Στα πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ για τη σωρευτική αύξηση του δείκτη τιμών καταναλωτή από τον Δεκέμβριο του 2019 έως τον Σεπτέμβριο του 2026 αναφέρθηκε ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα παρουσιάζει χαμηλότερη άνοδο τιμών συγκριτικά με τον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σύμφωνα με ανάρτηση του κ. Σκέρτσου και με βάση τη μηνιαία έκθεση του ΟΟΣΑ που δημοσιεύθηκε στις 6 Νοεμβρίου, τα μέτρα που έχουν ληφθεί στη χώρα συνέβαλαν στη διαχείριση του διεθνούς πληθωριστικού κύματος με μεγαλύτερη επιτυχία σε σχέση με πολλές άλλες χώρες της ΕΕ και του ΟΟΣΑ.
Όπως σημειώνει, η συγκριτική ανάλυση οδηγεί σε δύο βασικά συμπεράσματα. Πρώτον, η αύξηση του κόστους ζωής τα τελευταία χρόνια αποτελεί διεθνές φαινόμενο, με τον σωρευτικό πληθωρισμό να φτάνει το 40,6% στις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ και το 31,1% στις χώρες της ΕΕ.
Δεύτερον, η αύξηση στην Ελλάδα ανέρχεται στο 25,4%, ποσοστό που είναι αισθητά χαμηλότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ και της ΕΕ. Ειδικότερα, 21 από τις 35 χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ και 19 από τα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ κατέγραψαν υψηλότερες αυξήσεις τιμών σε σχέση με την Ελλάδα.
Απαντώντας στην κριτική της αντιπολίτευσης για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, ο υπουργός Επικρατείας αναφέρει παραδείγματα χωρών, όπως η Ισπανία, που καταγράφουν ακόμη μεγαλύτερες σωρευτικές αυξήσεις πληθωρισμού.
Παράλληλα, αναγνωρίζει ότι η συγκριτική εικόνα δεν αναιρεί τις δυσκολίες που βιώνουν τα νοικοκυριά στην καθημερινότητά τους. Ο ίδιος τονίζει πως «γνωρίζουμε ότι αυτή η σύγκριση δεν λύνει το πρόβλημα για το νοικοκυριό που δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα κάθε μήνα με το ενοίκιο, το σούπερ μάρκετ και τα έξοδα των παιδιών».
Ο κ. Σκέρτσος υπογραμμίζει ότι η κυβέρνηση εργάζεται συστηματικά για την ανακούφιση των νοικοκυριών, μέσω αυξήσεων σε μισθούς και συντάξεις, μειώσεων φόρων και στοχευμένων ενισχύσεων, όπως στήριξη στα ενοίκια, βοήθεια σε νέες οικογένειες, ενισχύσεις για καύσιμα και μόνιμα βοηθήματα σε συνταξιούχους και άτομα με αναπηρία.
Τέλος, σημειώνει ότι η πίεση για πολλές οικογένειες παραμένει υψηλή, ενώ η ευθύνη της κυβέρνησης κρίνεται από τη σταθερή ανάπτυξη της οικονομίας, την αύξηση επενδύσεων και απασχόλησης, τη μείωση του δημόσιου χρέους, τη βελτίωση των μισθών και, κυρίως, από το εάν οι πολίτες διαπιστώνουν ουσιαστική διαφορά στο διαθέσιμο εισόδημά τους στο τέλος του μήνα.