Ο Σάιφ αλ Ισλάμ Καντάφι, γιος του Μουάμαρ Καντάφι, είχε μια πολυτάραχη διαδρομή, από διάδοχος του πατέρα του μέχρι τη φυλάκισή του και την υποψηφιότητά του για την προεδρία της Λιβύης, γεγονός που συνέβαλε στην ακύρωση των εκλογών.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του γραφείου του, ο Σάιφ αλ Ισλάμ σκοτώθηκε σε απευθείας αντιπαράθεση με τέσσερις άγνωστους ενόπλους που εισέβαλαν στο σπίτι του.
Ο γενικός εισαγγελέας της Λιβύης ανέφερε ότι ερευνητές και ιατροδικαστές εξέτασαν το πτώμα του και διαπίστωσαν πως ο θάνατός του προήλθε από σφαίρες, ενώ η έρευνα για τον εντοπισμό των δραστών βρίσκεται σε εξέλιξη.
Παρότι δεν κατείχε επίσημο αξίωμα, ο 53χρονος Σάιφ αλ Ισλάμ θεωρούνταν για χρόνια ο ισχυρότερος άνδρας στη Λιβύη μετά τον πατέρα του, ο οποίος κυβέρνησε τη χώρα για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες.
Ο Σάιφ αλ Ισλάμ διαδραμάτιζε σημαντικό ρόλο στην πολιτική και αναλάμβανε κρίσιμες διπλωματικές αποστολές, μεταξύ των οποίων οι διαπραγματεύσεις για την εγκατάλειψη των όπλων μαζικής καταστροφής και η αποζημίωση των οικογενειών των θυμάτων της βομβιστικής επίθεσης στη πτήση 103 της Pan Am πάνω από το Λόκερμπι το 1988.
Επιδίωξε να βγάλει τη Λιβύη από το καθεστώς παρία, συνομιλώντας με τη Δύση και προβάλλοντας τον εαυτό του ως μεταρρυθμιστή, προτείνοντας Σύνταγμα και σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Με σπουδές στο London School of Economics και άριστη γνώση αγγλικών, θεωρήθηκε για ένα διάστημα το αποδεκτό, φιλικό προς τη Δύση πρόσωπο της Λιβύης.
Ωστόσο, μετά το ξέσπασμα της εξέγερσης το 2011, ο Σάιφ αλ Ισλάμ τάχθηκε υπέρ της οικογένειάς του, αναλαμβάνοντας ηγετικό ρόλο στην καταστολή των εξεγερμένων, τους οποίους αποκάλεσε αρουραίους.
Τότε είχε δηλώσει: «Πολεμάμε εδώ στη Λιβύη, πεθαίνουμε εδώ στη Λιβύη», ενώ είχε προειδοποιήσει για ποτάμια αίματος και ότι η κυβέρνηση θα πολεμήσει ως τον τελευταίο άνδρα, γυναίκα και σφαίρα.
Μετά την κατάληψη της Τρίπολης από τους αντάρτες, προσπάθησε να διαφύγει στον Νίγηρα, αλλά συνελήφθη από πολιτοφυλακή και μεταφέρθηκε στη Ζιντάν, όπου παρέμεινε κρατούμενος για έξι χρόνια.
Κατά τη διάρκεια της κράτησής του, μέλη του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τον συνάντησαν, με τη διευθύντρια της ΜΚΟ στη Λιβύη να σημειώνει πως ο Σάιφ αλ Ισλάμ δεν κατήγγειλε κακομεταχείριση, αν και βρισκόταν στην απομόνωση για μεγάλα διαστήματα.
Το 2015 καταδικάστηκε σε θάνατο από δικαστήριο της Τρίπολης για εγκλήματα πολέμου, ενώ καταζητούνταν και από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για φόνους και διώξεις.
Το 2017 αφέθηκε ελεύθερος βάσει νόμου περί αμνηστίας και έκτοτε παρέμεινε κρυμμένος, αποφεύγοντας τον κίνδυνο δολοφονίας. Από το 2016 είχε περιορισμένες επαφές εντός και εκτός Λιβύης, συζητώντας για την πολιτική κατάσταση με επισκέπτες.
Το 2021, εμφανίστηκε δημόσια στη Σάμπχα για να καταθέσει υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές, προκαλώντας αντιδράσεις και ενισχύοντας το πολιτικό αδιέξοδο, αφού η υποψηφιότητά του αποτέλεσε σημείο τριβής για τη διεξαγωγή των εκλογών.
Αποκλείστηκε λόγω της καταδίκης του και όταν προσπάθησε να εφεσιβάλει, μαχητές εμπόδισαν την είσοδο στο δικαστήριο. Οι διαμάχες που ακολούθησαν συνέβαλαν στην κατάρρευση της εκλογικής διαδικασίας, οδηγώντας τη χώρα σε νέο πολιτικό αδιέξοδο.
Σε συνέντευξή του το 2021 στο New York Times Magazine, ο Σάιφ αλ Ισλάμ είχε αναφερθεί στη στρατηγική του: «Έχω μείνει μακριά από τον λαό της Λιβύης για 10 χρόνια... Πρέπει να επιστρέφεις σιγά σιγά. Σαν ένα στριπτίζ. Πρέπει να παίξεις λίγο με το μυαλό τους».
Σύμφωνα με αναλυτές, αν και δεν μπορούσε να κάνει δημόσιες δηλώσεις, η συμβολική του σημασία παρέμεινε σημαντική και αποτέλεσε έναν από τους βασικούς παράγοντες που εμπόδισαν τις εκλογές του 2021.
Η δολοφονία του εκτιμάται ότι θα επηρεάσει αρνητικά το ηθικό των φιλοκανταφικών ομάδων, ενώ παράλληλα απομακρύνει ένα από τα εμπόδια για τη διεξαγωγή εκλογών στη Λιβύη.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
