Σήμερα, Σάββατο 15 Αυγούστου, σύμφωνα με το εορτολόγιο τιμάται η Κοίμηση της Θεοτόκου.
Ονόματα που γιορτάζουν
- Παναγιώτης, Πάνος, Πανούσος, Παναγής, Πανάγος, Γιώτης, Τάκης, Πανίκος
- Παναγιώτα, Γιώτα, Παναγιούλα, Γιούλα, Παναγούλα, Πένυ, Νάγια, Πανυχρούλα
- Δέσποινα, Δέσπω, Ντέπη, Πέπη, Ζέπω
- Μαρία, Μαργέτα, Μαριέττα, Μαργετίνα, Μάρω, Μαριωρή, Μαρίκα, Μαριγώ
- Μαριγούλα, Μαρούλα, Μαρίτσα, Μανιώ, Μαίρη, Μαρινίκη, Μυρέλλα, Μάνια, Μάρα, Μάριος
- Γεσθημανή, Ιεσθημανή
- Θεοτόκης, Θεοτοκία
- Μαριάντζελα
- Μαρινέλα
- Ελεούσα, Λούση
- Ελώνα, Ελλώνα, Ελόνα
- Ηλιοστάλακτη
- Καθολική
- Κρυστάλλω, Κρουστάλλω, Κρουστάλω, Κρυσταλία, Κρυσταλλία, Κρουσταλένια
- Πρέσβεια, Πρεσβεία
- Συμέλα, Σιμέλα, Σουμελά
Εκκλησιαστικό πλαίσιο
Η Κοίμηση της Θεοτόκου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες Θεομητορικές εορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά και μία από τις μεγαλύτερες εορτές ολόκληρης της Χριστιανοσύνης. Τιμάται κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου και είναι γνωστή ως το «Πάσχα του καλοκαιριού».
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η εορτή αναφέρεται στην κοίμηση και την ταφή της Παναγίας, αλλά και στην Ανάσταση και τη μετάστασή της στους ουρανούς. Η Εκκλησία δεν αντιμετωπίζει την Κοίμηση ως το οριστικό τέλος της επίγειας ζωής της Θεοτόκου, αλλά ως τη μετάβασή της στην αιώνια ζωή, κοντά στον Υιό και Θεό της.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, μετά τη Σταύρωση του Κυρίου, ο Ιησούς Χριστός ανέθεσε την προστασία της Παναγίας στον αγαπημένο Του μαθητή, τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Ιωάννη. Εκείνος την παρέλαβε στο σπίτι του, όπου η Θεοτόκος έζησε μαζί με την οικογένειά του.
Όταν πλησίασε η ώρα να ολοκληρώσει την επίγεια πορεία της, άγγελος Κυρίου, σύμφωνα με την παράδοση ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, εμφανίστηκε στην Παναγία και της ανακοίνωσε, τρεις ημέρες νωρίτερα, την επικείμενη Κοίμησή της.
Η Θεοτόκος δέχθηκε την είδηση με χαρά, καθώς γνώριζε ότι σύντομα θα συναντούσε τον μονογενή της Υιό και Σωτήρα του κόσμου. Πήγε, λοιπόν, στο Όρος των Ελαιών, έναν τόπο στον οποίο συνήθιζε να προσεύχεται και ο Κύριος, και εκεί προσευχήθηκε. Στη συνέχεια επέστρεψε στο σπίτι του Ιωάννη και γνωστοποίησε στους παρευρισκομένους ότι πλησίαζε η ώρα της Κοιμήσεώς της.
Η παράδοση αναφέρει ότι, την τρίτη ημέρα μετά την εμφάνιση του αγγέλου, οι Απόστολοι δεν βρίσκονταν όλοι στα Ιεροσόλυμα. Είχαν διασκορπιστεί σε μακρινές περιοχές, κηρύττοντας το Ευαγγέλιο. Τότε, με θαυμαστό τρόπο, μια νεφέλη τούς μετέφερε στα Ιεροσόλυμα και τους συγκέντρωσε γύρω από το κρεβάτι της Θεοτόκου, ώστε να βρίσκονται κοντά της κατά την ώρα της Κοιμήσεώς της.
Μαζί με τους Αποστόλους, σύμφωνα με την παράδοση, παρευρέθηκαν ακόμη ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, ο Άγιος Ιερόθεος, ο Απόστολος Τιμόθεος και άλλοι θεόσοφοι άνδρες της Εκκλησίας.
Όταν η Θεοτόκος παρέδωσε την ψυχή της στον Υιό της, οι Απόστολοι, με ψαλμούς και ύμνους, παρέλαβαν το σεπτό σώμα της και το μετέφεραν στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και το ενταφίασαν.
Κατά την παράδοση, ένας από τους Αποστόλους, ο Θωμάς, δεν είχε προλάβει να παρευρεθεί στην Κοίμηση και την ταφή της Θεοτόκου. Όταν έφτασε στα Ιεροσόλυμα, τρεις ημέρες αργότερα, ζήτησε να ανοίξουν τον τάφο, ώστε να προσκυνήσει και ο ίδιος το σώμα της Παναγίας.
Όταν όμως άνοιξαν τον τάφο, οι Απόστολοι διαπίστωσαν με έκπληξη ότι το σώμα της Θεοτόκου δεν βρισκόταν πλέον εκεί. Στον τάφο είχαν παραμείνει μόνο τα εντάφια. Σύμφωνα με την πίστη και την παράδοση της Εκκλησίας, η Παναγία είχε αναστηθεί και μεταστεί σωματικά στους ουρανούς, κοντά στον Υιό της.
Η Κοίμηση της Θεοτόκου αποτελεί, επομένως, όχι μόνο μνήμη ενός σπουδαίου γεγονότος, αλλά και μήνυμα ελπίδας και αιώνιας ζωής. Η Παναγία, ως Μητέρα του Κυρίου και Μητέρα όλου του κόσμου, παραμένει για τους πιστούς η μεγάλη πρέσβειρα και σκέπη της ανθρωπότητας.
Γι’ αυτό και η Εκκλησία, με ευγνωμοσύνη και βαθιά ευλάβεια, απευθύνεται στη Θεοτόκο και αναφωνεί:
«Χαίρε, ω Μήτερ της ζωής».
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
