Σταθερά αυξανόμενα κόστη από ακραία καιρικά φαινόμενα αναδεικνύουν νέα στοιχεία από την Αυστραλία, με σημαντικές προεκτάσεις και για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις. Ειδικότερα, οι ελληνικές εταιρείες στους τομείς του τουρισμού, των κατασκευών, της αγροδιατροφής και των logistics καλούνται πλέον να ενσωματώσουν το ρίσκο της ζέστης και των φυσικών καταστροφών στον οικονομικό τους προγραμματισμό και στα ασφαλιστικά τους συμβόλαια.
Σύμφωνα με τον Δρ Ανδρέα Φλουρή, καθηγητή Φυσιολογίας και διευθυντή του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Φυσιολογίας FAME Lab του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, η συζήτηση για τη ζέστη έχει μετακινηθεί από τη σφαίρα της "καιρικής ανωμαλίας" στον πυρήνα της εταιρικής χρηματοοικονομικής. Ο Δρ Φλουρής σημειώνει ότι τα τελευταία στοιχεία της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Αυστραλίας καταγράφουν ετήσιες οικονομικές απώλειες ύψους 4,5 δισ. δολαρίων από ακραία καιρικά φαινόμενα, σχεδόν τριπλάσιες σε σχέση με τη δεκαετία του ’90.
Η κατάσταση αυτή δεν περιορίζεται στην Αυστραλία. Όπως επισημαίνει ο Δρ Φλουρής, αντίστοιχα αυξητικές τάσεις παρατηρούνται και στην Ευρώπη. Στη Γερμανία, το μέσο ετήσιο κόστος ανά πολίτη από ακραία καιρικά φαινόμενα εκτινάχθηκε από 35 δολάρια τη δεκαετία του ’90 σε 166 δολάρια σήμερα. Η μελέτη SONAR 2025 της Swiss Re αναδεικνύει ότι η υπερβολική ζέστη επηρεάζει σημαντικά ασφαλιστικά προϊόντα, όπως οι ασφάλειες σπιτιών, ζωής και υγείας, ενώ αυξάνει τις αποζημιώσεις για διακοπές ρεύματος, βλάβες υποδομών και εργατικά ατυχήματα. Παράλληλα, καταγράφεται αυξημένο ενδιαφέρον για παραμετρική ασφάλιση, όπου η αποζημίωση ενεργοποιείται αυτόματα όταν ξεπεραστεί προκαθορισμένο όριο θερμοκρασίας.
Ο Δρ Φλουρής υπογραμμίζει ότι τα στοιχεία των ασφαλιστικών εταιρειών αποτελούν ένδειξη ενός ευρύτερου προβλήματος. Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει πλέον άμεσα την καθημερινότητα, μεταβάλλοντας το επιχειρησιακό τοπίο από την υγεία στην παραγωγικότητα και το κόστος κεφαλαίου. Σύμφωνα με σχετική έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού, η παραγωγικότητα ενός εργαζόμενου μειώνεται κατά 2,3% για κάθε βαθμό Κελσίου πάνω από τους 19 βαθμούς. Αυτό συνεπάγεται ότι σε θερμοκρασίες 30 βαθμών Κελσίου, ο μέσος εργαζόμενος αποδίδει μόλις το 75% της παραγωγικότητάς του, ενώ σε θερμοκρασίες πάνω από 36 βαθμούς το ποσοστό αυτό πέφτει κάτω από το 60%.
Στρατηγικές διαχείρισης κινδύνου για τις ελληνικές επιχειρήσεις
Για να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις της ζέστης, ο Δρ Φλουρής προτείνει την υιοθέτηση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου διαχείρισης κινδύνου. Κεντρικό ρόλο έχει η ανάπτυξη ενός Heat-VaR με ορίζοντα 10-20 ημερών, το οποίο θα αποτυπώνει την έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες, την ευπάθεια των εργαζομένων και την επίπτωση στην παραγωγικότητα.
Παράλληλα, οι επιχειρήσεις καλούνται να θέσουν σαφείς στόχους (KPIs), όπως οι ώρες εργασίας που διασώζονται, ο αριθμός ασφαλιστικών απαιτήσεων και το κόστος ανά μονάδα προϊόντος λόγω της ζέστης. Αυτοί οι δείκτες πρέπει να ενσωματώνονται στον ετήσιο προϋπολογισμό και στις ασφαλιστικές ανανεώσεις.
Επιπλέον, στις συμβάσεις προμηθευτών μπορούν να εισαχθούν ρήτρες με προκαθορισμένα όρια θερμοκρασίας και υποχρεωτικά ημερολόγια συμμόρφωσης, ενώ η παραμετρική ασφάλιση μπορεί να προσφέρει αυτόματη εκταμίευση αποζημιώσεων όταν ξεπεραστούν τα όρια. Η υιοθέτηση αυτών των πρακτικών μπορεί να συμβάλει στη μείωση απωλειών παραγωγικότητας, στη βελτίωση της εκτίμησης χρηματοοικονομικού κινδύνου και στη σταθεροποίηση της ρευστότητας των επιχειρήσεων.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
