Μια ενδιαφέρουσα μετάλλαξη συντελείται τα τελευταία χρόνια στα γραφεία επικοινωνίας.
Το παραδοσιακό δελτίο Τύπου, που κάποτε περιοριζόταν στα γεγονότα, στα στοιχεία και στις δηλώσεις της διοίκησης, συνοδεύεται όλο και συχνότερα από έτοιμο δημοσίευμα προς χρήση: με τίτλο, υπότιτλο, lead, ενδιάμεσους τίτλους και συμπέρασμα.
Το χθεσινό «note to editors» της ΕΚΤΕΡ είναι χαρακτηριστικό.
Ένας εταιρικός διθύραμβος που ξεκινά με «υπάρχουν εταιρείες που μεγαλώνουν επειδή τις παρασύρει η αγορά. Και υπάρχουν εταιρείες που μεγαλώνουν επειδή το επέλεξαν, το σχεδίασαν και το εκτέλεσαν. Η ΕΚΤΕΡ ανήκει στη δεύτερη κατηγορία...» και συνεχίζει με εκφράσεις όπως «ο κύκλος εργασιών εκτοξεύτηκε…», «ταμεία γεμάτα, ισολογισμός θωρακισμένος», «η εταιρεία δεν φούσκωσε· μεγάλωσε», τα οικονομικά διαθέσιμα είναι «πολεμοφόδια», η εταιρεία διαθέτει «δομικό πλεονέκτημα» κ.ο.κ.
Ο λυρισμός θα είχε μικρότερη σημασία αν επρόκειτο για διαφημιστικό κείμενο. Εδώ όμως μιλάμε για ενημερωτικό σημείωμα προς δημοσιογράφους για τα αποτελέσματα εισηγμένης.
Και τα ίδια τα στοιχεία είναι πιο σύνθετα από τον θριαμβικό τόνο: ο κύκλος εργασιών αυξήθηκε κατά 42,4% και οι λειτουργικές ταμειακές ροές κατά 75,8%, αλλά το EBITDA μειώθηκε κατά 8,5% και τα κέρδη μετά φόρων κατά 23,3%.
Οπότε τα ίδια τα νούμερα επιβάλλουν μια αυτοσυγκράτηση στους πανηγυρισμούς…
Εκεί ακριβώς βρίσκεται και το πρόβλημα. Το ενημερωτικό υλικό δεν περιορίζεται πια στο να δίνει τα δεδομένα· επιχειρεί να δώσει και την ερμηνεία τους, έτοιμη και πακεταρισμένη.
Τίτλος, γωνία, ύφος, συμπέρασμα — όλα προκαθορισμένα.
Και βεβαίως αυτό δεν γίνεται τυχαία. Οι εταιρείες θέλουν το μήνυμά τους να περνά όσο γίνεται πιο αυτούσιο, με τις δικές τους λέξεις και τις δικές τους προτεραιότητες, ιδανικά χωρίς την παραμικρή δημοσιογραφική κρίση.
Να καταπίνεται ο κιμάς αμάσητος.
Και αυτό δεν το κάνει μόνο η ΕΚΤΕΡ, αλλά ολοένα και περισσότερες εταιρείες, ακόμα και εταιρείες υψηλής κεφαλαιοποίησης με άλλο επίπεδο εταιρικών δομών.
Αντίστροφη μέτρηση για την Alpha
Η επιτάχυνση του σχεδίου της UniCredit για την Commerzbank δίνει νέο βάρος σε ένα ερώτημα που εδώ και μήνες πλανάται πάνω από την ελληνική αγορά: πότε —και όχι τόσο αν— θα υπάρξει το επόμενο βήμα στην Alpha Bank.
Η UniCredit έχει ήδη φτάσει περίπου στο 29,8% των δικαιωμάτων ψήφου της Alpha, ενώ η στρατηγική συνεργασία των δύο τραπεζών έχει διευρυνθεί και αποκτήσει βάθος σε κρίσιμους τομείς, όπως asset management, payments, χρηματοδοτήσεις και ασφαλιστικά προϊόντα.
Επισήμως, σχέδιο εξαγοράς δεν υπάρχει. Όμως η αγορά δύσκολα αντιμετωπίζει πλέον την παρουσία των Ιταλών ως μια απλή χρηματιστηριακή συμμετοχή.
Το ενδιαφέρον αποκτά μεγαλύτερη σημασία όσο η UniCredit προχωρά στην Commerzbank, όπου έχει συγκεντρώσει περίπου το 47,6% μέσω άμεσης συμμετοχής και χρηματοοικονομικών εργαλείων και εξετάζει την απόκτηση ουσιαστικού ελέγχου στις αρχές του 2027.
