Φως στα εσωτερικά σχέδια της Τεχεράνης για την αντιμετώπιση πιθανής αμερικανικής επίθεσης ρίχνει δημοσίευμα των New York Times, επικαλούμενο έξι ανώτερους αξιωματούχους. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο ανώτατος ηγέτης Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ έχει αναθέσει κεντρικό ρόλο στον Αλί Λαριτζανί, ο οποίος φέρεται να συντονίζει την πολιτική και στρατιωτική προετοιμασία της χώρας, παραγκωνίζοντας σε μεγάλο βαθμό τον πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν.
Σχέδια επιβίωσης και διαδοχής
Κατά το δημοσίευμα, ο Χαμενεΐ έχει δώσει εντολές για πολυεπίπεδα σενάρια διαδοχής σε στρατιωτικές και πολιτικές θέσεις-κλειδιά, ακόμη και σε περίπτωση δολοφονίας του ίδιου ή ανώτατων αξιωματούχων. Έχει ζητήσει από κορυφαία στελέχη να ορίσουν διαδοχικές εναλλακτικές ηγεσίες, διασφαλίζοντας τη συνέχεια της Ισλαμικής Δημοκρατίας υπό συνθήκες πολέμου.
Στον στενό πυρήνα λήψης αποφάσεων φέρονται να συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, ο πρώην αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης Γιαχιά Ραχίμ Σαφάβι και ο πρόεδρος της Βουλής Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, ο οποίος εμφανίζεται ως de facto αναπληρωτής για τη διοίκηση των ενόπλων δυνάμεων σε περίοδο σύρραξης.
Eτοιμότητα
Το Ιράν φέρεται να λειτουργεί με την παραδοχή ότι μια αμερικανική επίθεση είναι πιθανή. Πηγές αναφέρουν ότι έχουν μετακινηθεί εκτοξευτές βαλλιστικών πυραύλων στα δυτικά σύνορα με το Ιράκ — σε απόσταση βολής από το Ισραήλ — καθώς και κατά μήκος των νότιων ακτών στον Περσικό Κόλπο, εντός εμβέλειας αμερικανικών βάσεων.
Παράλληλα, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) και η πολιτοφυλακή Basij προετοιμάζονται για εσωτερική ασφάλεια, με σχέδια ανάπτυξης δυνάμεων σε μεγάλες πόλεις και δημιουργία σημείων ελέγχου για την αποτροπή αναταραχών ή δολιοφθορών.
Πολιτική επόμενης ημέρας
Πέρα από τη στρατιωτική διάσταση, η ιρανική ηγεσία φέρεται να εξετάζει και πολιτικά σενάρια επιβίωσης, σε περίπτωση αποσταθεροποίησης ή κατάρρευσης της ανώτατης ηγεσίας. Σύμφωνα με τους ΝΥΤ, μεταξύ των πιθανών διαχειριστών μιας μεταβατικής περιόδου συγκαταλέγονται ο Λαριτζανί, ο Γκαλιμπάφ και ο πρώην πρόεδρος Χασάν Ρουχανί.
Το δημοσίευμα σκιαγραφεί μια ηγεσία που προετοιμάζεται για το χειρότερο σενάριο: ταυτόχρονη διαχείριση πολέμου και διαδοχής, σε ένα περιβάλλον αυξημένης εσωτερικής πίεσης και διεθνούς έντασης.