Έντονη ανησυχία και αντιδράσεις έχει προκαλέσει η πρόταση τελικής απόφασης της COP31, όπως παρουσιάστηκε από την προεδρία της διάσκεψης του ΟΗΕ για το κλίμα που διεξάγεται στην Τουρκία. Η υπουργός Οικολογικής Μετάβασης της Γαλλίας, Μονίκ Μπαρμπί, χαρακτήρισε τη νέα πρόταση ως «απαράδεκτη» οπισθοδρόμηση στις δεσμεύσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, σημειώνοντας ότι «μας γυρίζει πίσω».
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, αυξάνεται η πιθανότητα αποτυχίας της συνόδου στην Αττάλεια, καθώς πολλές χώρες εκφράζουν δυσαρέσκεια για την απουσία σαφούς αναφοράς στην έξοδο από τα ορυκτά καύσιμα στη νέα συμβιβαστική πρόταση που διανεμήθηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Σε δήλωσή της προς τα μέσα ενημέρωσης, η Γαλλίδα υπουργός υπογράμμισε ότι «ο χρόνος περνάει και δεν έχει βγει ακόμη ο λογαριασμός», επισημαίνοντας την έλλειψη δέσμευσης για την απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα στο κείμενο της πρότασης.
Παράλληλα, η COP31 έχει υπερβεί σημαντικά το επίσημο χρονοδιάγραμμα, με αξιωματούχο της ΕΕ να δηλώνει στο AFP πως υπάρχει μια «πολύ πραγματική πιθανότητα» να ολοκληρωθεί η διάσκεψη χωρίς συμφωνία. «Νομίζω ότι γυρίζουμε προς τα πίσω. Σήμερα είμαι πιο απαισιόδοξη από ό,τι ήμουν χθες», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Διχασμός μεταξύ συμμετεχόντων και απουσία σαφούς δέσμευσης
Αντίστοιχα, γερμανική πηγή σχολίασε ότι «η κατάσταση είναι δύσκολη και το αποτέλεσμα αβέβαιο». Ο Μάικλ Τζόζεφ, υπουργός Περιβάλλοντος της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, εξέφρασε επίσης τη δυσαρέσκειά του για τη μορφή του κειμένου, τονίζοντας ωστόσο ότι οι διαπραγματεύσεις παραμένουν σε εξέλιξη.
Το νέο προσχέδιο τελικής απόφασης, που προετοίμασαν η τουρκική και η αυστραλιανή προεδρία της διάσκεψης, εξακολουθεί να μην περιλαμβάνει ρητή έκκληση για απομάκρυνση από τα ορυκτά καύσιμα, τα οποία αποτελούν βασικό παράγοντα της κλιματικής αλλαγής.
Η πρόταση περιορίζεται σε διακριτική αναφορά στο αποτέλεσμα της COP28 στο Ντουμπάι, το 2023, όπου για πρώτη φορά είχε γίνει έκκληση προς τις χώρες να προχωρήσουν σε μετάβαση από τα ορυκτά καύσιμα.
Επιπλέον, το κείμενο ζητά την επιτάχυνση της χρήσης τεχνολογιών δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα (CCS/CCUS), πρακτική που προωθείται κυρίως από εταιρείες του πετρελαϊκού και ανθρακικού τομέα, γεγονός που αποτελεί ακόμη ένα σημείο διαφωνίας μεταξύ των συμμετεχόντων.