Τη διαμόρφωση ενός εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης με τεχνοκρατικό και κοινωνικά δίκαιο χαρακτήρα, που θα θέτει στο επίκεντρο την ανθεκτικότητα των υποδομών, τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, την επιτάχυνση των δημοσίων έργων, την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης και τη βιώσιμη κινητικότητα, αναδεικνύει σε συνέντευξή του ο πρόεδρος της Αντιπροσωπείας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΕΕ), επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Μήλης.
Ο κ. Μήλης ασκεί κριτική για καθυστερήσεις στον σχεδιασμό και την υλοποίηση κρίσιμων παρεμβάσεων, επισημαίνοντας ότι η χώρα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές ελλείψεις στην αντιπλημμυρική προστασία, τη συντήρηση υποδομών και τον χωροταξικό σχεδιασμό.
Παράλληλα, παρουσιάζει προτάσεις για την αξιοποίηση νέων τεχνολογιών, την ενίσχυση των πολεοδομικών υπηρεσιών, την αύξηση της προσφοράς κατοικιών και τη βελτίωση των δημόσιων συγκοινωνιών.
Αναφερόμενος στην αποκατάσταση των υποδομών στη Θεσσαλία, τρία χρόνια μετά την κακοκαιρία Daniel, ο πρόεδρος της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ εκτιμά πως η πρόοδος είναι εξαιρετικά περιορισμένη, με σημαντικές καθυστερήσεις.
Παρά τις ανθρώπινες απώλειες και τις εκτεταμένες καταστροφές, υποστηρίζει ότι η κεντρική διοίκηση δεν αξιοποίησε επαρκώς τα διδάγματα της καταστροφής. Επικαλείται στοιχεία που δείχνουν πως το 2023 ο δείκτης ετοιμότητας της χώρας απέναντι σε ακραία καιρικά φαινόμενα ήταν στο 14%, ενώ τρία χρόνια μετά έφτασε μόλις στο 40%.
Τα δεδομένα αυτά, σύμφωνα με τον κ. Μήλη, συνιστούν ομολογία αποτυχίας στον επιτελικό σχεδιασμό και στον συντονισμό των αρμόδιων φορέων. Διεθνείς εμπειρογνώμονες έχουν καταγράψει ανεπαρκή συστήματα διαχείρισης και εγκαταλελειμμένες ή ημιτελείς υποδομές. Επισημαίνει ότι η αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων πρέπει να αξιολογείται με μετρήσιμα δεδομένα και όχι με επικοινωνιακούς όρους, θεωρώντας ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποτυγχάνει να εφαρμόσει τις απαιτούμενες λύσεις.
Για την αντιπλημμυρική θωράκιση της Αττικής, σημειώνει ότι το υφιστάμενο δίκτυο βασίστηκε σε παλαιά υδρολογικά δεδομένα και ολοκληρώθηκε το 2004, με αποτέλεσμα να παραμένει εκτεθειμένος ο αστικός ιστός σε πλημμυρικούς κινδύνους. Ιδιαίτερα για τον Κηφισό, εκτιμά πως απαιτείται τουλάχιστον μία δεκαετία για την ολοκλήρωση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου παρέμβασης, ενώ κρίσιμα έργα παραμένουν στάσιμα λόγω μη δημοπράτησης ή έλλειψης χρηματοδότησης.
