Υπάρχει μια αντίφαση που θεωρώ ότι θα χαρακτηρίσει τα επόμενα χρόνια των επιχειρήσεων. Όσο περισσότερο η τεχνητή νοημοσύνη μειώνει το κόστος παραγωγής, τόσο μεγαλύτερη αξία θα αποκτά η ικανότητα να αποφασίζεις τι αξίζει να παραχθεί.
Μέχρι πρόσφατα, η εκτέλεση αποτελούσε σημαντικό μέρος του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος. Αν ήθελες να δημιουργήσεις ένα software product, χρειαζόσουν developers, designers, υποδομές και χρόνο.
Αν ήθελες να αναλύσεις μεγάλο όγκο δεδομένων, χρειαζόσουν ανθρώπους και εξειδικευμένα εργαλεία.
Αν ήθελες να δημιουργήσεις περιεχόμενο, παρουσιάσεις ή αναφορές, κάποιος έπρεπε να αφιερώσει πολλές ώρες.
Όλα αυτά αρχίζουν να γίνονται φθηνότερα.
Από τη θέση μου σε μια εταιρεία τεχνολογίας βλέπω αυτή την αλλαγή αρκετά άμεσα. Εργασίες που πριν από λίγα χρόνια θα απαιτούσαν σημαντικό χρόνο μπορούν πλέον να επιταχυνθούν δραματικά.
Δεν σημαίνει ότι εξαφανίζεται η ανάγκη για ειδικούς. Σημαίνει όμως ότι ένας ικανός άνθρωπος με τα σωστά εργαλεία μπορεί να παράγει πολύ περισσότερο.
Αρχικά αυτό φαίνεται σαν καθαρά τεχνολογική εξέλιξη.
Πιστεύω ότι στην πραγματικότητα θα προκαλέσει κυρίως διοικητική πίεση.
Γιατί όταν η παραγωγή μιας ιδέας είναι ακριβή, αναγκαστικά επιλέγεις προσεκτικά ποιες ιδέες θα υλοποιήσεις. Όταν όμως μπορείς να δημιουργήσεις prototypes, αναλύσεις, κώδικα και περιεχόμενο με ένα κλάσμα του προηγούμενου κόστους, ξαφνικά το bottleneck μετακινείται.
Δεν είναι πλέον «μπορούμε να το φτιάξουμε;». Είναι «πρέπει να το φτιάξουμε;».
Αυτή είναι πολύ δυσκολότερη ερώτηση και κανένα AI δεν μπορεί να αφαιρέσει πλήρως την ευθύνη της απάντησης.
Το βλέπω ήδη σε μικρότερη κλίμακα. Σήμερα μπορείς να πάρεις πολύ περισσότερες πληροφορίες πριν από μια επιχειρηματική απόφαση απ' ό,τι μπορούσες πριν από λίγα χρόνια. Μπορείς να αναλύσεις μια αγορά, να εξετάσεις ανταγωνιστές, να δημιουργήσεις διαφορετικά σενάρια και να επεξεργαστείς τεράστιο όγκο δεδομένων.
Θεωρητικά λοιπόν θα έπρεπε να παίρνουμε καλύτερες αποφάσεις.
Δεν είμαι βέβαιος ότι συμβαίνει πάντα.
Περισσότερη πληροφορία δεν σημαίνει απαραίτητα περισσότερη σαφήνεια. Μερικές φορές σημαίνει απλώς περισσότερους λόγους για να μην αποφασίσεις.
Ως CEO έχω βρεθεί πολλές φορές μπροστά σε αποφάσεις για τις οποίες δεν υπήρχαν αρκετά δεδομένα και ούτε θα υπήρχαν ποτέ. Θα προσλάβουμε πριν κλείσει οριστικά ένα μεγάλο project ή θα περιμένουμε;
Θα επενδύσουμε σε μια νέα δραστηριότητα; Θα πούμε όχι σε έναν μεγάλο πελάτη επειδή οι όροι δεν μας ικανοποιούν;
Μπορείς να φτιάξεις όσα spreadsheets θέλεις. Κάποια στιγμή πρέπει κάποιος να αποφασίσει.
Και να δεχτεί ότι μπορεί να κάνει λάθος.
Αυτό είναι το κομμάτι του management που πιστεύω ότι θα γίνει ακόμη σημαντικότερο στην εποχή του AI. Όχι η πρόσβαση στην πληροφορία, αλλά η κρίση. Η ικανότητα να ξεχωρίζεις το σημαντικό από το ενδιαφέρον, να καταλαβαίνεις πότε έχεις αρκετά δεδομένα και να αναλαμβάνεις την ευθύνη μιας επιλογής.
Το AI μπορεί να σου δώσει δέκα πιθανές στρατηγικές. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να ακολουθήσεις και τις δέκα.
Μάλιστα, θεωρώ πιθανό να δούμε το αντίθετο από αυτό που περιμένουν αρκετοί. Καθώς γίνεται ευκολότερο να κάνουμε περισσότερα πράγματα, οι καλύτερες εταιρείες ίσως είναι εκείνες που θα καταφέρνουν να κάνουν λιγότερα.
Λιγότερες προτεραιότητες. Λιγότερα projects. Περισσότερη συγκέντρωση σε αυτά που πραγματικά έχουν σημασία.
Το έχω μάθει και μέσα από την ανάπτυξη της δικής μου εταιρείας. Όταν εμφανίζονται περισσότερες ευκαιρίες, το δύσκολο δεν είναι να βρεις τι θα μπορούσες να κάνεις. Το δύσκολο είναι να αποφασίσεις τι δεν θα κάνεις.
Υπάρχουν πάντα νέες αγορές, νέες υπηρεσίες, πιθανοί πελάτες και τεχνολογίες στις οποίες θα μπορούσες να επενδύσεις. Αν κυνηγήσεις τα πάντα, στο τέλος υπάρχει κίνδυνος να μη γίνεις πραγματικά καλός σε τίποτα.
Η τεχνητή νοημοσύνη θα πολλαπλασιάσει αυτές τις επιλογές.
Γι' αυτό θεωρώ ότι η αξία ενός καλού manager δεν θα μειωθεί επειδή ένα AI σύστημα μπορεί να δημιουργήσει μια αναφορά ή να προτείνει μια λύση. Μπορεί να αυξηθεί.
Γιατί κάποιος πρέπει να καταλάβει ποια αναφορά έχει σημασία. Ποια λύση ταιριάζει στον συγκεκριμένο οργανισμό.
Ποιο ρίσκο αξίζει να αναλάβουμε και ποιο όχι. Και κυρίως κάποιος πρέπει να πει «αυτό θα κάνουμε».
Σε έναν κόσμο όπου η εκτέλεση γίνεται συνεχώς φθηνότερη, η κατεύθυνση γίνεται ακριβότερη.
Και ίσως αυτό να είναι τελικά ένα από τα μεγαλύτερα παράδοξα της εποχής του AI: όσο περισσότερα μπορεί να κάνει η τεχνολογία για εμάς, τόσο μεγαλύτερη αξία θα έχει να γνωρίζουμε τι πραγματικά θέλουμε να κάνει.
*Ο κ. Γιώργος Λουτριανάκης είναι CEO, PlusHorizon.