Σκληρή απάντηση στον Αλέξη Τσίπρα έδωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, κατηγορώντας τον πρώην πρωθυπουργό ότι αποδίδει στην κυβέρνηση ευθύνη για υποθέσεις παρανομίας. Σύμφωνα με τον κ. Μαρινάκη, οι συγκεκριμένες υποθέσεις αποκαλύπτονται από τις αρμόδιες Αρχές και τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.
Ο κ. Μαρινάκης δήλωσε χαρακτηριστικά: «Θα ήταν διασκεδαστικό, αν δεν ήταν πραγματικά εξοργιστικό, ένας πρώην πρωθυπουργός να επιχειρεί να χρεώσει στην κυβέρνηση υποθέσεις παρανομίας που αποκαλύπτονται από τις αρμόδιες Αρχές επί των ημερών της».
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επέκρινε τον κ. Τσίπρα ότι, αντί να αναγνωρίσει τη λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών, προσπαθεί να εμφανίσει τις αποκαλύψεις ως στοιχείο ενοχής της κυβέρνησης. Όπως τόνισε, «αντί να αναγνωρίσει ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί κάνουν τη δουλειά τους, και μάλιστα όσο ποτέ στο παρελθόν, επιχειρεί με έναν ακραία γκεμπελικό τρόπο να παρουσιάσει την αποκάλυψη της παρανομίας ως απόδειξη κυβερνητικής ενοχής».
Αναφερόμενος στη λειτουργία της Δικαιοσύνης, ο κ. Μαρινάκης υπογράμμισε ότι «σε μια Δημοκρατία, για κάθε δικαστική υπόθεση τον τελευταίο λόγο έχει πάντα η Δικαιοσύνη». Παράλληλα, άσκησε κριτική στην περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, επισημαίνοντας πως «η μόνη εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα υπήρξε επί ημερών του κυρίου Τσίπρα, όπου τον τελευταίο λόγο τον είχε εκείνος και τα "παρα-υπουργεία" δικαιοσύνης».
Επιπλέον, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατηγόρησε την κυβέρνηση Τσίπρα για τις νομοθετικές επιλογές της στην ποινική πολιτική, υποστηρίζοντας ότι «με τα δικά του νομοθετήματα άνοιξε ο δρόμος για την πρόωρη αποφυλάκιση του βαρέως εγκλήματος της χώρας».
Τέλος, ο κ. Μαρινάκης σχολίασε και τις κινηματογραφικές αναφορές του πρώην πρωθυπουργού, σημειώνοντας πως «μιας και η (σύντομη) συγγραφική του καριέρα δεν βοήθησε στο rebranding, με χαρά βλέπουμε ότι ο κύριος Τσίπρας ξεκινά μια νέα διαδρομή ως κριτικός κινηματογράφου». Κλείνοντας, ανέφερε πως «επειδή ο πρώην πρωθυπουργός αρέσκεται να μπερδεύει τον κινηματογράφο με την πραγματική ζωή, υπάρχουν και άλλες ταινίες να του θυμίζουν τα πολιτικά του πεπραγμένα», παραπέμποντας στην ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο».