ήρεμων νερών» ως αυτοσκοπό.
Στη συνέχεια, ο κ. Μάντζος σχολίασε πως ο Υπουργός Εξωτερικών συγκρίνει τη δική του θητεία με την περίοδο πριν το 2023, σαν να κυβερνούσε τότε άλλο κόμμα και όχι η Νέα Δημοκρατία, ενώ παράλληλα καταφεύγει σε επιλεκτική ανάγνωση της ιστορίας για να δικαιολογήσει τις κυβερνητικές επιλογές.
Ο υπεύθυνος του ΚτΕ Εξωτερικών του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής υπογράμμισε πως για πρώτη φορά τα απώτατα όρια της δυνητικής ΑΟΖ της χώρας κατοχυρώθηκαν διεθνώς με τον ν. 4001/2011, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ υπό τον Γ. Παπανδρέου και τον Γιάννη Μανιάτη. Όπως τόνισε, αυτό δημιούργησε προϋποθέσεις για σημαντικές πρωτοβουλίες σε ενεργειακό και γεωπολιτικό επίπεδο, οι οποίες όμως έμειναν αναξιοποίητες από τις επόμενες κυβερνήσεις.
Ο κ. Μάντζος επισήμανε επίσης ότι ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός αποτελεί ευρωπαϊκή υποχρέωση, η οποία έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί από το 2021, αλλά ξεκίνησε να υλοποιείται μόλις το 2025 από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, μετά από καταδίκη της χώρας από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον, παραμένουν σε εκκρεμότητα τα ειδικά χωροταξικά πλαίσια.
Τέλος, ο Δημήτρης Μάντζος σημείωσε ότι η κυβέρνηση αποφεύγει να δώσει σαφές χρονοδιάγραμμα για την υλοποίηση του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, παρά τα επανειλημμένα αιτήματα του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη.
Όπως επισημαίνει, «μόνο με σοβαρότητα, προνοητικότητα και ειλικρίνεια μπορεί να οικοδομηθεί μια αποδοτική και ωφέλιμη εθνική στρατηγική», απορρίπτοντας τις επικοινωνιακές επιδιώξεις και τις «διορθώσεις πορείας» της κυβέρνησης υπό την πίεση εσωκομματικών και εξωτερικών παραγόντων.