Στη διπλωματική εργασία της απόφοιτης του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών ΑΠΘ Ελένης Γερούση, με επιβλέπουσα την αναπληρώτρια καθηγήτρια Αντιγόνη Ζαφειράκου, παρουσιάζονται λύσεις βασισμένες στη φύση για την αντιμετώπιση της αστικής πλημμύρας, με επίκεντρο την οδό Εθνικής Αμύνης στη Θεσσαλονίκη. Η συγκεκριμένη οδός, χαραγμένη στην παλιά κοίτη του ρέματος Αγίου Παύλου-Ευαγγελίστριας και καταλήγοντας στον Θερμαϊκό κόλπο, αντιμετωπίζει έντονο πρόβλημα πλημμυρών λόγω της υψηλής στεγανοποίησης του εδάφους και του ποσοστού αδιαπέρατων επιφανειών που φτάνει το 94,29%.
Η εργασία διερευνά την εφαρμογή Λύσεων Βασισμένων στη Φύση (NbS - Nature-based Solutions) στην οδό Εθνικής Αμύνης, αξιολογώντας τέσσερα σενάρια απορροής ομβρίων υδάτων. Τα σενάρια περιλαμβάνουν την υφιστάμενη κατάσταση, την εγκατάσταση Κήπων Βροχής σε διαθέσιμους χώρους, την τοποθέτηση Φυτεμένων Συστημάτων Βιοσυγκράτησης σε θέσεις στάθμευσης και τον συνδυασμό των δύο, υπό διάφορες συνθήκες βροχόπτωσης.
Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι οι Κήποι Βροχής υπερτερούν στη μείωση της παροχής αιχμής, ενώ τα Φυτεμένα Συστήματα Βιοσυγκράτησης συμβάλλουν στη σταθερή μείωση του επιφανειακού όγκου απορροής και στη βελτίωση της ποιότητας των ομβρίων υδάτων. Ο συνδυασμός των δύο λύσεων αποδείχθηκε η πιο αποτελεσματική στρατηγική, επιτυγχάνοντας σχεδόν υποδιπλασιασμό της απορροής σε σενάρια μεγάλης έντασης, αν και η αποδοτικότητα μειώνεται υπό συνθήκες ακραίας έντασης.
Οι «Κήποι Βροχής (Rain Gardens)» αποτελούν δημόσιους χώρους πρασίνου σε ανεκμετάλλευτες αστικές εκτάσεις και συμβάλλουν στη συλλογή και φιλτράρισμα των ομβρίων υδάτων. Τα Φυτεμένα Συστήματα Βιοσυγκράτησης (Bioretention Cells) είναι ρηχές κοιλότητες βλάστησης τοποθετημένες κατά μήκος οδών και σε χώρους στάθμευσης, προσφέροντας διήθηση των υδάτων.
Σύμφωνα με τη μελέτη, η εφαρμογή Κήπων Βροχής μπορεί να μειώσει την επιφανειακή απορροή έως και 39,84%, τα φυτεμένα Συστήματα Βιοσυγκράτησης έως και 26,41%, ενώ ο συνδυασμός των NbS οδηγεί σε μείωση έως και 52%, ενισχύοντας σημαντικά την αντιπλημμυρική προστασία σε πυκνοδομημένες αστικές περιοχές.
Όπως επισημαίνεται, «Η περίπτωση της οδού Εθνικής Αμύνης καταδεικνύει ότι παρόμοιοι υπογειοποιημένοι οδικοί άξονες αποτελούν στρατηγικές χωρικές ενότητες για την εφαρμογή Λύσεων Βασισμένων στη Φύση σε κλίμακα πόλης, πέραν της μεμονωμένης οδικής παρέμβασης».
Η εργασία παρουσιάστηκε στο 2ο Επιστημονικό Συνέδριο Χωρικού Σχεδιασμού και Ανάπτυξης, με τίτλο «Ανθεκτικότητα Πόλεων και Περιφερειών», που διοργανώνεται από το Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας και Ανάπτυξης της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου και ξεκίνησε σήμερα στο ΚΕΔΕΑ του Αριστοτελείου.