Δημόσια έργα και διαχείριση υδάτινων πόρων
Στο πεδίο των δημοσίων έργων, ο κ. Μήλης εντοπίζει τις διαχρονικές καθυστερήσεις και υπερβάσεις προϋπολογισμών σε σοβαρές αδυναμίες διοικητικού σχεδιασμού, με αρνητικές συνέπειες για το δημόσιο συμφέρον. Ως παράδειγμα αναφέρει τη διαχείριση των υδάτινων πόρων στη Φθιώτιδα, όπου παρά το υψηλό ποσοστό υδατικού διαμερίσματος, το νερό καθίσταται σπάνιο αγαθό λόγω ελλιπούς αξιοποίησης.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του φράγματος στο Μπουγάζι Δομοκού, που παραμένει ανενεργό από το 2007, και του υδρευτικού φράγματος στο Νεοχώρι Δομοκού, όπου το κόστος σχεδόν διπλασιάστηκε χωρίς να ολοκληρωθεί το έργο. Παράλληλα, η ανεξέλεγκτη χωροθέτηση φωτοβολταϊκών πάρκων δημιουργεί επιπλέον εμπόδια στις δημόσιες υδρευτικές παρεμβάσεις.
Ο πρόεδρος της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ υποστηρίζει ότι η πράσινη μετάβαση απαιτεί ολοκληρωμένο σχεδιασμό, ειδικά όταν οι επενδύσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας έρχονται σε σύγκρουση με σημαντικά δημόσια έργα. Προτάσσει την άμεση εφαρμογή του Εθνικού Μητρώου Υποδομών, που έχει ψηφιστεί εδώ και τρία χρόνια αλλά δεν έχει τεθεί σε λειτουργία, τονίζοντας τα προβλήματα καταγραφής και λογοδοσίας που προκύπτουν από αυτή την απουσία.
Ζητά την αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών στη διαχείριση των υδάτινων πόρων, όπως τη δημιουργία ψηφιακού μητρώου γεωτρήσεων, την εγκατάσταση συστημάτων τηλεμετρίας σε αρδευτικά και υδρευτικά δίκτυα και την κατασκευή μικρών ταμιευτήρων ορεινής ανάσχεσης με χρήση γεωχωρικών δεδομένων. Αυτές οι παρεμβάσεις, κατά τον ίδιο, είναι βασικές για την προστασία της αγροτικής παραγωγής και τη βιωσιμότητα του πρωτογενούς τομέα.
Ταμείο Ανάκαμψης, στεγαστική κρίση και βιώσιμη κινητικότητα
Σχετικά με το Ταμείο Ανάκαμψης, ο κ. Μήλης το χαρακτηρίζει ιστορική ευκαιρία για τον εκσυγχρονισμό της χώρας, εκφράζοντας ανησυχία για τον κίνδυνο απορρόφησης των πόρων χωρίς αναπτυξιακό αποτέλεσμα. Αναφέρει ενδεικτικά τη χρηματοδότηση 220 Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων ταυτόχρονα, ενώ παραδοσιακά θεσμοθετούνταν μόλις 10-15 μελέτες ανά εικοσαετία, γεγονός που εγκυμονεί κινδύνους μη υλοποίησης λόγω έλλειψης ενίσχυσης των υπηρεσιών.
Επικριτικός εμφανίζεται και για το νέο Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό, το οποίο χαρακτηρίζει ευάλωτο σε ακύρωση λόγω αντικρουόμενων ρυθμίσεων. Για την αναδιοργάνωση των Υπηρεσιών Δόμησης, προτείνει διατήρηση των πολεοδομικών υπηρεσιών στους μεγάλους δήμους και σύσταση κοινών υπηρεσιών ανά περιφερειακή ενότητα για τους μικρότερους, στελεχωμένες με μόνιμο προσωπικό και σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία.
Στο μέτωπο της στεγαστικής κρίσης, ο κ. Μήλης ασκεί κριτική στην κυβερνητική πολιτική που εστιάζει στην ενίσχυση της ζήτησης, χωρίς αντίστοιχα μέτρα για την αύξηση της προσφοράς κατοικιών. Υπογραμμίζει ότι οι Έλληνες δαπανούν σχεδόν το 40% του εισοδήματός τους για στέγαση, με τα ενοίκια να έχουν αυξηθεί έως και 50%, ενώ η μέση ηλικία ανεξαρτητοποίησης των νέων φτάνει τα 30,7 έτη.
