Τη σημασία που έχει η θεσμοθέτηση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό ως βασικού εργαλείου εθνικού σχεδιασμού για τον τουριστικό κλάδο επισημαίνει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων (ΠΟΞ), σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση. Παράλληλα, η ΠΟΞ εκφράζει την ανησυχία της σχετικά με το γεγονός ότι αρκετές βασικές προβλέψεις του Πλαισίου βασίζονται σε οριζόντιους περιορισμούς, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε τουριστικού προορισμού.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, «ρυθμίσεις όπως προκαθορισμένα όρια δυναμικότητας και πρόσθετες γραφειοκρατικές διαδικασίες δημιουργούν εμπόδια στην ανάπτυξη, αυξάνοντας τη γραφειοκρατία, το κόστος και την επενδυτική αβεβαιότητα ακόμη και για μικρές ξενοδοχειακές επιχειρήσεις χωρίς να τεκμηριώνεται επαρκώς η αποτελεσματικότητά τους». Η ΠΟΞ τονίζει ότι ιδιαίτερα προβληματικός είναι ο καθορισμός οριζόντιων ορίων κλινών, καθώς αυτά ορίζονται χωρίς αντικειμενικά κριτήρια που να ανταποκρίνονται στα πραγματικά δεδομένα κάθε περιοχής.
Η εφαρμογή τέτοιων μέτρων, σύμφωνα με την Ομοσπονδία, ενδέχεται να οδηγήσει σε σημαντικές αρνητικές συνέπειες, όπως απαξίωση ιδιοκτησιών, κατάτμηση της γης, αύξηση της δομημένης επιφάνειας, επιβάρυνση του τοπίου, περιορισμό οικονομιών κλίμακας και υπονόμευση της βιωσιμότητας των τουριστικών μονάδων.
Επιπλέον, η ΠΟΞ επισημαίνει ότι υπάρχει σαφής ασυμμετρία μεταξύ της ρύθμισης της ξενοδοχειακής δραστηριότητας και της βραχυχρόνιας μίσθωσης. «Ενώ για τις νόμιμα αδειοδοτημένες ξενοδοχειακές μονάδες προβλέπονται συγκεκριμένοι και δεσμευτικοί περιορισμοί, για τη βραχυχρόνια μίσθωση το πλαίσιο περιορίζεται σε γενικές και αόριστες αναφορές, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα και συγκεκριμένα μέτρα εφαρμογής. Δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματικός χωρικός σχεδιασμός όταν μια δραστηριότητα που ασκεί ολοένα μεγαλύτερη πίεση στους προορισμούς αντιμετωπίζεται χωρίς ξεκάθαρους κανόνες και υποχρεώσεις», σημειώνεται χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με την ΠΟΞ, «η βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη δεν επιτυγχάνεται μέσα από περισσότερους περιορισμούς, αλλά μέσα από επενδύσεις σε κρίσιμες υποδομές: Νερό, ενέργεια, διαχείριση αποβλήτων, μεταφορές. Η φέρουσα ικανότητα κάθε προορισμού πρέπει να αντιμετωπίζεται ως δυναμικό μέγεθος, το οποίο προσαρμόζεται στις πραγματικές συνθήκες και ανάγκες της κάθε περιοχής, και όχι ως στατικός, ενιαίος κανόνας. Ένα χωροταξικό πλαίσιο που περιορίζεται στην επιβολή ορίων, χωρίς να δημιουργεί ταυτόχρονα τις προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση των πραγματικών προβλημάτων, δεν προσφέρει λύσεις. Απλώς μεταθέτει τις ευθύνες και αναβάλλει τις αναγκαίες παρεμβάσεις».