Νέα υπόθεση επιβολής προστίμου σε υπόθεση γονικής παροχής χρημάτων, για εκπρόθεσμη μεταφορά του ποσού, επέβαλε η ΑΑΔΕ, πράξη που έρχεται σε αντίθεση με την πρόσφατη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Θεσσαλονίκης, που αποκάλυψε το BD.
Μάλιστα η επιβολή του προστίμου, επικυρώθηκε και από τη Διεύθυνση Διαφορών που την εξέτασε και απέρριψε την προσφυγή του δωρεοδόχου, παρότι είχε προηγηθεί η δικαστική απόφαση που δικαίωσε φορολογούμενο, για τον ίδιο, ακριβώς, λόγο.
Το γεγονός ότι υφίστανται ακόμη ζητήματα που προκαλούν τριβές εφορίας και φορολογουμένων για το ζήτημα των γονικών παροχών και έχει εκδοθεί και απόφαση του Εφετείου, είναι απαραίτητη μια νέα παρέμβαση του υπουργείου εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, για να αποσαφηνιστεί το πλαίσιο.
Η υπόθεση
Σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης, την 14η Ιανουαρίου 2024 υποβλήθηκε ψηφιακά μέσω της εφαρμογής «myProperty», με αρμόδια Δ.Ο.Υ τη Δ.Ο.Υ Ζακύνθου, Δήλωση Φόρου Γονικής Παροχής χρημάτων, ποσού 35.000 ευρώ, γονέα στην κόρη του, με χρόνο φορολογίας την 14.1.2024.
Όμως, δεδομένου ότι από το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα δεν επιβεβαιώθηκε η διενέργεια της εν λόγω συναλλαγής κατά την ημερομηνία 14/1/2024, αποστάλθηκε προς την προσφεύγουσα από τη Δ.Ο.Υ Ζακύνθου στις 18 Απριλίου 2024, πρόσκληση για αποστολή δικαιολογητικών/συμπληρωματικών στοιχείων.
Η φορολογούμενη (αποδέκτρια της γονικής παροχής) απάντησε εγγράφως και απέστειλε αποδεικτικό μεταφοράς του ποσού των 35.000,00 ευρώ από τον γονέα της στον δικό της λογαριασμό, αλλά είχε ημερομηνία μεταφοράς του ποσού στις 16 Ιανουαρίου 2024, δηλαδή, δύο ημέρες μετά την υποβολή της δήλωσης.
Η Δ.Ο.Υ. έκρινε, με το γράμμα του νόμου, ότι την 14η Ιανουαρίου 2024, που υποβλήθηκε η δήλωση γονικής παροχής, δεν έγινε η μεταφορά των χρημάτων και εκ του λόγου αυτού, στις 10 Σεπτεμβρίου 2025 εκδόθηκε Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Γονικής Παροχής από τον προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Ζακύνθου, με την οποία προσδιορίστηκε φόρος ύψους 3.500,00 ευρώ (= 35.000,00 Χ 10%), για την από 14.1.2024 εν λόγω δήλωση γονικής παροχής χρηματικού ποσού ύψους 35.000,00 ευρώ από τον παρέχοντα γονέα προς την προσφεύγουσα.
Η προσφυγή
Η φορολογούμενη υπέβαλε ενδικοφανή προσφυγή στη ΔΕΔ, ζητώντας την ακύρωση του καταλογισμού του φόρου, υποστηρίζοντας ότι η μεταφορά του ποσού των 35.000 ευρώ από τον παρέχοντα γονέα αφορά τη γονική παροχή για την οποία υποβλήθηκε δήλωση στις 16/1/2024 και δεν αποτελεί γονική παροχή επιπλέον χρηματικού ποσού.
Ανέφερε επίσης, πως επίσης ανέφερε ότι η εν λόγω γονική παροχή είναι αφορολόγητη και ακόμη, δεν προκύπτει προσαύξηση περιουσίας που διαπιστώθηκε από την Φορολογική Αρχή πριν από τη χρονολογία υποβολής, της από 14.1.2024 δήλωσης Φόρου Γονικής Παροχής.
