Μια ξεχωριστή εκπαιδευτική προσέγγιση για την επέτειο του Πολυτεχνείου υλοποίησε το Δημοτικό Σχολείο Φιλωτίου Νάξου, με στόχο να μυήσει τους μαθητές της Α΄ τάξης στην έννοια της Δημοκρατίας μέσα από τη λογοτεχνία και βιωματικές δραστηριότητες.
Η πρωτοβουλία, σύμφωνα με ανακοίνωση του σχολείου, αξιοποίησε ως βασικά εργαλεία τα βιβλία «Τα Μαγικά Μαξιλάρια» του Ευγένιου Τριβιζά και τη «Ντενεκεδούπολη» της Ευγενίας Φακίνου. Μέσα από αυτά, οι εκπαιδευτικοί εξήγησαν στα παιδιά τι σημαίνει στέρηση ελευθερίας και γιατί είναι σημαντικό να μπορεί κανείς να εκφράζεται χωρίς περιορισμούς.
Οι δύο ιστορίες αποτέλεσαν αφετηρία για να προσεγγιστεί το θέμα της δικτατορίας, μια έννοια που, όπως επισημάνθηκε, είναι δύσκολο να κατανοήσουν οι μικροί μαθητές.
Όπως δήλωσε ο διευθυντής του σχολείου κ. Αριστείδης Γρατσίας, η δράση σχεδιάστηκε ειδικά για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, με σκοπό να ανταποκριθεί στις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των παιδιών.
Οι εκπαιδευτικοί ανέφεραν ότι «τα πρωτάκια δυσκολεύονται να καταλάβουν τι είναι δικτατορία. Μέσα από τα παραμύθια, όμως, μπορούν να αντιληφθούν τι σημαίνει να υπάρχει κάποιος που απαγορεύει στους άλλους να γελούν, να παίζουν, να κάνουν διαλείμματα ή να διασκεδάζουν».
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε στους μαθητές η ιστορία του Ευγένιου Τριβιζά, όπου ένας αυταρχικός κυβερνήτης προσπαθεί να ελέγξει ακόμη και τα όνειρα των υπηκόων του με εφιαλτικά μαξιλάρια.
Οι εκπαιδευτικοί περιέγραψαν πως «επεξεργαστήκαμε το παραμύθι και τους άρεσε πάρα πολύ η ιστορία με τα εφιαλτικά μαξιλάρια. Σκεφτήκαμε, λοιπόν, να φέρουν τα δικά τους από το σπίτι και να τα μετατρέψουμε σε μαγικά, με εικόνες που συμβολίζουν την ελπίδα, την αισιοδοξία, την αγάπη και τη συνεργασία».
Αρχικά, τα παιδιά θα ζωγράφιζαν πάνω στα υφάσματα ήλιους, ουράνια τόξα και χαμογελαστά συννεφάκια. Επειδή όμως δεν ήθελαν να αλλοιώσουν τα μαξιλάρια τους, ακολούθησε μια εναλλακτική λύση: κατασκευή διακοσμητικών ζωνών από αρωματικό αφρώδες υλικό, στολισμένων με χρυσόσκονη, καρδιές και πολύχρωμα σχέδια.
Το υλικό, όπως σημείωσαν οι εκπαιδευτικοί, είχε ευχάριστο άρωμα και δημιούργησε μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα μέσα στην τάξη.
Στο επόμενο στάδιο, οι μαθητές ακούμπησαν στα μαξιλάρια τους, έκλεισαν τα μάτια και περιέγραψαν τι θα ήθελαν να ονειρευτούν. Οι αφηγήσεις περιλάμβαναν παιχνίδια στη φύση, ταξίδια, φιλίες και έναν κόσμο χωρίς αποκλεισμούς, όπου όλα τα παιδιά ζουν ειρηνικά και βοηθούν όσους έχουν ανάγκη.
Οι εκπαιδευτικοί παρατήρησαν πως «σε αυτή την ηλικία η φαντασία λειτουργεί με έναν μοναδικό τρόπο. Τα παιδιά πιστεύουν πραγματικά ότι τα μαξιλάρια μπορούν να ζωντανέψουν και να αποκτήσουν μαγικές ιδιότητες. Ο ενθουσιασμός τους ήταν τόσο μεγάλος, που όταν άρχισαν να περιγράφουν τα όνειρά τους, αποφασίσαμε να μοιραστούμε αυτή την εμπειρία».
Η δράση ολοκληρώθηκε με φωτογράφιση στην αυλή του σχολείου, όπου κάθε μαθητής κρατούσε τη δική του δημιουργία.
Στόχος, όπως αναφέρουν οι εκπαιδευτικοί, δεν ήταν η απομνημόνευση ιστορικών γεγονότων, αλλά η κατανόηση –μέσα από παραδείγματα– της διαφοράς μεταξύ ελευθερίας και επιβολής.
Η επιλογή των παραμυθιών συνέδεσε την επέτειο του Πολυτεχνείου με καταστάσεις οικείες στα παιδιά, όπως το παιχνίδι, η έκφραση συναισθημάτων και η δυνατότητα λήψης αποφάσεων.
Τελικά, οι δεκαέξι μαθητές επέστρεψαν στα σπίτια τους με τα στολισμένα μαξιλάρια, έχοντας κάνει ένα πρώτο βήμα γνωριμίας με τις δημοκρατικές αξίες, προσαρμοσμένες στον κόσμο της πρώτης δημοτικού.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