Αν ολοκληρωθεί αυτός ο κύκλος στη Γερμανία, η Alpha είναι λογικό να επιστρέψει ακόμη πιο έντονα στο προσκήνιο. Όχι επειδή τρέχει κάτι τώρα, αλλά επειδή η UniCredit έχει ήδη χτίσει θέση που της επιτρέπει να κινηθεί όταν και εφόσον το αποφασίσει.
Με άλλα λόγια, στην αγορά έχει αρχίσει να μετρά αντίστροφα ο χρόνος για την επόμενη κίνηση.
Και το βασικό ερώτημα δεν είναι πλέον αν οι Ιταλοί θα ενισχύσουν περαιτέρω την παρουσία τους στην Alpha, αλλά με ποιον τρόπο και σε ποιον χρόνο θα επιχειρήσουν να μετατρέψουν τη στρατηγική συμμετοχή σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό ελέγχου.
Μενδώνη VS εργολάβοι σημειώσατε «1»
Αιχμηρά μηνύματα σε ποικίλους αποδέκτες έστειλε, χθες, η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, στην πρώτη της -τολμηρή θα υπέθετε κανείς- συμμετοχή σε συζήτηση μπροστά στο συνήθως…γκρινιάρικο κοινό το κλάδου των κατασκευών στο ITC 2026. Και όχι μόνο δεν έμεινε στην άμυνα, αλλά από την πρώτη φράση πέρασε στην επίθεση! «Ο ρόλος του υπουργείου Πολιτισμού, σε καμία περίπτωση, δεν είναι διακοσμητικός», διεμήνυσε.
Ανταπάντησε μάλιστα σε όσους -βλέπε μηχανικούς, μελετητές, εργολάβους- ψιθυρίζουν ότι «το Υπουργείο Πολιτισμού βρίσκει προβλήματα, εκεί που εμείς βρίσκουμε λύσεις», ότι «το Υπουργείο Πολιτισμού λύνει προβλήματα που έχουν δημιουργήσει οι κακοί σχεδιασμοί».
Δεν άφησε βέβαια εκτός συζήτησης και την αντιδράσεις, κάνοντας λόγο για συχνή εργαλειοποίηση των αρχαιοτήτων για λόγους πολιτικούς ή και ιδεολογικούς, με προφανές παράδειγμα το μετρό Θεσσαλονίκης, αλλά και πρόσφατα τον λόφο Παπούρα στο νέο αεροδρόμιο Καστελίου, όπου τελικά το ΣτΕ απέρριψε τις προσφυγές κατά των αποφάσεων του ΥΠΠΟ.
Ειδικά στην περίπτωση του μετρό Θεσσαλονίκης, μίλησε για μελέτες που ήταν σαφές από πρώιμο στάδιο ότι θα προσέκρουαν σε αρχαιότητες, φτάνοντας τελικά το κόστος των ανασκαφών στα 200 εκατ. ευρώ.
«Όταν το 2004, συζητήθηκε για πρώτη φορά στο ΚΑΣ η χωροθέτηση του μετρό, τα ζητήματα στους δύο σταθμούς, Αγίας Σοφίας και Βενιζέλου, τα είχαμε περιγράψει. Ξέραμε τι θα βρούμε εκεί», σημείωσε χαρακτηριστικά. Με τούτα και μ’ εκείνα, το έργο χρειάστηκε 13 χρόνια για να αποδοθεί στους πολίτες.
Άφησε όμως και μια εξαιρετικά σοβαρή αιχμή η υπουργός, αναφερόμενη στην ανατροπή του σχεδιασμού από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μιλώντας για ανυπόγραφες μελέτες όταν το 2017 πέρασαν από το ΚΑΣ.
«Ο πρώτος κίνδυνος ήταν, όταν θα πέρναγαν τα μηχανήματα κάτω από τον αρχαιολογικό ορίζοντα στον σταθμό Βενιζέλου, να γκρεμιστεί ό,τι υπήρχε συμπαρασύροντας και ανθρώπους», ανέφερε η κ. Μενδώνη.
Το «κενό» στα επιδοτούμενα προγράμματα ανακαίνισης κατοικίας
Τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε σειρά προγραμμάτων για ανακαίνιση και αναβάθμιση των κατοικιών, προσφέροντας γενναία χρηματοδότηση, που κατά περιπτώσεις έχει φτάσει και το 90%.
