Η νέα στρατηγική εθνικής ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών επισημαίνει την πρόθεση της Ουάσινγκτον να επαναφέρει το δόγμα Μονρόε σε μια σύγχρονη εκδοχή, σύμφωνα με πρόσφατες αναλύσεις. Η Ευρώπη έχει πλέον απομακρυνθεί από τη Λατινική Αμερική και ο στόχος των ΗΠΑ είναι να περιορίσουν την επιρροή του Ιράν, της Κίνας και της Ρωσίας στην περιοχή. Αυτό καταδεικνύει ότι η Νότια Αμερική αποκτά εκ νέου κορυφαία γεωπολιτική σημασία για τις ΗΠΑ, ενώ η Μέση Ανατολή υποβαθμίζεται ως αμερικανική προτεραιότητα και η ιρανική απειλή θεωρείται περιορισμένη.
Οι συνθήκες που επέτρεψαν την αμερικανική παρέμβαση στη Βενεζουέλα, όπως η γεωγραφική εγγύτητα και η εύκολη πρόσβαση στα διεθνή ύδατα, δεν ισχύουν στην περίπτωση του Ιράν. Έτσι, οι πιθανότητες για μια στοχευμένη επιχείρηση κατά της ιρανικής ηγεσίας παραμένουν χαμηλές. Το ζήτημα της διαδοχής του Αλί Χαμενεΐ αναδεικνύεται ως κομβικό, με τις συζητήσεις να επικεντρώνονται σε ενδεχόμενη μετάβαση σε μια πιο πραγματιστική και μεταρρυθμιστική πολιτική. Μεταξύ των ονομάτων που ακούγονται είναι και αυτό του Χασάν Ροχανί, πρώην προέδρου και αρχιτέκτονα της πυρηνικής συμφωνίας του 2015.
Η οικονομική κατάσταση στο Ιράν έχει επιδεινωθεί μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία για τα πυρηνικά, προκαλώντας κύμα δυσαρέσκειας. Ωστόσο, δεν είναι ο μοναδικός λόγος των πρόσφατων διαδηλώσεων. Οι διαδηλωτές διεκδικούν επίσης την απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων και την αντιμετώπιση της διαφθοράς. Σε αντίθεση με προηγούμενα κινήματα, τώρα οι κοινωνικές πιέσεις εντείνονται από τη συσσώρευση παραγόντων και το πλαίσιο των κυρώσεων, γεγονός που θα προκαλούσε αναταραχή σε οποιαδήποτε κοινωνία.
Οι δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ υπέρ των διαδηλωτών, καθώς και το παράδειγμα της Βενεζουέλας, ενισχύουν τις ελπίδες των Ιρανών διαδηλωτών, αλλά ταυτόχρονα οδηγούν το καθεστώς σε πιο σκληρή στάση. Σε αντίθεση με άλλες χώρες της περιοχής, μεγάλο μέρος του πληθυσμού παραμένει πιστό στο καθεστώς, ενώ άλλοι πολίτες, αν και ασκούν κριτική, φοβούνται ότι μια βίαιη ανατροπή θα οδηγήσει στο χάος. Το ιρανικό καθεστώς, επομένως, δεν είναι τόσο εύθραυστο όσο εκτιμάται στη Δύση.
Η προοπτική μιας νέας αμερικανικής επιχείρησης κατά του Ιράν θεωρείται εξαιρετικά ριψοκίνδυνη και δαπανηρή, χωρίς εμφανή οφέλη για τις ΗΠΑ. Οι στρατιωτικές επεμβάσεις σε Ιράκ και Αφγανιστάν, χώρες με σαφώς μικρότερη ισχύ, δεν οδήγησαν σε καθαρές νίκες. Ένα αποδυναμωμένο αλλά σταθερό Ιράν εκτιμάται ότι εξυπηρετεί περισσότερο τα αμερικανικά συμφέροντα από μια πλήρη κατάρρευση της ισλαμικής δημοκρατίας.
Πηγή: συνέντευξη στη Monde
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
