Μεταμόσχευση καρδιάς και η δύναμη της ζωής μέσα από τα λόγια της Κατερίνας Τσάντου. Η κοινωνική λειτουργός – ψυχοθεραπεύτρια, που στα 30 της υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση μετά από οκτώ μήνες νοσηλείας στο Ωνάσειο Νοσοκομείο, μιλά στο Πρακτορείο FM και την εκπομπή της Τάνιας Μαντουβάλου «104,9 Μυστικά Υγείας» για τη μάχη, την αναμονή και το θαύμα της νέας ζωής.
«Νομίζω ότι δεν θα ξεχάσω ποτέ όσο ζω τη μέρα που ξύπνησα με καινούργια καρδιά. Γιατί όταν άνοιξα τα μάτια μου, 24 ώρες μετά τη μεταμόσχευση, ένιωθα το αίμα να είναι πάρα πολύ ζεστό, να κυλάει σε όλο μου το σώμα. Μπήκα στο χειρουργείο με μία πίεση 8 με 5 και ξύπνησα με 18. Και όλο αυτό το ένιωθα ως ζωή», αφηγείται συγκινημένη η Κατερίνα Τσάντου. «Σε 29 μέρες ήμουν στο σπίτι μου και ξεκίνησα να ζω μία αληθινή ζωή. Μία ζωή που μπορεί να περιλαμβάνει ταξίδια, όνειρα, αθλητισμό, σχέσεις».
Η πορεία προς τη μεταμόσχευση
Η περιπέτειά της ξεκίνησε από την παιδική ηλικία. «Μεταμοσχεύτηκα λίγο μετά τα 30, μετά από έναν πολυετή αγώνα που ξεκίνησε από 4 μηνών. Στα 12 έκανα χειρουργείο ανοιχτής καρδιάς, στα 25 υπέστην τέσσερις ανακοπές και στα 29 μπήκα στη λίστα για μεταμόσχευση», αναφέρει. Η αναμονή διήρκεσε οκτώ μήνες, με την ίδια να παραμένει νοσηλευόμενη σε υψηλής προτεραιότητας λίστα. «Προσπαθούσα να μην σκέφτομαι πότε θα έρθει εκείνο το τηλεφώνημα, γιατί ήταν πολύ ψυχοφθόρο», λέει χαρακτηριστικά.
Η στιγμή της νέας ζωής
Η μέρα της μεταμόσχευσης άλλαξε τα πάντα. «Όταν άνοιξα τα μάτια μου, ένιωθα το αίμα να κυλάει ζεστό σε όλο μου το σώμα. Ήταν η πρώτη φορά που ένιωθα ξανά ζωή», περιγράφει. Η συγκίνηση όμως συνοδεύτηκε από βαθιά επίγνωση. «Η πρώτη σκέψη ήταν ότι κάποιος έφυγε για να είμαι εγώ εδώ. Όταν έμαθα ότι ήταν ένα παιδί 16 ετών, ήταν πολύ δύσκολο να το διαχειριστώ. Όμως με τον καιρό έμεινε μόνο η ευγνωμοσύνη».
Η σχέση με την οικογένεια του δότη
Η Κατερίνα Τσάντου δηλώνει ευγνώμων που γνώρισε την οικογένεια του δότη. «Είμαι ευγνώμων που γνωρίζω την οικογένεια που επέλεξε να μου χαρίσει τη ζωή. Και όχι μόνο σε μένα, αλλά και σε ακόμη έξι ανθρώπους», σημειώνει. Η σχέση τους, όπως εξηγεί, βασίζεται στην αμοιβαία εκτίμηση, τον σεβασμό και την αγάπη, χωρίς συγκεκριμένες ημερομηνίες ή επετείους.
Η ζωή μετά τη μεταμόσχευση
Η καθημερινότητα μετά τη μεταμόσχευση απαιτεί πειθαρχία και συνέπεια. «Υπάρχουν δυσκολίες, ειδικά τον πρώτο χρόνο, με τη φαρμακευτική αγωγή και τις εξετάσεις. Αν όμως όλα αυτά γίνουν τρόπος ζωής, τότε τα πράγματα πηγαίνουν πολύ καλά», τονίζει. Παράλληλα, αναγνωρίζει τη σημασία της προσοχής στις λοιμώξεις και της εμπιστοσύνης στους γιατρούς.
Το μήνυμά της προς όσους περιμένουν ένα μόσχευμα είναι ξεκάθαρο: «Είναι μία πολύ δύσκολη περίοδος, αλλά αξίζει κάθε μέρα και κάθε λεπτό αναμονής. Γιατί είναι μία αληθινή ζωή, αυτή που τους περιμένει μετά».