Ο Νικ Κέιβ σχολιάζει τις δηλώσεις του Βιμ Βέντερς για πολιτική και τέχνη

Ο Νικ Κέιβ απάντησε δημόσια στα σχόλια του Βιμ Βέντερς σχετικά με την πολιτική στην τέχνη, τα οποία έκανε ο σκηνοθέτης στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.

Ο βραβευμένος Γερμανός δημιουργός, γνωστός για τις ταινίες Paris, Texas, Wings Of Desire και Perfect Days, προήδρευσε της κριτικής επιτροπής του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Κατά τη διάρκεια συνέντευξης, ρωτήθηκε αν οι ταινίες μπορούν να επιφέρουν πολιτική αλλαγή.

Ο Βέντερς απάντησε ότι οι κινηματογραφιστές «πρέπει να μένουν μακριά από την πολιτική, επειδή αν κάνουμε ταινίες που είναι πιστά πολιτικές, μπαίνουμε στο πεδίο της πολιτικής». Όπως εξήγησε, «είμαστε το αντίβαρο της πολιτικής, είμαστε το αντίθετο της πολιτικής. Πρέπει να κάνουμε το έργο των ανθρώπων, όχι το έργο των πολιτικών».

Ο Κέιβ, απαντώντας μέσα από το ιστολόγιό του Red Hand Files, ανέφερε ότι γνωρίζει τον Βέντερς πάνω από τέσσερις δεκαετίες και πως τα λόγια του «τον συγκίνησαν βαθιά». Ο Αυστραλός καλλιτέχνης σημείωσε ότι τα σχόλια του σκηνοθέτη «επιβεβαίωσαν την αντίληψή μου γι' αυτόν ως έναν άνθρωπο με πάθος και αρχές, στοχαστικό και θαρραλέο – ένα άτομο που ενδιαφέρεται βαθιά για τον κινηματογράφο και την κατάσταση του δημιουργικού κόσμου».

Σύμφωνα με τον Κέιβ, τα λόγια του Βέντερς αποτέλεσαν «μια στοργική, ευγενική και προστατευτική χειρονομία» προς την καλλιτεχνική κοινότητα και την ανθρωπότητα. Παρά την «προβλέψιμη σύγχυση», όπως είπε, «πολλοί καλλιτέχνες, ίσως οι περισσότεροι, θα τα εκτιμήσουν πραγματικά».

Ο μουσικός υπέθεσε ότι ο σκηνοθέτης ίσως «προσπαθούσε να σώσει την Μπερλινάλε από το να υποκύψει στη μοίρα εκείνων των Φεστιβάλ που έχουν γίνει κάτι περισσότερο από ένας περιορισμός της πολιτιστικής φαντασίας». Επικρίνει, παράλληλα, τη σύγχρονη τάση πολλών διοργανώσεων να λειτουργούν υπό «μια ενιαία μονολιθική ιδεολογία – μιας φωνής, ενός σκοπού, μιας διαφωνίας».

Ο Νικ Κέιβ τόνισε ότι δεν πιστεύει πως ο Βέντερς θεωρεί πως η τέχνη πρέπει να αγνοεί τις αδικίες του κόσμου. Αντιθέτως, υπογράμμισε ότι η τέχνη μπορεί να ευαισθητοποιεί και να εμπνέει, αλλά είναι «κάτι περισσότερο από το άθροισμα της χρησιμότητάς της, κάτι περισσότερο από ένα εργαλείο ή ένα όπλο».

Όπως πρόσθεσε, «η σπουδαία τέχνη υπάρχει καθαρά για τον εαυτό της» και, στην πιο μεταμορφωτική της μορφή, «μας ταπεινώνει ενώ διευρύνει τις καρδιές μας, διεισδύει στις ψυχές και τα πνεύματά μας και μας καθοδηγεί προς αυτό που είναι καλό, όμορφο και αληθινό». Η τέχνη, κατέληξε, «μας υπενθυμίζει ότι η ζωή αξίζει να τη ζούμε».