Σε υψηλούς τόνους κινήθηκε η αντιπαράθεση μεταξύ του Νίκου Ανδρουλάκη και του Κυριάκου Πιερρακάκη στη Βουλή, με επίκεντρο τα ζητήματα του λαϊκισμού, της διαφθοράς και της διαχείρισης των δημοσίων οικονομικών. Ο κ. Ανδρουλάκης, απαντώντας στον υπουργό Οικονομικών, τόνισε πως η γενιά του έμαθε με οδυνηρό τρόπο το κόστος του πελατειακού κράτους, υπογραμμίζοντας ότι το κόμμα του υπουργού είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στα φαινόμενα αυτά, τα οποία οδήγησαν τη χώρα στα μνημόνια.
Επιπλέον, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επέκρινε την κυβέρνηση για τη στάση της σχετικά με τη μείωση του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά διατροφής, σημειώνοντας πως αρχικά απορρίφθηκε η πρόταση ως ανέφικτη, ενώ τελικά υιοθετήθηκε. Επισήμανε επίσης ότι η διαφορά στο κόστος ανάμεσα στις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για 13ο μισθό και σύνταξη και στις δαπάνες που έχει ήδη πραγματοποιήσει η κυβέρνηση ανέρχεται σε 500 εκατ. ευρώ, διερωτώμενος αν αυτή η διαφορά δικαιολογεί τους χαρακτηρισμούς περί λαϊκισμού.
Σχετικά με το χρηματοδοτικό σκέλος των προτάσεων του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Ανδρουλάκης ανέφερε πως το κόμμα του προτίθεται να περικόψει απευθείας αναθέσεις, «δωράκια» σε κατασκευαστικές εταιρείες και να περιορίσει το πελατειακό κράτος. Παράλληλα, άσκησε κριτική για τα προβλήματα που παρατηρούνται στον αγροτικό τομέα, επισημαίνοντας καθυστερήσεις στις δηλώσεις ΟΣΔΕ και θέτοντας ζητήματα διαφάνειας στον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Η αντιπαράθεση συνεχίστηκε με τον κ. Ανδρουλάκη να κατηγορεί τον υπουργό για το άρθρο 23 του τελευταίου νομοσχεδίου, το οποίο, όπως είπε, επιτρέπει πλειστηριασμούς χωρίς δικαστική απόφαση, επιβαρύνοντας τους δανειολήπτες. Υπογράμμισε δε ότι η πλειοψηφία των άρθρων του νομοσχεδίου αφορούσε κοινοτικές οδηγίες και όχι το ιδιωτικό χρέος, κατηγορώντας την κυβέρνηση για παραπλάνηση.
Τέλος, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκλεισε επισημαίνοντας πως η κυβέρνηση αρνήθηκε να υιοθετήσει την τροπολογία του κόμματος για τα τιμολόγια ρεύματος, υποστηρίζοντας ότι προστατεύει συγκεκριμένους μεγάλους παίκτες της ενέργειας και την ΔΕΗ, σε βάρος των καταναλωτών. Κατέληξε ότι μέτρα με δημοσιονομικό κόστος χαρακτηρίζονται λαϊκισμός, αλλά και όσα δεν έχουν κόστος, όταν πλήττουν τα συμφέροντα των ολιγαρχών, πάλι απορρίπτονται ως λαϊκισμός, καταλογίζοντας διγλωσσία στην κυβέρνηση.