Το κορυφαίο ιατρικό περιοδικό της Διεθνούς Εταιρείας Κεφαλαλγίας «Cephalalgia» παρουσιάζει τις σημαντικότερες ερευνητικές εξελίξεις στην πρόληψη και θεραπεία της ημικρανίας για το 2025, αναδεικνύοντας και μια ελληνική μελέτη μεταξύ των πλέον αξιόλογων δημοσιεύσεων της χρονιάς.
Σύμφωνα με το άρθρο, «το 2025 σηματοδοτήθηκε από δύο σημαντικές εξελίξεις στις μελέτες πραγματικού κόσμου για την ημικρανία: τη δημοσίευση των νέων κατευθυντήριων γραμμών της Διεθνούς Εταιρείας Κεφαλαλγίας και την εμφάνιση πολλαπλών μελετών πραγματικού κόσμου».
Το περιοδικό αναδεικνύει τις μελέτες πραγματικού κόσμου, δηλαδή εκείνες που διεξάγονται στο πλαίσιο της καθημερινής κλινικής πρακτικής με ήδη εγκεκριμένες θεραπείες. Οι έρευνες αυτές επικεντρώνονται στις σύγχρονες θεραπείες με μονοκλωνικά αντισώματα και στη νέα κατηγορία φαρμάκων για την πρόληψη και αντιμετώπιση των ημικρανιών, τα gepants.
Ξεχωριστή θέση κατέχει η ελληνική έρευνα της ομάδας Greek Research Alliance for the Study of Headache and Pain (GRASP study group), που περιλαμβάνει νευρολόγους από πανεπιστημιακά και δημόσια νοσοκομεία, καθώς και ιδιωτικές κλινικές κεφαλαλγίας. Η μελέτη, δημοσιευμένη στο περιοδικό «European Journal of Neurology», εξετάζει τις επιπτώσεις της υποχρεωτικής διακοπής της θεραπείας με μονοκλωνικά αντισώματα μετά από δύο χρόνια, αναδεικνύοντας αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και μειωμένη ανταπόκριση σε σχέση με την αρχική φάση της θεραπείας. Συνολικά συμμετείχαν 149 ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με το μονοκλωνικό αντίσωμα φρεμανεζουμάμπη.
«Η μελέτη αμφισβητεί την αναγκαστική διακοπή αυτών των θεραπειών», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο δρ. Μιχάλης Βικελής, νευρολόγος και μέλος της ερευνητικής ομάδας GRASP, καθώς και επιστημονικός σύμβουλος του Συλλόγου Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδας. Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι «κατά την γνώμη μου, μια διακοπή της οποιασδήποτε επιτυχημένης θεραπείας μιας χρόνιας νόσου θα πρέπει να συναποφασίζεται από τον θεράποντα και τον ασθενή, σε ασφαλώς εξατομικευμένη βάση».
Όπως σημειώνεται στην ανασκόπηση του «Cephalalgia», «αυτές οι πρώιμες παρατηρήσεις απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση για να κατανοηθεί εάν υπάρχουν πιθανές βιολογικές ή συμπεριφορικές συνέπειες που σχετίζονται με τις διακοπές της θεραπείας, αλλά υποδεικνύουν ότι η αναγκαστική διακοπή μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις για ορισμένους ασθενείς».
Ο δρ. Βικελής προσθέτει ότι επόμενος στόχος της ομάδας είναι η διερεύνηση «των παραγόντων που σχετίζονται με το φαινόμενο της υποτροπής» και ότι ήδη βρίσκονται σε επικοινωνία με ερευνητικές ομάδες από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες ενδιαφέρθηκαν για συνεργασία μετά τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων.