Τη σημασία του προγράμματος πρώιμης παρέμβασης για παιδιά με αναπηρία ανέδειξε η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου, κατά την ομιλία της στην ολομέλεια της Βουλής, στη συζήτηση του νομοσχεδίου για τον Προσωπικό Βοηθό ΑμεΑ. Η υπουργός αναφέρθηκε σε παράδειγμα μητέρας από τα Ιωάννινα, της οποίας το παιδί συμμετείχε στο πιλοτικό πρόγραμμα πρώιμης παιδικής παρέμβασης της ΕΛΕΠΑΠ.
«Η μητέρα του Γιάννη μας μίλησε για το επιστημονικό θαύμα της πρώιμης παιδικής παρέμβασης. Είδε το Γιάννη, από εκεί που δεν μιλούσε να μπορεί να μιλάει, να εκφράζεται, να δείχνει και τι του αρέσει και τι τον ενοχλεί, να μπορεί να κοινωνικοποιείται με άλλα παιδιά έως και να παίζει μπάλα μαζί με κάποια από αυτά. Και είδε έναν Γιάννη ο οποίος ήταν τελείως διαφορετικός από τον Γιάννη για τον οποίο αγωνιούσε, και δεν ήξερε τι θέλει και τι δεν θέλει το παιδί της. Στη μητέρα του Γιάννη θα ήθελα να πείτε, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, ότι το θαύμα, που μου είπε η ίδια, της πρώιμης παρέμβασης, δεν είναι ούτε "πρώιμη" ούτε "παρέμβαση". Να το πείτε στο 90% των γονιών που αξιολόγησαν ως πολύ θετικό το πρόγραμμα… Ότι "εμείς θα το καταψηφίσουμε"».
Δίνοντας προσωπικό τόνο στην ομιλία της, η κ. Μιχαηλίδου υπογράμμισε: «Είμαι 38 ετών και έχω ένα παιδί 15 μηνών. Το 2018, αν ήμουν 38 ετών και είχα ένα παιδί 15 μηνών και είχα αναπηρία, θα ήμουν μόνη. Ξέρετε τι θα είχα; Θα είχα μόνο ένα επίδομα. Το 2026, είμαι 38 ετών, έχω ένα παιδί 15 μηνών και αν είχα αναπηρία, θα είχα τον δικό μου προσωπικό βοηθό, θα είχα μια κάρτα αναπηρίας που μαζί με τον προσωπικό μου βοηθό θα με άφηνε να πάω έξω, να δουλέψω, να κοινωνικοποιηθώ, να πιω ένα καφέ, να δω μια θεατρική παράσταση. Θα με άφηνε ένα κράτος να λάβω έως και 800 ευρώ το μήνα για το παιδί μου σε πρώιμη παιδική παρέμβαση, κάτι το οποίο δεν θα είχα καν ονειρευτεί, ότι μπορεί μια πολιτεία να μου το παρέχει αυτό το πράγμα. Θα είχα ένα πρόγραμμα προσβασιμότητας, το οποίο θα ήξερα ότι δεν θα πρέπει κάθε μήνα να αποταμιεύω και 100 ευρώ από το επίδομά μου, έτσι ώστε μετά από 10 χρόνια να μπορέσω να κατεβάσω τον ηλεκτρολογικό μου πίνακα πιο κάτω, γιατί αυτή τη στιγμή ο ηλεκτρολογικός μου πίνακας είναι πάνω και εγώ είμαι σε αμαξίδιο και δεν μπορώ να ανάψω το θερμοσίφωνο».
Όπως τόνισε η υπουργός, «σε κάποια χρόνια από τώρα, τα εμβληματικά για εμάς προγράμματα της πρώιμης παιδικής παρέμβασης και του προσωπικού βοηθού, θα είναι ακόμα καλύτερα. Όπως καλύτερα είναι και τα καθολικά των πρώτων ετών, σε σχέση με τα πιλοτικά. Αυτό που κρατώ όμως είναι ότι τα προγράμματα αυτά ήρθαν για να μείνουν».
Η κ. Μιχαηλίδου κατέληξε επισημαίνοντας πως τα προγράμματα αυτά παραμένουν επ’ ωφελεία ενός κόσμου που δεν είναι πια αόρατος, ενός κόσμου που η κυβέρνηση «τον βρίσκει, του μιλάει, τον ακούει, τον βλέπει και συνδιαμορφώνει με αυτόν την καθημερινότητά του».
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
