Ο τομέας υγείας απασχολεί πάνω από 10% των εργαζομένων στη Θεσσαλονίκη

Οι παγκόσμιες τάσεις που διαμορφώνουν το τοπίο στον τομέα της υγείας, όπως η γήρανση του πληθυσμού, η κλιματική αλλαγή, η άνοδος των μη μεταδοτικών νοσημάτων και η ραγδαία ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης, αναδεικνύουν την ανάγκη για στρατηγική προσαρμογή των συστημάτων υγείας. Ο τομέας της υγείας απασχολεί πλέον πάνω από το 10% του συνολικού εργατικού δυναμικού στις περισσότερες χώρες, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε ο καθηγητής Πολιτικής Υγείας και κάτοχος της έδρας Cheng Yong Loo King London School of Economics and Political Science, Ηλίας Μόσιαλος, κατά την ομιλία του στη Θεσσαλονίκη.

Στην ομιλία του με τίτλο «Το Εθνικό Σύστημα Υγείας στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης: Προς μία στρατηγική προσαρμογής», στο πλαίσιο της τελετής αναγόρευσής του σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Βιοϊατρικών Επιστημών του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος, ο κ. Μόσιαλος ανέφερε ότι πολλές ανεπτυγμένες χώρες δαπανούν πλέον πάνω από 8% του ΑΕΠ για την υγεία, έναντι 6% τη δεκαετία του 1980.

Επισημαίνοντας τις παγκόσμιες προκλήσεις, ανέφερε πως «τα συστήματα υγείας περιορίζονται από την έλλειψη στρωματοποίησης του κινδύνου». Υπογράμμισε τη σημασία της χρήσης εργαλείων εκτίμησης κινδύνου για τον εντοπισμό και την προτεραιοποίηση ασθενών υψηλότερου κινδύνου, καθώς αυτοί αντιστοιχούν στο μεγαλύτερο μέρος του κόστους των συστημάτων υγείας. Η βελτίωση της κατανομής των πόρων και της παροχής υπηρεσιών απαιτεί επανασχεδιασμό στη διαχείριση και φροντίδα των ασθενών, αλλά και στον τρόπο αποζημίωσης γιατρών και νοσοκομείων.

Σε ό,τι αφορά τον ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης, ο κ. Μόσιαλος τόνισε την ανάγκη να τεθούν σαφείς υποχρεώσεις στους αλγορίθμους, όπως να δηλώνουν με τι εκπαιδεύτηκαν και τι μεγιστοποιούν, να έχουν νομική υποχρέωση απέναντι στο συμφέρον του ασθενούς και να δοκιμάζονται όπως τα φάρμακα, πριν και μετά την κυκλοφορία τους.

Ο καθηγητής υπογράμμισε ότι «η ακαδημαϊκή ιατρική δεν είναι θεατής», επισημαίνοντας τη σημασία της διαφάνειας, της μελέτης και της διδασκαλίας για την αμφισβήτηση των αλγορίθμων. Τόνισε πως το ΕΣΥ στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης χρειάζεται ενιαίο πλαίσιο συλλογής και διαλειτουργικότητας δεδομένων, ισχυρή αναλυτική ικανότητα και σαφείς κανόνες για την ΤΝ, με διαφάνεια, λογοδοσία και αξιολόγηση.

Η αναγνώριση του Ηλία Μόσιαλου και το επιστημονικό του έργο

Ο πρύτανης του ΔΙΠΑΕ, καθ. Σταμάτης Αγγελόπουλος, χαρακτήρισε τον κ. Μόσιαλο ως προσωπικότητα παγκόσμιας εμβέλειας και πρωτοπόρο στην επιστημονική έρευνα, την οικονομία της υγείας και τη χάραξη δημόσιων πολιτικών. Τόνισε πως η ανακήρυξη του καθηγητή σε Επίτιμο Διδάκτορα αποτελεί έμπρακτη αναγνώριση της πολυετούς επιστημονικής του διαδρομής και του ανεξίτηλου αποτυπώματος που έχει αφήσει στη δημόσια υγεία και τη στρατηγική διαχείριση κρίσεων.

Ο Ηλίας Μόσιαλος είναι Καθηγητής Πολιτικής Υγείας, κάτοχος της έδρας Cheng Yong Loo King στο LSE και διευθύνει το LSE Health, ένα από τα μεγαλύτερα ερευνητικά κέντρα του ιδρύματος. Είναι συν-διευθυντής του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τα Συστήματα και τις Πολιτικές Υγείας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και έχει διατελέσει Καθηγητής Διοίκησης Υπηρεσιών Υγείας στην Ιατρική Σχολή του Imperial College London (2014-2023).

Το ερευνητικό του έργο επικεντρώνεται στα συστήματα και τις πολιτικές υγείας, με έμφαση στη δημόσια υγεία, τη χρηματοδότηση, την προσβασιμότητα και την ποιότητα των υπηρεσιών. Εργάστηκε επίσης στη βελτιστοποίηση της φαρμακευτικής πολιτικής, την αντιμετώπιση της μικροβιακής αντοχής και τη φροντίδα του καρκίνου, ενώ ανέπτυξε το κίνητρο Options Market for Antibiotics για την προώθηση της καινοτομίας στα αντιβιοτικά.

Ο κ. Μόσιαλος έχει τιμηθεί με σειρά διακρίσεων, μεταξύ των οποίων το Βραβείο της Βασίλισσας Ελισάβετ ΙΙ για την Ανώτερη Εκπαίδευση (2009), το Μετάλλιο Andrija Stampar (2010), το Baxter Award της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Διοίκησης Υγείας (2002, 2007), ενώ το βιβλίο του Challenges to Tackling Antimicrobial Resistance αναγνωρίστηκε ως Outstanding Academic Title το 2021. Το 2022, τιμήθηκε με το Helen Clark Award για τη συμβολή του στην έρευνα της φαρμακευτικής πολιτικής.