Απορρίπτει προτάσεις για προσθήκη επιπλέον ορόφων σε παλαιές πολυκατοικίες, προκρίνοντας την οργανωμένη οριζόντια ανάπτυξη των πόλεων με διάθεση νέας οικοδομήσιμης γης και ανάπτυξη απαραίτητων υποδομών. Ειδικά για το Λεκανοπέδιο Αττικής, τονίζει τη σημασία σύνδεσης της επέκτασης του αστικού ιστού με την ανάπτυξη μέσων σταθερής τροχιάς.
Προτείνει τη δημιουργία τράπεζας κοινωνικής κατοικίας, κίνητρα για επαναφορά κλειστών διαμερισμάτων στην αγορά και εργαλεία για την αξιοποίηση εγκαταλελειμμένων και διατηρητέων κτιρίων από τους δήμους, ώστε να αυξηθεί το διαθέσιμο στεγαστικό απόθεμα και να διευκολυνθεί η πρόσβαση σε προσιτή κατοικία.
Όσον αφορά τη βιώσιμη κινητικότητα και το κυκλοφοριακό της Αττικής, ο κ. Μήλης τονίζει ότι απαιτούνται συγκεκριμένες τεχνικές και συγκοινωνιακές παρεμβάσεις, με αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών και Τεχνητής Νοημοσύνης. Υπογραμμίζει την ανάγκη για ενιαίο σύστημα δυναμικής διαχείρισης φωτεινής σηματοδότησης και προτείνει σημεία άμεσης επέμβασης στον Κηφισό για ταχύτερη διαχείριση περιστατικών.
Εισηγείται συστήματα ελέγχου εισόδων στον αυτοκινητόδρομο, μεταβλητά όρια ταχύτητας και ευέλικτα ωράρια για επιχειρήσεις και δημόσιες υπηρεσίες. Προτείνει επίσης τη λειτουργία δωρεάν διαδημοτικών σχολικών λεωφορείων για τον περιορισμό της χρήσης ιδιωτικών οχημάτων στις ώρες αιχμής.
Σημειώνει ότι η διαρκής διαπλάτυνση οδικών αξόνων δεν αποτελεί μακροπρόθεσμη λύση, καθώς οδηγεί σε αύξηση της κυκλοφοριακής ζήτησης. Αντί για φαρδύτερους δρόμους, προτείνει ανισόπεδους κόμβους και ουσιαστική αναβάθμιση των δημόσιων συγκοινωνιών. Η αποκατάσταση της αξιοπιστίας των μέσων μαζικής μεταφοράς είναι, σύμφωνα με τον ίδιο, βασική προϋπόθεση για τη μείωση της εξάρτησης από το ιδιωτικό αυτοκίνητο, τονίζοντας πως η Αθήνα χρειάζεται 3.000 λεωφορεία, ενώ σήμερα λειτουργούν μόλις 1.100.
Εθνικό σχέδιο με τεχνοκρατικό και κοινωνικό προσανατολισμό
Συνοψίζοντας, ο πρόεδρος της Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ υπογραμμίζει ότι η ανθεκτικότητα των υποδομών και η βιωσιμότητα των ελληνικών πόλεων απαιτούν συνολικό επανασχεδιασμό δημόσιων πολιτικών, με σαφείς προτεραιότητες, επιστημονική τεκμηρίωση, επαρκή χρηματοδότηση και αποτελεσματικούς μηχανισμούς υλοποίησης.
Τονίζει ότι οι αποσπασματικές εξαγγελίες και οι επικοινωνιακές παρεμβάσεις δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση των συσσωρευμένων προβλημάτων σε υποδομές, φυσικούς πόρους, στέγαση και μεταφορές. Αντιθέτως, επισημαίνει την ανάγκη για ένα συνεκτικό, τεχνοκρατικό και κοινωνικά δίκαιο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης, στην κατεύθυνση που επεξεργάζεται η Δημοκρατική παράταξη.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