Όμως, δεν καταφέρνουν να ξεπεράσουν ένα βασικό πρόβλημα: καθώς η επιδότηση καταβάλλεται στους ωφελούμενους μετά την πληρωμή των εργασιών, όσοι πολίτες δεν έχουν κεφάλαιο να χρηματοδοτήσουν τις αρχικές εργασίες μένουν εκτός όλων των προγραμμάτων.
Δηλαδή, το κόστος της ανακαίνισης μπορεί να είναι 10.000 ευρώ, που μέσω ενός προγράμματος που επιδοτεί το 70% του κόστους πέφτει στις 3.000 ευρώ.
Αυτός που μπορεί να υποστηρίξει το κόστος των 10.000 ευρώ μπαίνει στο πρόγραμμα, ενώ αυτός που μπορεί να υποστηρίξει μόνο το τελικό κόστος των 3.000 ευρώ μένει εκτός.
Αντιστοίχως, όποιος έχει το «στίγμα» μιας κόκκινης, ρυθμισμένης οφειλής, δεν μπορεί να λάβει τον παραμικρό δανεισμό, προκειμένου να προχωρήσει σε εργασίες ανακαίνισης μέσω κρατικού προγράμματος.
Τελικά, τα προγράμματα ανακαίνισης στοχεύουν στην υποστήριξη των ανθρώπων που χρειάζονται οικονομική ενίσχυση, αλλά που θα μπορούσαν κιόλας να ανακαινίσουν τα σπίτια τους αν ήθελαν, ενώ για όσους έχουν πραγματική ανάγκη δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη.
Ας μην είμαστε τελείως άδικοι. Τα επιδοτούμενα προγράμματα καλύπτουν πληθώρα εργασιών και επιχειρούν να αγγίξουν τις διαφορετικές πτυχές του στεγαστικού και να επιδιορθώσουν σπίτια που χρησιμοποιούνται για ιδιοκατοίκηση ή που είναι κενά, με στόχο να επιστρέψουν στην αγορά.
Ωστόσο, αν λάβουμε υπόψη πως το στοκ ακινήτων της Ελλάδας είναι γερασμένο, υπόκειται σε παλαιότερους και πιο «ελαστικούς» πολεοδομικούς νόμους και δεν έχει ανακαινιστεί ποτέ, γίνεται αντιληπτό πως το πρόβλημα είναι μεγάλο και κάποια στιγμή θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για ανθρώπους κατώτερων εισοδημάτων που έχουν ιδιόκτητη κατοικία, η οποία χρήζει εργασιών.
Για τα μαθηματικά, ας πούμε απλώς πως, σύμφωνα με μελέτη της Prosperty, πάνω από το 60% του στοκ ακινήτων είναι άνω των 30 ετών, ενώ μόλις 1 στα 10 ακίνητα προς πώληση είναι ανακαινισμένο.
Οι λόγοι που έπληξαν τα κέρδη του ΟΛΠ
Οι γεωπολιτικές εντάσεις αλλά και οι δυσκολίες στη ναυσιπλοΐα επηρέασαν την κερδοφορία του ΟΛΠ.
Παράλληλα, τα έργα αναβάθμισης στον Προβλήτα Ι περιόρισαν τον διαθέσιμο χώρο και μέρος της δραστηριότητας μεταφέρθηκε στους άλλους προβλήτες.
Η κρουαζιέρα πιέστηκε, καθώς πλοία εγκλωβίστηκαν στην περιοχή του Στενού του Ορμούζ και άλλα ακύρωσαν προσεγγίσεις. Επηρεάστηκε επίσης η διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων και αυτοκινήτων.
Η εικόνα, πάντως, δείχνει να βελτιώνεται στο β΄ εξάμηνο. Η μεγάλη αύξηση του Αυγούστου κάλυψε την υστέρηση στα εμπορευματοκιβώτια και γύρισε οριακά θετικό το πρόσημο, ενώ οι κρατήσεις στην κρουαζιέρα και οι προκρατήσεις για το 2027 κινούνται ενθαρρυντικά.
Η διοίκηση εκτιμά ότι τα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη, και ειδικά εκείνα στον Προβλήτα Ι, θα ενισχύσουν σημαντικά τα μεγέθη τα επόμενα χρόνια.
Τα ταμειακά διαθέσιμα μειώθηκαν στα 83 εκατ. ευρώ, μετά από επενδύσεις 109 εκατ. ευρώ, όμως η διοίκηση σημείωσε ότι διαθέτει γραμμές χρηματοδότησης 130 εκατ. ευρώ.
