Στη συνεδρίαση της επιτροπής Πολιτισμού, Επιστημών, Παιδείας και Μέσων Ενημέρωσης της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Παρίσι, ο πρώην πρωθυπουργός και βουλευτής Αχαΐας του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, πραγματοποίησε παρέμβαση με επίκεντρο την Αχαΐα. Κατά την παρέμβασή του, ανέδειξε την περιοχή ως χαρακτηριστικό παράδειγμα των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι αγροτικές περιοχές της Ευρώπης, εστιάζοντας στη σύνδεση της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς με την ερήμωση της υπαίθρου, την κοινωνική συνοχή και την αναγκαιότητα διατήρησης ζωντανών τοπικών κοινωνιών.
Ο Γιώργος Παπανδρέου υπογράμμισε πως η Αχαΐα αποτέλεσε ένα από τα πρώτα πειράματα ομοσπονδιακής διακυβέρνησης στην Ευρώπη, με την Αχαϊκή Συμπολιτεία να λειτουργεί ως πρότυπο πόλεων που διατηρούσαν την αυτονομία τους και συναποφάσιζαν για τα κοινά. Όπως ανέφερε, «είκοσι τρεις αιώνες αργότερα, αυτό ακριβώς ζητούμε. Ισχυρούς τόπους μέσα σε ένα ισχυρό σύνολο». Σημείωσε ότι η σημερινή Αχαΐα αποτελεί μικρογραφία της Ευρώπης, με ορεινές κοινότητες, εύφορες πεδιάδες, παράκτιες περιοχές και την Πάτρα ως πανεπιστημιακή πόλη και πύλη προς την Ιταλία.
Παράλληλα, επεσήμανε ότι ο νομός βιώνει τόσο την αστική πίεση όσο και τη σιωπή της ερημωμένης υπαίθρου, τονίζοντας πως «μία ενιαία συνταγή δεν αρκεί» και ότι οι λύσεις πρέπει να ξεκινούν από τον ίδιο τον τόπο. Στην ομιλία του, ο πρώην πρωθυπουργός στάθηκε στη σημασία των δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, επισημαίνοντας ότι δεν πρέπει να σταματούν «εκεί που τελειώνει η άσφαλτος». Παράλληλα, αναφέρθηκε στην ανάγκη ουσιαστικής μεταβίβασης πόρων στις τοπικές κοινωνίες, ώστε η επικουρικότητα να μην αποτελεί απλώς μεταβίβαση ευθυνών.
Ο Γιώργος Παπανδρέου αναφέρθηκε στους ανθρώπους της υπαίθρου, επισημαίνοντας το ρόλο των ηλικιωμένων ως φορέων γνώσης και πολιτισμού, των γονέων που χρειάζονται στήριξη, των νέων αγροτών και εργαζομένων εξ αποστάσεως, αλλά και των μεταναστών εργατών γης που στηρίζουν την παραγωγή στη Δυτική Αχαΐα. Υπογράμμισε την ανάγκη για αξιοπρεπή στέγαση και ένταξη των μεταναστών, αποφεύγοντας την αορατότητα.
Τοπικά σχέδια δράσης και συμμετοχική ανάπτυξη
Στην ομιλία του, ο πρώην πρωθυπουργός τόνισε ότι απαιτείται μετάβαση από τα οριζόντια μέτρα σε τοπικά σχέδια με συγκεκριμένους στόχους, ενώ κάθε δημόσια πολιτική θα πρέπει να ελέγχεται εκ των προτέρων ως προς τις επιπτώσεις της στην ύπαιθρο. Πρότεινε τη χαρτογράφηση των αναγκών, δεξιοτήτων, φυσικών πόρων και εμποδίων κάθε περιοχής σε συνεργασία με τους κατοίκους, καθώς και την αποκέντρωση του εκπαιδευτικού σχεδιασμού ώστε να συνδέεται με τις τοπικές ανάγκες και θέσεις εργασίας.
Τέλος, υπογράμμισε την ανάγκη συντονισμού όλων των φορέων – δήμων, περιφερειών, εθνικής κυβέρνησης, πανεπιστημίων, σχολείων, παραγωγών, συνεταιρισμών και κοινωνίας των πολιτών – στο αναπτυξιακό τραπέζι. Ο Γιώργος Παπανδρέου κατέληξε ότι η αναζωογόνηση της υπαίθρου είναι οικονομική, κοινωνική και δημοκρατική υπόθεση, σημειώνοντας πως δεν αρκεί η ανάπτυξη για τους ανθρώπους, αλλά απαιτείται ανάπτυξη με τους ανθρώπους και για τον τόπο τους.