Σε συνέντευξή του στο περιοδικό Geopolitics της εφημερίδας Real News, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας παρουσίασε τη νέα στρατηγική για ένα ολοκληρωμένο αμυντικό σύστημα, τονίζοντας ότι στόχος δεν είναι μόνο η απόκτηση νεότερων οπλικών συστημάτων, αλλά η σύνθεση τεχνολογίας, ανθρώπινου δυναμικού, εγχώριας παραγωγής και επιχειρησιακού σχεδιασμού. Όπως επισήμανε, αυτό αποτελεί τη βάση για το νέο πρόσωπο των Ενόπλων Δυνάμεων που σχεδιάζεται για τα τέλη της δεκαετίας του 2030.
Ο υπουργός αναφέρθηκε στη συμβολή της Ελλάδας σε διεθνείς επιχειρήσεις, επισημαίνοντας τη συμμετοχή στην επιχείρηση «ΑΣΠΙΔΕΣ» για την προστασία της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα και στην επιχείρηση «ΕΙΡΗΝΗ» για το εμπάργκο όπλων στη Λιβύη. Υπογράμμισε επίσης τη διαχρονική παρουσία της χώρας στη σταθερότητα του Λιβάνου μέσω της UNIFIL, όπως και τη συμμετοχή σε ειρηνευτικές αποστολές στο Κόσοβο και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Ειδική αναφορά έγινε στη συμβολή της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot στη Σαουδική Αραβία για την προστασία ενεργειακών υποδομών, ενώ σημείωσε πως η Πολεμική Αεροπορία έχει αναλάβει την επιτήρηση του εναέριου χώρου της Βόρειας Μακεδονίας και του Μαυροβουνίου. Πρόσφατα, η Ελλάδα ενίσχυσε την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη μεταστάθμευση F-16 και φρεγάτας, πρωτοβουλίες που ενισχύουν τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας και τον ρόλο της ως παράγοντα σταθερότητας.
Ο υπουργός τόνισε ότι οι αμυντικές συμφωνίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία βασίζονται σε ισχυρό θεσμικό υπόβαθρο, αμοιβαία συμφέροντα και κοινές αξίες, με την εμβάθυνση να αποτυπώνεται στην απόκτηση προηγμένων οπλικών συστημάτων. Αναφέρθηκε στην επικείμενη ύψωση της ελληνικής σημαίας στη δεύτερη φρεγάτα FDI «ΝΕΑΡΧΟΣ» και στην παραλαβή των πρώτων F-35 σε δύο χρόνια.
Παράλληλα, επισήμανε ότι η Ελλάδα παρακολουθεί στενά τις συνεργασίες των συμμάχων της με χώρες που διατηρούν αναθεωρητικές επιδιώξεις, τονίζοντας πως δεν θα ήταν ευτυχής με την απόκτηση F-35 από την Τουρκία, αν και η Αθήνα δεν μπορεί να υποδείξει στους συμμάχους της την πολιτική εξοπλισμών τους.
Ευρωπαϊκή άμυνα και αμυντική βιομηχανία
Ο υπουργός υπογράμμισε την ανάγκη δημιουργίας μιας πανευρωπαϊκής αμυντικής ικανότητας, επισημαίνοντας ότι οι απειλές δεν προέρχονται μόνο από τον Βορρά, αλλά και από τον Νότο. Τόνισε τη σημασία της ρήτρας αμοιβαίας συνδρομής του άρθρου 42 παράγραφος 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και ανέδειξε τη συμβολή της Ελλάδας στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατιωτικών δυνατοτήτων, όπως η «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας με κοινές προμήθειες, συμπαραγωγές και συνεργασία στην έρευνα. Ο υπουργός σημείωσε ότι η στρατηγική αυτονομία απαιτεί ικανότητα σχεδιασμού, παραγωγής και υποστήριξης εξοπλισμών, ενώ υπογράμμισε την ανάγκη σαφών κανόνων για την προστασία των συμφερόντων όλων των κρατών-μελών.
Υποδομές, κινητικότητα και καινοτομία
Αναφερόμενος στη στρατιωτική κινητικότητα, ο υπουργός τόνισε τη σημασία της αναβάθμισης των ευρωπαϊκών υποδομών, επισημαίνοντας τα υφιστάμενα εμπόδια και την ανάγκη συντονισμένου ευρωπαϊκού σχεδιασμού και επενδύσεων. Η Ελλάδα, όπως εκτίμησε, μπορεί να διαδραματίσει κομβικό ρόλο στην ανάπτυξη υποδομών διττής χρήσης, με συγκεκριμένο παράδειγμα τον στρατηγικό διάδρομο που θα συνδέει τη χώρα με τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τη Μολδαβία.
Στην «Ατζέντα 2030» και τη μετάβαση στην εγχώρια παραγωγή, ο υπουργός ανέφερε ότι η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει. Στόχος είναι η ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων να συνδυάζεται με τεχνολογική ανάπτυξη και δημιουργία θέσεων εργασίας υψηλής εξειδίκευσης. Η χώρα περνά στη λογική «σχεδιάζω, παράγω, συμπαράγω και εξάγω», με παραδείγματα όπως το μη επανδρωμένο σκάφος «ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ» και το σύστημα αντιμετώπισης drones «Κένταυρος».
Επιπλέον, παρουσιάστηκαν οι παραγωγικές υποδομές για μη επανδρωμένα αεροσκάφη, με δυνατότητα παραγωγής έως και 15.000 drones ετησίως έως το 2026. Ο ρόλος του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) χαρακτηρίστηκε καθοριστικός για τη διασύνδεση των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων με την ακαδημαϊκή και βιομηχανική κοινότητα.
Προοπτικές για τις Ένοπλες Δυνάμεις του 2030
Το 2030 προσδιορίστηκε ως κρίσιμο ορόσημο για τις Ένοπλες Δυνάμεις, με στόχο τη δημιουργία τεχνολογικά προηγμένων, ευέλικτων και προσαρμοσμένων στις νέες απειλές μονάδων. Η βαθύτερη αλλαγή αφορά τη δικτυοκεντρική λειτουργία, όπου αισθητήρες, μαχητικά, πλοία, μονάδες ξηράς, drones και δορυφορικές δυνατότητες θα συνδέονται σε κοινό επιχειρησιακό περιβάλλον.
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αναδείχθηκε ως πυρήνας της νέας αμυντικής αρχιτεκτονικής, ενώ έμφαση δίνεται στα αυτόνομα συστήματα, με στόχο η Ελλάδα να καταστεί η ισχυρότερη δύναμη στην ΕΕ στην αξιοποίηση αυτόνομων οχημάτων έως το 2030. Προβλέπεται επίσης ενίσχυση στον κυβερνοχώρο και στο διάστημα μέσω νέων δομών και ενοποίησης λειτουργιών κυβερνοασφάλειας.
Στην τρίτη φάση της νέας δομής, περιλαμβάνεται ορθολογικότερη κατανομή προσωπικού, ισχυρότερες μονάδες, ενσωμάτωση δυνατοτήτων Διαστήματος και Κυβερνοχώρου, καθώς και ένταξη μη επανδρωμένων και αυτόνομων συστημάτων σε όλους τους Κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η στρατηγική που παρουσιάστηκε αποσκοπεί στη δημιουργία ενός ευέλικτου, τεχνολογικά εξελιγμένου και διεθνώς αξιόπιστου αμυντικού συστήματος, με σημαντική εγχώρια προστιθέμενη αξία και ενίσχυση της ελληνικής οικονομίας.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