Το κόστος μισθοδοσίας αυξήθηκε κατά 10%, καθώς η εταιρεία ενισχύει το προσωπικό της και εφαρμόζει τη νέα συλλογική σύμβαση. Για το σύνολο του έτους, πάντως, η διοίκηση αναμένει χαμηλότερο ρυθμό αύξησης.
Σημειώνεται τέλος ότι από την 1η Μαΐου έπαψε να ισχύει η μείωση 50% των λιμενικών τελών, εξέλιξη που επιβάρυνε τα αποτελέσματα του πρώτου εξαμήνου κατά 1,1 εκατ. ευρώ.
Το βασικό ερώτημα πλέον είναι αν η πίεση του πρώτου εξαμήνου ήταν κυρίως συγκυριακή και αν η ανάκαμψη της δραστηριότητας στο β΄ εξάμηνο θα επιβεβαιώσει τις προσδοκίες της διοίκησης.
Το LNG της Atlantic SEE ένα στοίχημα που «βγαίνει»
Μπορεί η Κίνα να πληρώνει ακριβότερα και να επιβαρύνεται με δασμούς για το αμερικανικό LNG, όμως εξακολουθεί να αγοράζει από τη Venture Global.
Η αμερικανική εταιρεία υπέγραψε νέα 20ετή συμφωνία με την China Gas για 0,5 MTPA, ανεβάζοντας στα 2,5 MTPA τις μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις κινεζικών εταιρειών απέναντί της.
Θυμίζουμε πως η Atlantic SEE LNG Trade, με συμμετοχή 60% του Ομίλου AKTOR και 40% της ΔΕΠΑ Εμπορίας, έχει ήδη εξασφαλίσει από τη Venture Global 1,5 bcm LNG για 20 χρόνια, με τιμές προ ενεργειακής κρίσης.
Η νέα κινεζική συμφωνία ενισχύει την εκτίμηση ότι ο χρονισμός της ελληνικής κοινοπραξίας ήταν ευνοϊκός: εξασφάλισε εγκαίρως μακροχρόνια πρόσβαση σε αμερικανικό LNG και τοποθετήθηκε σε μια αγορά όπου οι μεγάλες δεσμεύσεις συνεχίζονται.
Το αν οι όροι της συμφωνίας αποδειχθούν τελικά ιδιαίτερα ανταγωνιστικοί θα κριθεί από τις τιμές και τις συνθήκες της αγοράς τα επόμενα χρόνια. Όμως το γεγονός ότι ακόμη και η Κίνα συνεχίζει να «κλειδώνει» μακροχρόνιες ποσότητες από τη Venture Global δείχνει ότι η επιλογή της Atlantic SEE δεν έγινε εκτός τάσης της διεθνούς αγοράς.
Τι απαντά ο Παπασταύρου για τη φημολογία γύρω από το GSI
Έντονη συζήτηση έχει προκαλέσει τις τελευταίες ημέρες η φημολογία γύρω από την πορεία του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ (GSI), με δημοσιεύματα να κάνουν λόγο ακόμη και για ενδεχόμενο αλλαγής της χάραξης.
Ειδικότερα, τις τελευταίες ώρες υπάρχουν σενάρια που αναφέρουν ότι η Ελλάδα και η Γαλλία εξετάζουν το ενδεχόμενο να υπάρξει τροποποίηση της πορείας του καλωδίου, λόγω της Τουρκίας.
Υπενθυμίζεται ότι οι γαλλικές εταιρείες Meridiam και Nexans αποτελούν τους πλειοψηφικούς μετόχους του έργου.
Η ελληνική πλευρά, πάντως, επιχειρεί να βάλει τέλος στα σενάρια αυτά, με τον υπουργό Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου, να δηλώνει, σε συνέντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ότι τα σχετικά δημοσιεύματα «είναι απολύτως ανακριβή».
Το ενδιαφέρον πλέον μετατοπίζεται στο πώς θα εξελιχθεί η υπόθεση το επόμενο διάστημα, καθώς το GSI αποτελεί ένα έργο με σημαντικές ενεργειακές και γεωπολιτικές προεκτάσεις για τη γύρω περιοχή.
Αποποίηση ευθύνης: Το περιεχόμενο και οι πληροφορίες της στήλης παρέχονται αποκλειστικά για ενημερωτικούς σκοπούς. Σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν συμβουλή, πρόταση ή προσφορά για αγορά ή πώληση κινητών αξιών, ούτε προτροπή για επενδυτικές αποφάσεις. Η ιστοσελίδα δεν φέρει ευθύνη για αποφάσεις που θα ληφθούν βάσει των παραπάνω πληροφοριών.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