Η ΔΕΔ, με απόφαση που εξέδωσε στις 20 Ιανουαρίου 2026 (238/2026) απέρριψε την προσφυγή, επικαλούμενη το γράμμα του νόμου για τις γονικές παροχές που αναφέρει:
- «Η δήλωση, ανεξάρτητα αν οφείλεται ή όχι φόρος, εφόσον καταρτίζεται συμβολαιογραφικό έγγραφο, υποβάλλεται πριν από τη σύνταξη του οικείου συμβολαιογραφικού εγγράφου της δωρεάς ή γονικής παροχής ή προίκας. Προκειμένου για δωρεές ή γονικές παροχές που δεν έγιναν αμέσως αποδεκτές, υποβάλλεται νέα δήλωση από αυτόν που αποδέχεται, πριν από την κατάρτιση του συμβολαίου αποδοχής [...]
- Αν δεν συντάχθηκε συμβολαιογραφικό έγγραφο για τη σύσταση της δωρεάς ή γονικής παροχής ή αυτό συντάχθηκε στην αλλοδαπή αλλά όχι ενώπιον Ελληνικής Προξενικής Αρχής, η δήλωση γι' αυτήν υποβάλλεται μέσα σε έξι (6) μήνες από την παράδοση στο δωρεοδόχο του αντικειμένου της δωρεάς ή γονικής παροχής.»
Στην προκειμένη περίπτωση, η δήλωση υποβλήθηκε πριν από τη μεταφορά του ποσού και συνεπώς, κατά τη ΔΕΔ, ορθώς επιβλήθηκε ο φόρος δωρεάς.
Αντίθετη δικαστική απόφαση
Όμως σε μία πανομοιότυπη περίπτωση, το Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης, με απόφασή του στις 9 Ιανουαρίου 2026, που αποκάλυψε το BD, δικαίωσε τον αποδέκτη γονικής παροχής και ακύρωσε τον φόρο που καταλογίστηκε από τη ΔΟΥ επικυρώθηκε από τη ΔΕΔ.
Ειδικότερα, το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με την υπ. αρ. 1703/2025 απόφασή του, που δημοσιεύτηκε στις 9 Ιανουαρίου 2026 εξέτασε την προσφυγή πολίτη κατά της ΑΑΔΕ, με αντικείμενο την επιβολή φόρου ύψους 7.700 ευρώ για γονική παροχή χρηματικού ποσού 77.000 ευρώ, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για αγορά πρώτης κατοικίας.
Ο προσφεύγων είχε υποβάλει άτυπη δήλωση φόρου γονικής παροχής στις 21.01.2022, ενώ η τραπεζική μεταφορά του ποσού από τον πατέρα του πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες αργότερα, στις 28.01.2022.
Η ΔΟΥ Θεσσαλονίκης θεώρησε ότι επειδή η μεταφορά έγινε μετά την υποβολή της δήλωσης, δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την απαλλαγή των 800.000 ευρώ και επέβαλε φόρο 10%, θεωρώντας ότι επειδή η δήλωση υποβλήθηκε πριν από τη μεταφορά του ποσού, η δήλωση αφορούσε άλλο ποσό που έγινε προγενέστερα.
Όμως, το Δικαστήριο έκρινε ότι:
- Η μεταφορά των χρημάτων, παρότι μεταγενέστερη της δήλωσης, έγινε σε πολύ σύντομο και εύλογο χρονικό διάστημα.
- Η χρήση των χρημάτων για την αγορά του συγκεκριμένου ακινήτου αποδεικνύεται πλήρως.
- Η εγκύκλιος της ΑΑΔΕ (Ε2077/2022) δεν έχει δεσμευτική ισχύ «καθόσον αποτελεί εσωτερικό έγγραφο οδηγιών και πρακτικών παραδειγμάτων και όχι κανονιστική πράξη θεσπίζουσα κανόνες δικαίου».
- Η απαλλαγή των 800.000 ευρώ εφαρμόζεται, αφού πληρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του νόμου.
Είναι προφανές, πώς η εν λόγω υπόθεση, θα έχει και δικαστική συνέχεια, καθώς υπάρχει σχετική νομολογία.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
